RSS

Tag Archives: ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ

Ο Μεσαίωνας δεν θα έρθει γιατί ήδη τον βιώνουμε

Ο Μεσαίωνας δεν θα έρθει γιατί ήδη τον βιώνουμε

Ο Μεσαίωνας δεν θα έρθει γιατί ήδη τον βιώνουμε

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 μεσαίωναςΜία γρήγορη σύγκριση, χωρίς καμία δόση υπερβολής, της κατάστασης που βιώνουμε με αυτή που βίωναν οι άνθρωποι την εποχή των ιπποτών και των βασιλιάδων, μάς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο «Μεσαίωνας» έχει ήδη επιστρέψει σε ολόκληρη την Ευρώπη με διαφορετική αμφίεση σε διαφορετικό σκηνικό.

Τότε, όλη η ακίνητη περιουσία μιας χώρας και οι ζωές των ανθρώπων ήταν στην κατοχή των βασιλιάδων.

Οι άνθρωποι πλήρωναν φόρο για να έχουν το δικαίωμα να αναπνέουν, να ζουν στις καλύβες τους και να καλλιεργούν τη γη που ανήκε στο βασιλιά δίνοντας τη σοδειά σ’ εκείνον και κρατώντας για τους ίδιους τα ελάχιστα για να μπορούν να επιβιώνουν.

Οι άστεγοι και οι πεινασμένοι γυρνούσαν στους βρώμικους δρόμους και την ίδια στιγμή οι βασιλιάδες και οι αυλικοί τους, έτρωγαν με χρυσά κουτάλια και έπιναν σε χρυσά κανάτια, απολαμβάνοντας όλες τις ανέσεις της εποχής.

Οι άρρωστοι πέθαιναν στους δρόμους χωρίς καμία φροντίδα και οι άνθρωποι, ντυμένοι με κουρέλια, πάγωναν τις κρύες νύχτες του χειμώνα αφού δεν είχαν ξύλα για να κάψουν και οι καλύβες τους έμπαζαν από παντού.

Τα ζώα τους πέθαιναν από την πείνα, όπως και οι ίδιοι ενώ οι βασιλιάδες και οι αυλικοί τους, κυκλοφορούσαν με επίχρυσες άνετες άμαξες που τις έσερναν πολλά καλοταϊσμένα άλογα.

Όταν ο βασιλιάς ήθελε χρήματα επέβαλε έκτακτους φόρους τους οποίους άρπαζε με τη βία από τους υπηκόους του χρησιμοποιώντας οπλισμένους μισθοφόρους καβαλάρηδες. Για όποιον δεν πλήρωνε υπήρχε το μαστίγιο, η φωτιά και η φυλακή.

Οι βασιλιάδες και όλο το ανθρωπόμορφο σκυλολόι γύρω από αυτούς, ζούσαν σε επιβλητικά κάστρα προστατευμένοι από μισθοφόρους πολεμιστές, παιδιά των φτωχών και εξαθλιωμένων αγροτών που αναζητούσαν στο στρατό μία διέξοδο επιβίωσης περιμένοντας ένα ελάχιστο μερίδιο από τα λάφυρα που θα κέρδισαν στις μάχες με αντίπαλους πολεμιστές, παιδιά κι εκείνα φτωχών και εξαθλιωμένων.

Οι βασιλιάδες έκαναν πολέμους για να μεγαλώσουν το βιος τους, για το καλό της χώρας ή στο όνομα του θεού ή για την τιμή του στέμματος και φυσικά πάντα για το πουγκί τους.

Διοργάνωναν θεάματα, διαγωνισμούς, μονομαχίες για να χορταίνουν τα μάτια και τα ένστικτα των ανθρώπων αφού δεν μπορούσαν να χορτάσουν την πείνα και το μυαλό τους.

Έπνιγαν στο αίμα οποιαδήποτε κοινωνική διαμαρτυρία και διεκδίκηση χρησιμοποιώντας τον μισθοφορικό στρατό που διέθεταν και συντηρούσαν με τους φόρους των ανθρώπων.

Είχαν γεμάτα τα σεντούκια τους με χρυσάφι και ασήμι, κατείχαν πολλές και καλές εκτάσεις γης και πύργους πολλούς για να περνούν όμορφα, τα καλοκαίρια και τους χειμώνες τους.

Τώρα, όλη η ακίνητη περιουσία μιας χώρας και οι ζωές των ανθρώπων είναι στην κατοχή των «αγορών» και των «δανειστών».

Οι άνθρωποι πληρώνουν φόρο για να έχουν το δικαίωμα να αναπνέουν, να ζουν στα σπίτια τους χωρίς να τους κόψουν το ρεύμα, είτε με τη μορφή έκτακτων χαρατσιών είτε με τη μορφή στεγαστικών δανείων. Δουλεύουν παράγοντας πολλά και αμείβονται με ελάχιστα ίσα-ίσα για να επιβιώνουν.

Οι άστεγοι και οι πεινασμένοι γυρνούν στους βρώμικους δρόμους των πόλεων και την ίδια στιγμή οι «άνθρωποι-αγορές», τρώνε με χρυσά κουτάλια και πίνουν με χρυσά κανάτια απολαμβάνοντας όλες τις ανέσεις της εποχής.

Οι άρρωστοι χωρίς στον ήλιο μοίρα, πεθαίνουν χωρίς φροντίδα αφού τα νοσοκομεία ερημώνουν από γιατρούς, προσωπικό και μηχανήματα και οι άνθρωποι περνούν το χειμώνα κλεισμένοι στα σπίτια τους χωρίς θέρμανση και, πολύ συχνά, χωρίς τροφή και χωρίς να έχουν να πληρώσουν φάρμακα και γιατρούς.

Τα αυτοκίνητά τους σκουριάζουν σταθμευμένα με τις πινακίδες να έχουν κατατεθεί και την τιμή της βενζίνης να κάνει απαγορευτική τη χρήση τους ενώ οι «άνθρωποι-αγορές» και οι αυλικοί τους κυκλοφορούν με επίχρυσα, αλεξίσφαιρα και άνετα αυτοκίνητα που τα σέρνουν πολλοί ίπποι.

Όταν οι «άνθρωποι-αγορές» θέλουν χρήματα, επιβάλλουν έκτακτους φόρους τους οποίους αρπάζουν με τη βία, παρακρατώντας τους μισθούς από τους πολίτες ή  χρησιμοποιώντας εταιρείες-μισθοφόρους είσπραξης οφειλών. Για όποιον δεν πληρώνει υπάρχει η κατάσχεση, οι απειλές και η φυλακή.

Οι «άνθρωποι-αγορές» και όλο το ανθρωπόμορφο σκυλολόι γύρω από αυτούς, ζουν σε επιβλητικά κάστρα προστατευμένοι από αστυνομικούς και στρατιώτες, παιδιά των φτωχών και εξαθλιωμένων πολιτών, τα πιο πολλά, που αναζητούν στα σώματα ασφαλείας μία διέξοδο επιβίωσης πολεμώντας στους δρόμους και στις πλατείες με αντίπαλους που είναι παιδιά κι εκείνα φτωχών και εξαθλιωμένων.

Οι «άνθρωποι-αγορές» κάνουν πολέμους για να μεγαλώσουν το βιος τους, για το καλό της χώρας ή στο όνομα του θεού ή για την τιμή του έθνους και φυσικά πάντα για το πουγκί τους.

Διοργανώνουν θεάματα, διαγωνισμούς, μονομαχίες  στη σύγχρονη αρένα της τηλεόρασης και στις μεγάλες αρένες-γήπεδα ποδοσφαίρου για να χορταίνουν τα μάτια και τα ένστικτα των ανθρώπων αφού δεν μπορούν να χορτάσουν την πείνα και το μυαλό τους.

Πνίγουν στο αίμα οποιαδήποτε κοινωνική διαμαρτυρία και διεκδίκηση χρησιμοποιώντας την αστυνομία και το στρατό που διαθέτουν και συντηρούσαν με τους φόρους των πολιτών.

Έχουν γεμάτα τα σεντούκια τους με χρυσάφι και ασήμι, διαθέτουν τραπεζικούς λογαριασμούς με εκατοντάδες χιλιάδες και με εκατομμύρια ευρώ, κατέχουν πολλές και καλές εκτάσεις γης και πύργους πολλούς για να περνούν όμορφα, τα καλοκαίρια και τους χειμώνες τους.

Η επόμενη φάση, τα σημάδια της οποίας φαίνονται έντονα, είναι αυτή του κοινωνικού εμφυλίου στον οποίο θέλουν να μας οδηγήσουν οι «άνθρωποι-αγορές».

Ο άνεργος ενάντια στον εργαζόμενο, ο πεινασμένος ενάντια στον λιγότερο πεινασμένο, ο ιδιωτικός υπάλληλος ενάντια στο δημόσιο υπάλληλο, ο νέος ενάντια στο γέρο, ο άρρωστος ενάντια στον υγιή. Έτσι θα κρύψουν την πραγματική αντίθεση της φτώχιας ενάντια στον πλούτο και θα μπορούν να εξαθλιώνουν εύκολα τους πολίτες αυξάνοντας οι ίδιοι τον πλούτο τους.

 

Ετικέτες: , , ,

Παραδιαλογισμοί…με άρωμα Ευρώπης

Παραδιαλογισμοί…με άρωμα Ευρώπης

Παραδιαλογισμοί…με άρωμα Ευρώπης

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

μένουμε ευρώπη1

Π: Πατέρας

Γ: Γιος

 

Γ: Πατέρα, πώς λέγεται αυτός ο πολιτικός που πάει με πολλά κόμματα μόνο και μόνο για να μη χάσει τη βουλευτική ή την υπουργική καρέκλα;

Π: Δύσκολη ερώτηση μου βάζεις. Νομίζω πως δεν ξέρω την απάντηση. Σίγουρα όμως δε λέγεται πόρνη.

Γ: Και αυτός που υπακούει τυφλά στις εντολές του αφεντικού του χωρίς να σιχτιρίζει και να αγκομαχά έναντι παχυλής αμοιβής;

Π: Όλα τα δύσκολα σήμερα θα τα ρωτήσεις; Σίγουρα πάντως δε λέγεται παραδουλεύτρα.

Γ: Ποιοι πιστεύεις ότι έχουν δίκιο; Αυτοί που θέλουν έξοδο από ΕΕ και ευρώ ή αυτοί που δε θέλουν;

Π: Ο συχωρεμένος ο προπάππους σου. Την πρώτη γερμανική κατοχή δεν την άντεξε. Βγήκε στην αντίσταση, πολέμησε και σκοτώθηκε. Ούτε συμμάχησε με τον κατακτητή ούτε τον πολέμησε κλεισμένος στο σπίτι του όπως κάνω εγώ και πολλοί άλλοι σαν και μένα.

Γ: Μα αν φύγουμε από την ΕΕ και το ευρώ δεν θα πεινάσουμε;

Π: Δεν ξέρω, ειλικρινά. Είμαι όμως βέβαιος πως αν μείνουμε στην ΕΕ και το ευρώ θα πεινάσουμε σίγουρα.

Γ: Γιατί;

Π: Γιατί ήδη πεινάμε. Το μαντρί που λέγεται ΕΕ ανήκει σε κάτι βοσκούς-τέρατα που όσο τρώνε τόσο πεινάνε και όσο πεινάνε άλλο τόσο τρώνε.

Γ: Κι αυτοί που κατέβηκαν στο Σύνταγμα υπέρ της παραμονής μας στην ΕΕ;

Π: Κι εγώ αν ήμουν σαν κι αυτούς θα κατέβαινα. Η ΕΕ είναι ένας κόσμος με άλλο κώδικα αξιών. Η υπέρτατη αξία είναι το κέρδος. Ότι βοηθάει στο να κερδίζουν είναι αποδεκτό. Εκμετάλλευση, φτώχια, απανθρωπιά, αδικία, ανισότητα, αναξιοκρατία, κομπίνα, λαμογιά, αρπαχτή, τοκογλυφία, ρουφιανιά, θεωρούνται απολύτως φυσιολογικά γιατί εξυπηρετούν το κυνήγι του κέρδους και εξασφαλίζουν την τροφή των βοσκών τεράτων στο διηνεκές που θα έλεγε και ο Γιάννννης. Επίσης πήγαν και κάποιοι που εδώ και χρόνια πιστεύουν στο γνωστό παραμύθι: «Ευρώπη των λαών».

Γ: Δηλαδή, όσοι πήγαν στο Σύνταγμα θέλουν όλα τα παραπάνω;

Π: Κοίτα να δεις. Είδα τον … ακατονόμαστο με τη φαμίλια του, τον Άδωνι-Σπυρίδωνα, το Λοβέρδο και πολλούς άλλους. Αυτοί όντως εξαιρούνται. Είναι λάτρεις του Ευρωπαϊκού και Ελληνικού πολιτισμού και των αρχαίων αντικειμένων, λάτρεις της ηλεκτρικής και ψηφιακής αλά Ζήμενς τεχνολογίας, των γενόσημων και των ταμπλετών. Αγαπούν επίσης πολύ την υγεία, όχι του κόσμου αλλά τη δική τους. Οι υπόλοιποι κατά πάσα πιθανότητα παραπλανήθηκαν. Τους είδα ηλιοκαμένους. Μάλλον στη Μανωλάδα θα δουλεύουν ή σε άλλες αγροτικές εργασίες ή μπορεί να είναι οικοδόμοι. Τους είδα με καπέλα ψάθινα, με παπούτσια χιλιοσχισμένα. Ειδικά από τα τακούνια των γυναικών είχαν περισσέψει κάτι 12ποντα κομμάτια σαν οδοντογλυφίδες που τους τρυπούσαν τις φτέρνες. Τις είδα να ισορροπούν με μεγάλη δυσκολία.

Γ: Για τη διαπραγμάτευση με τους θεσμούς τι έχεις να πεις;

Π: Η διαπραγμάτευση με τη θεσμοτρόικα ήταν μια διαπραγμάτευση για το πώς θα φανεί πιο πειστικά στον κόσμο ότι γίνεται διαπραγμάτευση.

Γ: Γιατί το λες αυτό; Η κυβέρνηση κράτησε σθεναρή στάση. Δεν είπε «ναι» σε όλα.

Π: Ασφαλώς. Είπε «ναι» μόνο σε όσα ζητούσε η θεσμοτρόικα. Δεν είπε «ναι», στην μη περικοπή μισθών και συντάξεων ούτε στη μη χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων ούτε στην κατάργηση των μνημονίων ούτε στο σταμάτημα της αποπληρωμής των τοκογλύφων. Έχεις δίκιο. Είπε «ναι» σε όλα.

Γ: Πιστεύεις, δηλαδή, ότι η επικείμενη συμφωνία θα είναι ένα νέο μνημόνιο.

Π: Πιστεύω ότι αυτό είναι το ένα κακό, για τους πολλούς εννοείται, διότι για ορισμένους είναι το μέγιστο καλό όπως η οικονομία της χώρας και η ανταγωνιστικότητα (βλ. τράπεζες, επιχειρήσεις). Το μεγαλύτερο κακό είναι η απογοήτευση όσων ήλπιζαν και διαψεύστηκαν. Ειδικά όταν αυτό θα το χρεωθεί η Αριστερά, ενώ κάτι τέτοιο δε συνιστά Αριστερή-Αντικαπιταλιστική πολιτική. Και θα βγουν οι προηγούμενοι κυβερνώντες να πανηγυρίζουν.

Γ: Πατέρα, βγήκαν και οι βαθμοί των Πανελλαδικών. Το άκουσες;

Π: Μεγάλη μπίζνα. Ιπποδρομιακός αγώνας. Για πολλούς γονείς που αναγκαστικά τα παιδιά τους θα σπουδάσουν μακριά από τα σπίτια τους, ένα σπίτι θα ανοίξουν και ένα θα κλείσουν. Αλλιώς, σπουδές γιοκ. Αλλά αυτό, όπως και πολλά άλλα δεν συμπεριλαμβάνονται στις σκληρές διαπραγματεύσεις με τη θεσμοτρόικα.

 

Ετικέτες: , , , ,

ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΡΥΒΟΜΑΣΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤH ΣΚΙΑ ΜΑΣ;

Ως πότε θα κρυβόμαστε πίσω από τη σκιά μας;

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Δεν είναι μόνο που μας έχουν διαλύσει οικονομικά, δεν φτάνει που μας θεωρούν αριθμούς, το κυριότερο είναι πως πιστέψαμε ότι είναι ανίκητοι.

Δεν φτάνει που μας έφτασαν στο σημείο να ντρεπόμαστε να κοιτάξουμε τα παιδιά μας, πρέπει να αισθανόμαστε και συνυπεύθυνοι για την κατάσταση που βιώνουμε για να βγαίνουν λάδι οι πραγματικοί υπαίτιοι;

Από το «μαζί τα φάγαμε» του Πάγκαλου περάσαμε στο «όλοι φταίμε» του Πρετεντέρη. Εδώ που τα λέμε, το «όλοι φταίμε» κρύβει μια μεγάλη αλήθεια.

Φταίμε, γιατί εδώ και τρία χρόνια και άλλα 35 πιο πριν, πιστεύουμε τους ίδιους που ευθύνονται για όσα έχουν συμβεί, επειδή είναι πιο βολικό να μην αντιδράσει κάποιος από το να αντιδράσει όπως χρειάζεται.

Μπορεί τυπικά να έχουμε Δημοκρατία, όπου ο καθένας, πάλι τυπικά, έχει το δικαίωμα να εκφράζεται ελεύθερα. Όμως η ποιότητα της Δημοκρατίας δεν κρίνεται από αυτό αλλά από το κατά πόσο, η γνώμη κάποιου μπορεί να φτάσει στο ίδιο πλήθος ανθρώπων που φτάνει και η γνώμη κάποιου άλλου.

Διότι, ας μην κρυβόμαστε πίσω από τη σκιά μας. Δεν φτάνει στο ίδιο πλήθος ακροατών, το «χρειάζονται θυσίες» του τηλεπαραθυράτου αναλυτή με το «δεν αντέχω άλλο», του άνεργου που υποφέρει.

Η όποια Δημοκρατία, παρουσιάζει έλλειμμα λόγω της τεράστιας μεταδοτικής δύναμης που διαθέτει, κυρίως, η τηλεόραση. Ας δούμε λίγο τους ιδιοκτήτες των περισσότερων καναλιών; Το μόνο κοινό που έχουν είναι η ιδιότητα του κρατικοδίαιτου επιχειρηματία.

Μαθαίνουμε ότι θέλουν να μάθουμε, δηλαδή, ότι τους συμφέρει. Ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις όταν κρίνουν πως πρέπει να το κάνουν. Οι όποιες εξαιρέσεις, ενδεχομένως, υπάρχουν, απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Το επιχείρημα «άλλαξε κανάλι» ή «κλείσε την τηλεόραση» είναι και αστείο και αυταρχικό. Όταν όλα τα κανάλια δείχνουν «το ίδιο έργο» οι επιλογές είναι μηδαμινές. Και τέλος πάντων, δεν θέλω να κλείσω την τηλεόραση. Οι συχνότητες στις οποίες εκπέμπουν είναι δημόσιο αγαθό και όχι ιδιοκτησία τους. Όπως δεν έχει, όμως, το δικαίωμα η ΕΥΔΑΠ να ρίχνει δηλητήριο στο νερό έτσι δεν έχει το δικαίωμα και κανένα κανάλι να δηλητηριάζει τη σκέψη μας και να μην λαμβάνει υπόψη του το δημόσιο καλό.

Μα, θα πει κάποιος, υπάρχουν τόσοι θεσμοί και τόσες επιτροπές ελέγχου και διαφάνειας των τηλεοπτικών προγραμμάτων.

Τρίχες! Είδατε καμία να επεμβαίνει όταν κάποιο κανάλι τρομοκρατεί τον κόσμο λέγοντας πως δεν θα υπάρχουν χρήματα για μισθούς και συντάξεις αν δεν πάρουμε την, δεν ξέρω κι εγώ ποια, δόση για την οποία όμως χρειάζεται να παρθούν εκατοντάδες μέτρα εκ μέρους της εκάστοτε κυβέρνησης, όταν ξέρουν πως τα λεφτά τις δόσης πάνε στους δανειστές και στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών;

Δεν υπάρχει αντίλογος; Δεν υπάρχουν διαφορετικές φωνές;

Το επιχείρημα είναι ότι πρόκειται για μειοψηφίες. Μα αν οι μειοψηφίες, εξ ορισμού, έχουν άδικο και δεν μπορούν τίποτε να προσφέρουν στην επίλυση ενός προβλήματος τότε να καταργήσουμε και τις εκλογές αφού οι απόψεις μιας μειοψηφίας δεν πρόκειται ποτέ να πλειοψηφήσουν. Μα όσα κόμματα πλειοψήφησαν και κυβέρνησαν, πιο παλιά μειοψηφίες ήταν. Και τέλος πάντων, από πού προκύπτει ότι οι πλειοψηφίες έχουν (πάντα) δίκιο.

Είναι πιο βολικό σε όλους μας να μην απεργούμε με το επιχείρημα ότι οι περισσότεροι συνδικαλιστές είναι συμβιβασμένοι, λες και απεργούμε για τους συνδικαλιστές και όχι για τους εαυτούς μας, από το να απεργούμε και να χάνουμε τα μεροκάματα και την ησυχία μας.

Αν ευθύνονται για ένα πράγμα οι συνδικαλιστές, που δεν είναι μόνο ένα, είναι ότι με τις τακτικές και τις πρακτικές τους διέλυσαν την απαραίτητη αλληλεγγύη μεταξύ μας και μας οδήγησαν στο ατομικό βόλεμα και στη λογική της ανάθεσης.

Από τη στιγμή που ο συνδικαλισμός μετατράπηκε με πολύ ύπουλο τρόπο σε συνδιοίκηση άρχισε η αυτοαναίρεσή του. Η πυξίδα που τον προσανατόλιζε τρελάθηκε και έδειχνε άλλες φορές σε βουλευτικές έδρες, άλλες σε διοικητικές θέσεις και άλλες σε δρόμους συνδιαλλαγής και συνδιαχείρισης με την εξουσία.

Το μόνο που απομένει είναι να ξεπεράσουμε τις ανεπαρκείς συνδικαλιστικές ηγεσίες χτίζοντας μεταξύ μας αλληλεγγύη και ενότητα στη βάση των κοινών μας προβλημάτων και του κοινού αντιπάλου.

Γνωρίζουμε πως ο πραγματικός αντίπαλος έχει δύναμη, αλλά όχι μεγαλύτερη από τη δική μας. Δεν είναι λύση να βρίσκουμε το εύκολο «αντίπαλο δέος» μας στους μετανάστες ή στους συναδέλφους άλλων επαγγελματικών τομέων ή σε κοινωνικές ομάδες που θεωρούνται, από τους αστεράτους δημοσιογράφους, ως ευνοημένες.

Όταν άρχισε να συζητιέται η θέσπιση εισοδηματικών κριτηρίων στη χορήγηση διαφόρων επιδομάτων, είχα υποστηρίξει πως ανοίγει ο δρόμος για την κατάργησή τους, όπως και έγινε. Η λογική τού να τα κόψουν σε κάποιους μήπως και τα γλιτώσω εγώ, αποδείχτηκε για μία ακόμη αφορά λανθασμένη. Τα έκοψαν από όλους και ησυχάσαμε.

Όταν έκοψαν για πρώτη φορά το εφάπαξ, κάποιοι απαίτησαν να αρχίσουν οι περικοπές από τους επόμενους, ποντάροντας ότι θα τη γλυτώσουν οι ίδιοι και θα την πληρώσουν οι επόμενοι. Τα εφάπαξ μειώθηκαν, θα μειωθούν κι άλλο και άρχισε η συζήτηση για την πλήρη κατάργησή τους ή τη μετατροπή τους σε χαρτζιλίκι.

Που είναι τα δώρα; Οέο;

Ποιο είναι το δικό μου συμπέρασμα;

Αφού τους αφήνουμε, καλά μας κάνουν! Κι άλλα τόσα θα ζητήσουν. Κορόιδα είναι; Αφού τους τα προσφέρουμε και μάλιστα με τον πιο ευγενικό τρόπο είναι δυνατόν να αρνηθούν την «προσφορά» μας;

Όσο το κριάρι δεν αντιδρά, τόσο πιο πολύ το βαράει ο τσοπάνης. Ρωτήστε όμως κανέναν τσοπάνη που του έτυχε να αντιδράσει το κριάρι! Ακόμα τρέχει γιατί, όπως ξέρουμε, το κριάρι έχει κέρατα και μάλιστα πολύ δυνατά.

 

Ετικέτες: , , ,

 
απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

blog it

QUAERE VERUM:ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

aioroumenesskepseis

The greatest WordPress.com site in all the land!

dpa2007

Just another WordPress.com site

Blogs Of The Day

Just another WordPress.com weblog

Kyrgiakischristos's Blog

πεζογραφία-σχολιασμός επικαιρότητας-σάτιρα και πολλά άλλα

Βιο...λογισμοί

Βιολογία | Εκπαίδευση | Υγεία

fysikhlykeiou

Ασκήσεις-Προβλήματα-Διαγωνίσματα-Μεθοδολογία φυσικής λυκείου και πανελληνίων εξετάσεων και ...πολλά άλλα

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Αρέσει σε %d bloggers: