RSS

Author Archives: kyrgiakischristos

About kyrgiakischristos

Ονομάζομαι Χρήστος Κυργιάκης. Γεννήθηκα στο Σταυρό Καρδίτσας ,ένα καμποχώρι φιλόξενο και ήσυχο που βρίσκεται 4 περίπου χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Καρδίτσας από δύο γονείς,τον Επαμεινώνδα και τη Βαϊα τους οποίους πάντα θα θυμάμαι και θα αγαπώ. Εκεί τελείωσα το 4θέσιο δημοτικό σχολείο και στη συνέχεια φοίτησα στο 1ο Γυμνάσιο και κατόπιν στο 1ο Λύκειο Καρδίτσας. Το 1986 πέρασα στο Φυσικό Αθήνας με πανελλήνιες εξετάσεις (20ος) και κατέβηκα στην Αθήνα γεμάτος όνειρα με την ελπίδα να βοηθήσω κι εγώ ώστε ο κόσμος να γίνει πιο δίκαιος. Εξακολουθώ ακόμη να το ελπίζω και να κάνω ότι μπορώ προς αυτή την κατεύθυνση. Τελειώνοντας τις σπουδές και μετά το στρατιωτικό,ασχολήθηκα με τα φροντιστήρια και με τη συγγραφή βοηθημάτων φυσικής με αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσω τα τους μαθητές στην προσπάθεια που κάνουν για να κατακτήσουν τη γνώση. Τα τελευταία 8 χρόνια υπηρετώ στη δημόσια εκπαίδευση την οποία πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω, ως αναπληρωτής για 4 χρόνια και ως μόνιμος τα υπόλοιπα. Από το 1994 είμαι παντρεμένος με τη Φωτεινή με την οποία αποκτήσαμε τέσσερα παιδιά,τέσσερα αστέρια στον προσωπικό μας ουρανό. Αυτά για αρχή.........................

Κυκλοφόρησε το βιβλίο του Χρήστου Κυργιάκη «αγώνες ζωής… βιώματα…αγάπες…όνειρα»

https://www.pubbuh.com/MOBpubbuhDetails.aspx?p=8afee548_198e_486e_a6b0_eeff13a8b6fb

 

Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιουνίου 17, 2019 in Uncategorized

 

Ένα παραμύθι για τα αστικά πολιτικά ήθη

  1. Ένα παραμύθι για τα αστικά πολιτικά ήθη
    Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

– Ας μιλήσουμε λοιπόν με αλήθειες κι ας πούμε τα πράγματα ως έχουν. Πιστεύεις όντως ότι το ο γιος μας αξίζει να γίνει πρωθυπουργός ή θα γίνει επειδή το βάρος του ονόματός του θα το επιβάλλει;
– Μα ακριβώς γι’ αυτό το αξίζει επειδή το όνομα που φέρει είναι βαρύ. Αγαπητή μου, εσύ πιστεύεις ότι αν δεν είχαμε τα ονόματα που έχουμε θα είχαμε συναντηθεί ποτέ; Χωρίς τα ονόματά μας δεν θα υπήρχε γάμος ούτε και ο γιος μας για τον οποίο συζητάμε.
– Δεν ήταν μόνο τα ονόματα, ήταν και τα χρήματα, έτσι δεν είναι;
– Μη γίνεσαι γελοία. Μαζί δεν πάνε αυτά;
– Όχι πάντα χρυσέ μου και το ξέρεις. Από τρεις χρεωκοπίες σε γλίτωσε ο μπαμπάς μου γιατί ο δικός σου ο μπαμπάς είχε αδυναμίες στον τζόγο και στον ποδόγυρο.
– Με το αζημίωτο το έκανε και το γνωρίζεις πολύ καλά. Τόσες δουλειές του έδωσα, στην αρχή ως υπουργός και αργότερα ως πρωθυπουργός. Μη μου πεις τώρα ότι μου έκανε και χάρη. Άλλωστε, το καλό της κόρης του είχε κατά νου και τίποτε άλλο.
– Όχι δα. Τον εγγονό του δεν τον σκέφτηκε;
– Φυσικά, έχει το όνομά του και το δεύτερο επώνυμό του. Ήταν όρος πριν γίνει ο γάμος μας. Πώς μπορώ να το ξεχάσω;
– Μεγαλώνεις και παραξενεύεις λέω εγώ. Παλιότερα δεν ήσουν έτσι. Σα να μη θέλεις να δεις το παιδί μας πρωθυπουργό.
– Μου φαίνεται πρέπει να κόψεις τις καθημερινές επαφές με τον πατέρα σου κι εσύ και ο γιος μας. Άκου «μεγαλώνω και παραξενεύω»! Μάλλον ξεχνάς από πότε έχεις να με πλησιάσεις σαν γυναίκα, σαν σύζυγός.
– Μάλλον εσύ ξεχνάς πως αυτό που με γοήτευε πάντα σε σένα δεν ήταν ούτε η ομορφιά σου ούτε η εξυπνάδα σου αλλά η εξουσία που κατείχες. Χωρίς αυτήν δεν νομίζω να σου έριχνα ούτε μισή ματιά. Όμως αυτό το πάθος που είχες για την εξουσία ήταν τόσο διαπεραστικό που μου παρέλυε το κορμί όταν σε άκουγα να μιλάς.
– Αλήθεια ε!
– Άλλωστε γι’ αυτό σε πρόσεξε και ο μπαμπάς. Αυτός ήταν και ο λόγος που σε στήριξε. Ήξερε πως για την εξουσία θα έκανες τα πάντα. Ακόμη και με το διάβολο θα συμμαχούσες.
– Και είναι κακό αυτό;
– Όχι βέβαια. Για την εποχή που ζήσαμε, καθόλου κακό. Όμως στις μέρες μας δεν αρέσουν αυτά στον κόσμο.
– Εμένα μου λες!
– Πρέπει να πείσουμε τον κόσμο ότι ο γιος μας είναι ενάντια στην οικογενειοκρατία και ότι δεν χρειάζεται τη στήριξη του μπαμπά του για να κυβερνήσει. Νομίζω πως ήρθε η ώρα να αποσυρθείς διακριτικά, να κάνεις στην άκρη για να ανοίξει ο δρόμος για το γιο μας.
– Αγαπητή μου, Το έχω ήδη δρομολογήσει και είναι σύμφωνος και ο μπαμπάς σου. Ο καλύτερος τρόπος για να εξακολουθήσω να κυβερνάω εγώ και να συνεχίσει να πλουτίζει ο μπαμπάς σου είναι να γίνει πρωθυπουργός ο γιος μας.
– Να βάλω ένα ποτό ακόμα;

 
Σχολιάστε

Posted by στο Δεκέμβριος 25, 2018 in ΚΥΡΓΙΑΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, Uncategorized

 

Ένα παραμύθι για λερωμένες φωλιές

Ένα παραμύθι για λερωμένες φωλιές
Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

– Είναι τραγικό, δεν το χωράει το μυαλό μου. Πώς μπόρεσε και πλαστογράφησε το απολυτήριο; Και να πεις ότι είχε και τόσο μεγάλο όφελος! Ε, τι λες κι εσύ αγάπη μου;
– Μη μιλάς για όφελος σε τούτο το σπίτι της προσφοράς και της ανιδιοτέλειας.
– Δε λέω, κι εσύ δεν πάτησες ποτέ σου σε πανεπιστήμιο, δεν έκανες ποτέ σου μεταπτυχιακό. Θυμάσαι χρυσέ μου που φρόντισε ο Μεγάλος και ο μπαμπάς και σου ήρθαν και τα δύο στο σπίτι; Θυμάσαι πόσο χαρήκαμε εκείνο το πρωινό; Αξέχαστο θα μου μείνει. Τι ρομαντική απόδραση στην Αίγινα! Ας είναι καλά ο θείος με το σκάφος.
– Άστα τώρα μην τα σκαλίζεις. Εγώ ήμουνα ταγμένος. Για το καλό της χώρας. Χωρίς αυτά δεν θα γινόμουνα ποτέ καθηγητής στο πανεπιστήμιο, ούτε και υπουργός αργότερα όταν χρειάστηκε να παρθούν γενναίες αποφάσεις για το μέλλον της χώρας. Τότε που τα χέρια των δειλών έτρεμαν για να βάλουν την υπογραφή τους σε οδυνηρές αποφάσεις, έπρεπε κάποιοι σαν και μας να βγάλουμε το φίδι από την τρύπα. Και τι εισπράξαμε; Αχαριστία.
– Ας μην υπερβάλουμε γλυκέ μου. Δεν εισπράξαμε και λίγα. Τώρα έρχεστε πάλι στο προσκήνιο. Βλέπεις ο κόσμος και γρήγορα ξεχνάει και βαθιά δεν το ψάχνει. Άλλωστε, λίγοι ξέρουν την αλήθεια για σένα και όσοι την ξέρουν έχουν και τη δική τους τη φωλιά λερωμένη.
– Τι θες να πεις καλή μου;
– Τίποτα μην ταράζεσαι. Άλλωστε αν φτάσει ο κόμπος στο χτένι υπάρχει και η Τυφλή. Κανείς δεν αμφισβητεί την Τυφλή. Όλοι δηλώνουν πως την εμπιστεύονται απόλυτα.
– Λες για τον Μακρυκοσμά; Τι φταίει αυτός αν η Τυφλή έτσι αποφάσισε.
– Και γι’ αυτόν και για τον Λέσβιο και για τον Δήμαρχο και για πολλούς άλλους.
– Εμένα τώρα μου ήρθε στο μυαλό εκείνος ο ανόητος που έκλεψε μολύβια για το γιο του επειδή δεν είχε, λέει, να γράψει για το σχολείο. Μα είναι δυνατόν; Είναι λόγος αυτός για να κλέψεις, είναι λόγος να παρανομήσεις και να χαλάσεις το ποινικό σου μητρώο; Άσε το ρεζιλίκι του κόσμου!
– Έλα ντε. Κλέβεις μόνο αν αξίζει πραγματικά τον κόπο. Μόνο αν «είναι πολλά τα λεφτά Άρη». Άλλωστε μόνο τότε είναι σχεδόν βέβαιο-τι το ήθελα το «σχεδόν»;- ότι όχι μόνο θα τη γλυτώσεις αλλά θα σε πούνε και μάγκα.
– Τι λες πάλι αγάπη μου; Ποιος είναι ο Άρης; Είπαμε, κάτι τέτοια ονόματα να μην λέγονται στο σπίτι. Ακούνε και τα παιδιά. Θα μας περάσουνε για Αριστερούς.
– Έχεις δίκιο. Θα τύχει καμιά φορά να συναντήσουν κανέναν πραγματικά Αριστερό και δεν θα τον αναγνωρίσουν. Θα τους φουσκώσει τα μυαλά και αλίμονο μας.
– Τι λες; Πάμε μια βόλτα στην παραλία τώρα που όλοι τρέχουν να χωθούν στα μαγαζιά σαν τα πρόβατα;
– Ναι χρυσέ μου πάμε. Αύριο σε περιμένει δύσκολη μέρα. Έχεις παράσταση πάλι, μην το ξεχνάς.

Σ.Σ
Όλα τα παραπάνω είναι αποκυήματα φαντασίας. Όπως έλεγε και ο Μποστ στη
«Μήδεια»: «Εδώ δεν γίνονται αυτά…»

 
Σχολιάστε

Posted by στο Νοέμβριος 26, 2018 in Uncategorized

 

Πράγματι στο Πολυτεχνείο δεν υπήρχαν «νεκροί»

Πράγματι στο Πολυτεχνείο δεν υπήρχαν «νεκροί»
Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Μου δόθηκε κάποιες φορές η ευκαιρία να συνομιλήσω με ανθρώπους που έζησαν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου από κοντά.
Μη βιαστείς κυρ Κουμουτσάκο, ούτε κι εσύ κυρ Άδωνι-Σπυρίδωνα, να πάει το μυαλό σου στους ελάχιστους που εξαργύρωσαν τη συμμετοχή τους με θέσεις, μισθούς και αξιώματα. Άλλωστε είναι εκατοντάδες αυτοί που εξαργύρωσαν τη ΜΗ συμμετοχή τους με θέσεις, μισθούς και αξιώματα και δεν ντρέπονται γι’ αυτό.
Αναφέρομαι σε ανθρώπους άγνωστους, που φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν έτσι επειδή γούσταραν το δίκιο και έφτυναν την αδικία, επειδή τους την έδινε να ανασαίνουν το μολυσμένο χουντικό αέρα και θέλησαν με τις φωνές και τα συνθήματά τους να προκαλέσουν την οργή του βοριά για να φυσήξει. Και πράγματι φύσηξε.
Αυτοί λοιπόν με διαβεβαίωσαν, ακούς κυρ Κουμουτσάκο κι εσύ κυρ Άδωνι-Σπυρίδωνα, πως πράγματι στο πολυτεχνείο ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝ «ΝΕΚΡΟΙ», ούτε μέσα ούτε έξω από αυτό.
Όλοι τους έσφυζαν από ζωή, όλοι τους διψούσαν για δικαιοσύνη και ισονομία, όλοι τους ήταν γεμάτοι ανθρωπιά και αισθήματα που δεν κοιτούσαν μόνο το τομαράκι τους, το σπιτάκι τους και την δουλίτσα τους.
Ακόμη κι αυτοί που τους τσάκισαν τα κόκκαλα, ακόμα κι αυτοί που εκτελέστηκαν με ευθεία βολή από τα χέρια παλικαρά, ήταν πιο ζωντανοί από τους βασανιστές και τους εκτελεστές τους.
«Νεκροί» από ανθρωπιά κι αισθήματα ήταν οι χουντικοί και το σινάφι τους, οι Ντερτιλήδες και οι παρέες τους, όλοι αυτοί που δεν κατάφεραν ποτέ τους να μυρίσουν γαρύφαλλο γιατί μαραινόταν με το που το άγγιζαν και που δεν τραγούδησαν ποτέ τους κανέναν ποιητή γιατί η βρώμικη ανάσα τους σκότωνε τις λέξεις.
«Νεκροί» και άδειοι που σέρνουν απλώς τα σαρκία τους κατά αγέλες χτυπώντας ανυπεράσπιστους, είναι οι απόγονοι των συνταγματαρχών και των συνεργατών τους όπως «νεκρό» και άδειο είναι το σύστημα που τους έθρεψε και τους τρέφει.
Πάρτε το λοιπόν απόφαση, στο Πολυτεχνείο δεν υπήρξαν «νεκροί», γι’ αυτό και μένει ακόμη ζωντανό.
Είναι, πώς να το πω, σαν το δίκιο που πάντα ξεπηδάει και εμφανίζεται εκεί που λες πως ξέμπλεξες με δαύτο και πως πάει τελείωσε και νίκησε η αδικία.
Πάντα έτσι θα είναι, πάρτε το κι αυτό απόφαση.

 
Σχολιάστε

Posted by στο Νοέμβριος 22, 2018 in Uncategorized

 

Κατάντια για τον άνθρωπο

Κατάντια για τον άνθρωπο
Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη
Κατάντια για τον άνθρωπο να βάζει την περιουσία του στη θέση της ψυχής του.
Κατάντια για τον άνθρωπο να μετράει τον άνθρωπο με τα γρόσια και με τη γλώσσα και με το χρώμα του δέρματος πνιγμένος στην αρρωστημένη κανονικότητά του.
Κατάντια για τον άνθρωπο να φτιάχνει κοινωνίες που μισούν τον άνθρωπο και σφαγιάζουν ότι όρισαν οι ίδιες ως διαφορετικό.
Κατάντια για τον άνθρωπο να βουτάει στην υποκρισία και να χρήζει «μάγκα» το λαμόγιο, τον κλέφτη του ανθρώπινου ιδρώτα, τον εκμεταλλευτή του πόνου, την ίδια ώρα που βρίζει τον εγκληματία που έκλεψε μολύβια για το παιδί του και στέρησε τα υπερκέρδη από τον νόμιμο και καλό και καημένο επιχειρηματία.
Κατάντια για τον άνθρωπο να δίνει συγχωροχάρτι στις κερκίδες στον λαθρέμπορο έναντι μιας καλής μεταγραφής και να χαίρεται που ένα ακόμα πρεζόνι, πελάτης του λαθρέμπορου, καθαγιάζει με το χαμό του τις δικές του αμαρτίες βγαίνοντας νικητής επειδή νομίζει πως το δικό του το παιδί δεν θα γίνει ποτέ πρεζόνι.
Κατάντια για τον άνθρωπο να επικαλείται τη διαφύλαξη της περιουσίας του όταν σπάει κεφάλια και τσακίζει κόκκαλα με κλωτσιές και γίνεται ο ίδιος δικαστής και εκτελεστής μαζί. Κι αναρωτιέσαι και λες: πώς είναι δυνατόν να μην νιώθει τον πόνο από την κλωτσιά στο ίδιο του το κεφάλι;
«Το δικό μου το παιδί δεν θα γίνει ποτέ ούτε πούστης ούτε πρεζάκι. Το δικό μου το παιδί είναι μαύρη μερσεντές, κόκκινη φεράρι, κίτρινη λαμποργκίνι και δεν πρόκειται ποτέ να γίνει ροζ ντε σε βω. Το δικό μου το παιδί είναι κανονικό, προορισμένο μόνο να αριστεύσει. Τι άλλο θα μπορούσε να είναι το παιδί μου αφού είναι δικό μου;»
«Πατέρα το δικό σου το παιδί θέλει να είναι ο εαυτός του μα πάνω απ’ όλα θέλει να συνεχίσει να είναι άνθρωπος. Να μάθει να στέκεται στα πόδια του και μετά να πετάξει. Το ακούς πατέρα; Κι αν θες σε παρακαλώ να είσαι στα μάτια μου παλικάρι να τα βάλεις μ’αυτούς που σε καταπιέζουν στη δουλειά και στη ζωή σου. Να θυμάσαι πως το παιδί σου δεν είναι κανονικό αλλά ιδιαίτερο. Σκέψου λίγο πως αν όλα τα παιδιά ήταν ίδια δεν θα αναγνώριζες το δικό σου. Καληνύχτα πατέρα και να θυμάσαι πως αυτός που σκότωσες σήμερα με τις κλωτσιές τον περιμένει το βράδυ ο δικός του πατέρας,
Το παιδί σου αλλά όχι κτήμα σου».
Σήμερα γιορτάζουν όλοι οι κυρ-Παντελήδες.

 

Ετικέτες: ,

ΣαΤυΡόΠρΟκΕς Νο 155 – Χάρμα ανασχηματισμός

ΣαΤυΡόΠρΟκΕς Νο 155 – Χάρμα ανασχηματισμός

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

 

– Αυτός ο τελευταίος δεν ήταν ανασχηματισμός, το απαύγασμα πολιτικού και κυβερνητικού σχεδιασμού ήταν. Έμπνευση για σΑτΥρΟπΡόΚοΥΣ.

– Δεν είναι τυχαίο που ο ανασχηματισμός ανακοινώθηκε μία μέρα μετά την ανακοίνωση των βάσεων. Η Κατερίνα και η Μαριλίζα πέρασαν πρώτες στη σχολή διακυβέρνησης της χώρας. Μπράβο τους.

– Αν ζούσε ο συχωρεμένος ο Αντρίκο ντελ Πάσο θα έλεγε το γνωστό:

«Αυτό δεν είναι εμποροπανήγυρη, δεν είναι γελαδοπάζαρο, αυτό είναι ροντέο λαέ της Σέρρες Μάντρες, λαέ της Γκρέτσια Μορένα!

– Μα κι αυτός ο αθεόφοβος ο Αλέξης! Δεν του έφτασε η κίνηση του σώματος που έγινε ίδια με αυτή του Αντρέα, η χροιά της φωνής του που τον ακούς και λες «φτου-φτου αναστήθηκε ο Αντρέας»;

– Έπρεπε να μετατρέψει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ_ΝΔ; Όπως πάει θα δούμε και τον Λαλιώτη να αναλαμβάνει το παλιό ΥΠΕΧΩΔΕ!

– Θα σκάσει μύτη και ο Γιάννος όπου να’ναι και θα δηλώνει: «Για το σοσιαλισμό παλεύουμε όλοι σύντροφοι».

– Καλά για τη Φώφη δεν το συζητάω. Έχουν γίνει οι συζητήσεις πριν τις τελευταίες εκλογές και έχουν επέλθει συμφωνίες, λένε οι καλές γλώσσες.

– Πάντως με Κατερίνα και Μαριλίζα είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση θα εκτοξευθεί. (Μη γελάς εσύ παρδαλό τετράποδο). Αν στον επόμενο ανασχηματισμό μπει και η Αννούλα στο κόλπο θα είναι «όλα τα λεφτά».

– «Δεν έχει πάγκο ο Αλέξης, τι να σου κάνει κι αυτός;» αναρωτήθηκε ο διπλανός μου στο τρένο. «Παναθηναϊκός κατάντησε», συμπλήρωσε ο ίδιος.

– Αχ βρε Παύλο τι κακό σε βρήκε! Με ποιους συγκυβερνάς λεβέντη μου; Με την επάρατη δεξιά και το βαθύ ΠΑΣΟΚ θα κάνεις κάθαρση; Κάθαρση στον καπιταλισμό βρε Παύλο;

– Αλλά ο Κώστας φαίνεται ακλόνητος στο Παιδείας. Έχει και συμβούλους δυνατούς που τον στηρίζουν. Όλο και κάτι θα βρουν να ταράξουν τα νερά. Αρκεί να μην κοστίζει.

– Για διορισμούς μη το συζητάς. Πάλι με αναπληρωτές θα τη βγάλουν. Πόσους; Όσους χρειαστούν. Μεγάλη εφεύρεση η ανεργία σύντροφοι. Τελικά κατέληξαν οι μυστικοσύμβουλοι πότε θα χτυπάει το κουδούνι; Θέμη τι λες;

– Ότι και να πούμε επιβεβαιώνεται ότι «όλοι καλοί είναι, διότι οι κακοί είναι στη φυλακή». Ο μόνος καλός που μπήκε στη φυλακή ήταν ο Άκης. Βρε πως την πάτησε αυτό το παιδί.

– Εντάξει ήταν και ο Φλώρος της Ενέργειας αλλά εδώ η αδικία αποκαταστάθηκε. Το άφησαν ελεύθερο το παιδί. Το ίδιο δεν κάνουν με κάθε φυλακισμένο που έχει πρόβλημα υγείας;  Αρκεί να έχει κλέψει και μερικά εκατομμύρια.

– Αλήθεια ο Κυριάκος είπε κάτι για το θέμα ή λογω ΟΝΝΕΔ το έκανε γαργάρα; Ούτε καν ένα «έχουμε εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη;» έτσι για ξεκάρφωμα;

– Πλάκα-πλάκα, αν δεν κάνω λάθος, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι η μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση.

– Έτσι για να δικαιώνονται οι Λαφαζανικοί για την παραμονή τους επί μήνες στην κυβέρνηση αλλά και όσοι γλυκοκοίταζαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως «ελπίδα» για τη χώρα.

– Αν δεν σπάσει ο πάγος της απογοήτευσης θα «λήξουν» κι άλλα μνημόνια τα οποία όμως θα συνεχίσουν να υπάρχουν.

 

Ετικέτες: , , , , ,

Πως δενόταν το βαμβακι

Πως δενόταν το βαμβάκι

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιουλίου 25, 2018 in Uncategorized

 
 
απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

blog it

QUAERE VERUM:ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

aioroumenesskepseis

The greatest WordPress.com site in all the land!

dpa2007

Just another WordPress.com site

Blogs Of The Day

Just another WordPress.com weblog

Kyrgiakischristos's Blog

πεζογραφία-σχολιασμός επικαιρότητας-σάτιρα και πολλά άλλα

Βιο...λογισμοί

Βιολογία | Εκπαίδευση | Υγεία

fysikhlykeiou

Ασκήσεις-Προβλήματα-Διαγωνίσματα-Μεθοδολογία φυσικής λυκείου και πανελληνίων εξετάσεων και ...πολλά άλλα

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Αρέσει σε %d bloggers: