RSS

Tag Archives: αξιολόγηση

Στα όριά μας

Στα όριά μας

Στα όριά μας

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Μπήκε ο Οκτώβρης και είναι λες και μπήκε χειμώνας βαρύς.

Άνοιξαν τα σχολεία και η ανείπωτη χαρά μας που θα βρισκόμασταν στο φυσικό μας χώρο μαζί με τους συναδέλφους και τους μαθητές μετατράπηκε σε ένα καθημερινό άγχος και σε ένα συνεχές ξόρκισμα του στρεσαρίσματος και της πίεσης.

ΚΥΑ για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων λόγω Covid. Να γίνουμε νοσηλευτές, να γίνουμε γιατροί, να γίνουμε υπεράνθρωποι, να κάνουμε συνεχή δίωρα και μετά εφημερία και μετά πάλι δίωρα, να συμπληρώνουμε φόρμες ηλεκτρονικές, κι άλλες φόρμες, κι άλλες φόρμες…Άι σιχτίρ μέσα.

Να φωνάζουμε όλοι πως ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ άλλο και να μας λένε αυτοί που μπαίνουν ελάχιστα έως καθόλου στις τάξεις, κάντε υπομονή, αντί να χαίρεστε που μπαίνετε τόση ώρα στην τάξη κάνετε συνεχώς παράπονα. Πάρτε κενά για να παίρνετε ανάσες, μας λένε, και να εφαρμοστεί και το 8 με 2 στα μουλωχτά, προσθέτω εγώ.

ΚΥΑ για εξ αποστάσεως σε περίπτωση καταλήψεων, με χιόνια με πλημμύρες, με σεισμούς με Covid, με, με, με…Σάμπως και νοιάζεστε που το 30% των μαθητών δεν έχει εξοπλισμό;

Καημένη κυρία Νίκη μου, ξέρεις πολύ καλά πως κάνεις το μνημόσυνο της δημόσιας εκπαίδευσης, με ξένα κόλλυβα, δυστυχώς τα κερνάμε εμείς. Διότι, χωρίς τον εξοπλισμό, το ίντερνετ και το χώρο που διέθεσαν οι εκπαιδευτικοί, η περίφημη «εξ αποστάσεως» που τόσο μας τη διαφημίσατε θα κατέρρεε την επόμενη μέρα. Όλοι το ξέρουν. Κι εμείς οι εκπαιδευτικοί το ξέρουμε. Αν αύριο εμφανιστούμε στα σχολεία για εξ αποστάσεως θα γελάνε μέχρι και οι τοίχοι. Δεν θα ξέρετε τι να μας κάνετε, ούτε εσείς ούτε τα στελέχη σας. Αφήστε λοιπόν τους λεονταρισμούς κατά μέρος.

Επενδύετε στο φιλότιμό μας και καλά κάνετε γιατί εμείς διαθέτουμε και φιλότιμο και ψυχή. Εσείς και οι συνάδελφοί σας είστε σαν σε «διατεταγμένη υπηρεσία». Χθες αλλού, σήμερα εδώ, αύριο ποιος ξέρει. Εμείς όμως; Εδώ από χθες και για όσο αντέξουμε. Και να είστε σίγουρη πως θα αντέξουμε όσο χρειαστεί κι ακόμα περισσότερο.

ΚΥΑ για την αξιολόγηση τη μία, άλλη ΚΥΑ για την αξιολόγηση την άλλη, και δως του η κατατρομοκράτηση. Θα σας κόψουν το μισθό, θα σας κόψουν τον κώλο, θα σας κρεμάσουν ανάποδα, δεν θα μπορείτε να γίνεται διευθυντές ή συντονιστές-δεν καιγόμαστε κιόλας-θα σας στείλουμε να σπάτε πέτρες, δεν θα σας κάνουμε μόνιμους εσάς τους καινούργιους, τι καινούργιοι δηλαδή που είστε όλοι πάνω από σαράντα, δεν θα σας πάρουμε πάλι αναπληρωτές εσάς τους αναπληρωτές που σιγά το πράγμα, η τελευταία τρύπα της φλογέρας είστε για μας. Κι άλλα τέτοια όμορφα και κυρίως δημοκρατικά.

Να γίνονται συνεδριάσεις των συλλόγων διδασκόντων που μετατρέπονται σε μάχες. Απειλές, εκφοβισμός και πίεση από τη μία. Αντίσταση επιχειρήματα, ηρωισμοί και απεργία αποχή από την άλλη.

Το υπουργείο μετά την αποτίμηση της ήττας άρχισε τα νομικίστικα και τα δικαστήρια. Θα βγει παράνομη η απεργία; Δεν θα βγει παράνομη η απεργία. Θα βγει καταχρηστική η απεργία; Δεν θα βγει καταχρηστική η απεργία.

Και να οι αποφάσεις. Παράνομη αλλά όχι καταχρηστική.

Όχι ρε γαμώτο. Τι θα πει αυτό συνάδελφε; Σάματις ξέρω και γω.

Και να οι εφέσεις από την ΟΛΜΕ και πάρε κι άλλη απεργία-αποχή από την ΑΔΕΔΥ και φτου κι απ΄την αρχή.

Αυτό που ξέρω είναι πως το καλό της παιδείας, των παιδιών, των καθηγητών, της κοινωνίας ολόκληρης δεν μπορεί να περνάει μέσα από τις αίθουσες δικαστηρίων.

Δεν γίνεται κυρία Νίκη να λες πως νοιάζεσαι για τα σχολεία και να μην αφήνεις τους καθηγητές να αντιδράσουν όταν κρίνουν ότι πρέπει να αντιδράσουν.

Γιατί κυρία Νίκη μου, αποδεδειγμένα όλα αυτά τα χρόνια, μόνο εκείνοι νοιάστηκαν για το ρημάδι το σχολείο.

Τους χλευάσατε τους κάνατε φτωχούς, τους εξουθενώσατε εργασιακά, τους κλέψατε δώρα, επιδόματα, εφάπαξ, συντάξεις, τους αφήσατε αδιόριστους αλλά αυτοί εκεί. Δεν πρόδωσαν τους μαθητές τους δεν πρόδωσαν τη μεγάλη τους αγάπη.

Λύσσαξες με την αξιολόγηση κυρία Νίκη μου, όμως τώρα δεν είναι όπως παλιά που έλεγε ο υπουργός «αξιολόγηση» και η κοινωνία συμφωνούσε με ανοιχτό το στόμα.

Όποιος αξιολογεί θα αξιολογείται και άλλα τέτοιες εξυπνάδες.

Δυστυχώς για σας και ευτυχώς για μας, κοινωνία δεν είναι τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ. Ο κόσμος αρχίζει να το καταλαβαίνει και βάλαμε κι εμείς το χεράκι μας.

Ώστε η αξιολόγηση θα αναβαθμίσει το δημόσιο σχολείο!  Αλήθεια; ‘Όπως στις ΗΠΑ, όπως στην Αγγλία, τη Σουηδία, το Μεξικό, τον Καναδά ή όπου αλλού εφαρμόστηκε;

Λίστες με καλά και κακά σχολεία σε μια ιδιότυπη πασαρέλα με τους εκπαιδευτικούς χωρίς καμία εργασιακή ασφάλεια δούλους κανονικούς, τους γονείς να ψάχνουν με το κουπόνι στο χέρι, τους χορηγούς να δίνουν το πρόσταγμα και το μάθημα να περιορίζεται μόνο σε ότι χρειάζεται για τους διαγωνισμούς, τα τεστ, τις εξετάσεις, τα πρωταθλήματα και τους τελικούς μαθητικών αγώνων δεξιοτήτων.

Το γεγονός ότι σας αρκεί μια έκθεση αξιολόγησης ακόμη και από τον διευθυντή της σχολικής μονάδας δείχνει τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα στα οποία έχετε εκπαιδευτεί για να πείθετε τους ψηφοφόρους σας.

Αφήστε μας λοιπόν ήσυχους να κάνουμε αυτό που αγαπάμε. Ούτε που σας περνάει από το μυαλό πόσο επώδυνο είναι για μας όταν καταλαβαίνουμε, όσοι μπήκαν σε τάξη ξέρουν, ότι κάτι στο μάθημά μας δεν πήγε καλά.

Η δική σας δουλειά είναι να έχετε καθηγητές στην ώρα τους, που δεν τους έχετε, βιβλία στην ώρα τους, που δεν τα έχετε πάντα, ολιγομελή τμήματα, που δεν υπάρχουν, γυμναστήρια, θέατρα, εικαστικά εργαστήρια, μαθήματα κοινωνικών επιστημών, μαθήματα μουσικής, σύγχρονα βιβλία και κτήρια που να μην πέφτουν. Αυτά τα τελευταία, πάλι δεν τα έχετε. Και μας μιλάτε για αξιολόγηση και για αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου.

Εκτός αν την τράπεζα θεμάτων, τις εξετάσεις από το δημοτικό και την ελάχιστη βάση εισαγωγής που σπρώχνουν τους μαθητές στην ιδιωτική πρωτοβουλία και τους γονείς να βάλουν βαθιά το χέρι μέσα στην τρύπια και άδεια τσέπη τους μπας και βρουν τίποτα, τη βαφτίζεται αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου.

Πείτε τη καλύτερα με το όνομά της: Χάρισμα στις ορέξεις των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων όλων των βαθμίδων.

Επενδύσατε στο φόβο και χάσατε, για άλλη μια φορά.

Ο φόβος σκιάχτηκε και πλέον σας συνοδεύει στις σκέψεις και τις ενέργειές σας….

 

Ετικέτες: , , , , ,

Προς καλοπροαίρετους και «καλοπροαίρετους»

<strong>Προς καλοπροαίρετους και «καλοπροαίρετους»</strong>

Προς καλοπροαίρετους και «καλοπροαίρετους»

Από τον Χρήστο Επάμ. Κυργιάκη

«Οι συνδικαλιστές πρέπει να πρωτοπορούν και όχι να αρνούνται την αξιολόγηση», υποστηρίζει καλοπροαίρετα φίλος αγαπημένος μαθαίνοντας τα της εκπαίδευσης από τα ΜΜΕ.

«Οι συνδικαλιστές δεν θέλουν την αξιολόγηση», γράφει και πληκτρολογεί «καλοπροαίρετα» ο Καθημερινός κονδηλοφόρος.

Σημείο αναφοράς και των δύο δεν είναι άλλο παρά οι περίφημοι «συνδικαλιστές».

Παραβλέπουν και οι δύο, ο πρώτος άθελά του και ο δεύτερος εσκεμμένα, πως η αντίθεση ενάντια στην αξιολόγηση προήλθε, με πάταγο είναι η αλήθεια, από το σύνολο, σχεδόν, του κλάδου των εκπαιδευτικών και όχι από μερικούς «συνδικαλιστές».

Τη μάχη της απεργίας-αποχής την έδωσαν με απόλυτη επιτυχία και συνέπεια καταφέρνοντας μία από τις πιο σημαντικές ήττες στην «ατσαλάκωτη» και κυριλέ κυβερνητική και νεοφιλελεύθερη λογική του σχολείου της αγοράς και της μπίζνας, οι «απλοί» και «ανώνυμοι», όπως συχνά τους αποκαλούν, εκπαιδευτικοί.

Αυτοί που τα τελευταία δέκα χρόνια είδαν τους μισθούς τους να εξανεμίζονται τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα να καταργούνται, και τη λάσπη προς το πρόσωπό τους να πετιέται ασταμάτητα.

Αυτοί που έχουν γίνει, εκτός από εκπαιδευτικοί, γραμματείς, ερμηνευτές νόμων, γραφειοκράτες με ειδικότητα στο να συμπληρώνουν φόρμες, ψυχαναλυτές και ψυχολόγοι δικοί τους μα και των μαθητών, των παιδιών τους και των μελών των οικογενειών τους.

Είναι οι ίδιοι που γυρνάνε σε τρία, τέσσερα και πέντε σχολεία, για να συμπληρώσουν ωράριο, οι λεγόμενοι αόρατοι συνάδελφοι που μόνο οι «προγραμματιστές» ξέρουν τα ονόματά τους στα σχολεία που πηγαίνουν και που δεν προλαβαίνουν ούτε μια ανθρώπινη φιλική και συναδελφική σχέση να χτίσουν.

Είναι όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι-λάστιχο που έχουν ένα σκασμό προϋπηρεσία στα δημόσια σχολεία αλλά θεωρούνται ανίκανοι από το επίσημο ευνομούμενο κράτος να συνεχίσουν να «γράφουν» προϋπηρεσία αλλά με όρους εργασιακής ασφάλειας και μονιμότητας. Γιατί ούτε τα κενά καλύφθηκαν ούτε οι αναπληρωτές εξαφανίστηκαν.

Δεν είναι άλλοι παρά αυτοί οι μοναδικοί που με το φιλότιμο, την αυταπάρνηση και τον «επαγγελματισμό» τους κράτησαν, κρατάνε και θα εξακολουθήσουν να κρατάνε όρθιο το δημόσιο σχολείο, ανοιχτό σε όλα τα παιδιά, χωρίς αποκλεισμούς, κόντρα σε ρουφιάνους και ρατσιστές.

Στους καλοπροαίρετους που ζητάνε από τους εκπαιδευτικούς να πρωτοπορήσουν, η απάντηση, επίσης καλοπροαίρετα είναι πως μονίμως πρωτοπορούν ζητώντας και διεκδικώντας:

Ολιγομελή τμήματα για να μπορούν να ασχολούνται πολύ περισσότερο με το κάθε παιδί και τις μαθησιακές του ανάγκες.

Ουσιαστικές συνεχείς δωρεάν επιμορφώσεις, και εκπαιδευτικές άδειες με αποδοχές για να μπορούν όλοι όσοι το επιθυμούν να διευρύνουν με δωρεάν  μεταπτυχιακά προγράμματα τους ορίζοντες και τις γνώσεις τους χωρίς να χρειάζεται να ξοδεύουν μια περιουσία σε σεμινάρια και μεταπτυχιακά επί πληρωμή.

Πρόσληψη προσωπικού για γραμματειακή υποστήριξη ώστε να μπορούν οι εκπαιδευτικοί να ασχολούνται μόνο με το μαθησιακό-γνωστικό κομμάτι και τις ανάγκες των μαθητών και όχι της εκάστοτε γραφειοκρατικής διοίκησης.

Σύγχρονα βιβλία και αναλυτικά προγράμματα σπουδών σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων για πραγματική γνώση και μόρφωση και όχι σύμφωνα με τις ανάγκες της αγοράς σε δεξιότητες.

Σχολεία σύγχρονα, αντάξια των μαθητών και των κόπων των γονιών τους που φορολογούνται άγρια, με εργαστήρια, γυμναστήρια, θέατρα, μουσικά όργανα, αίθουσες προβολών πλαισιωμένα από τους αντίστοιχους εκπαιδευτικούς εικαστικών μαθημάτων αλλά και μαθημάτων κοινωνικών επιστημών.

Στους «καλοπροαίρετους» κονδηλοφόρους που επίσης ζητάνε από τους εκπαιδευτικούς να «πρωτοπορήσουν» και να δεχτούν την αξιολόγηση της κυβέρνησης και των διεθνών οργανισμών η απάντηση βγαίνει αβίαστα.

Η «αξιολόγησή» τους ή η «αποτίμησή» τους ή η «ανατροφοδότηση» τους, μόνο πρωτοπορία δεν συνιστά. Ίσα-ίσα που παραπέμπει ευθέως σε Μεσαίωνα καθώς προβλέπει, κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικών και σχολείων, κατάργηση, ή συρρίκνωση σχολικών μονάδων, μείωση χρηματοδότησης, μείωση μισθών, απολύσεις, δηλαδή, καίριο χτύπημα στο δημόσιο σχολείο και τις παροχές του. Σημαίνει ασφυκτική πίεση προς τους εκπαιδευτικούς και στραγγαλισμό της  παιδαγωγικής ελευθερίας την οποία επιβάλλεται να έχει.

Η «αξιολόγησή» τους θέλει να μετατρέψει τον εκπαιδευτικό σε έναν κυνηγό μαγισσών που αντί για σκούπα θα καβαλάνε ηλεκτρονικές φόρμες αποτίμησης και στατιστικών στοιχείων και που το μόνο για το οποίο θα νοιάζεται είναι το πώς θα «φέρνει» ζεστό χρήμα στο σχολείο αναζητώντας χορηγούς και υλοποιώντας «προγράμματα».

Η «αξιολόγησή» τους σημαίνει περισσότερα παιδιά εκτός δημόσιου σχολείου, απροστάτευτα στις ορέξεις είτε των αφεντικών είτε των ιδιωτικών σχολαρχών. Η ελάχιστη βάση εισαγωγής έδειξε το δρόμο και η τράπεζα θεμάτων θα έρθει να τον ασφαλτοστρώσει.

Αν τα προηγούμενα δεν οδηγούν στον σκοταδισμό και τον στραγγαλισμό του δημόσιου σχολείου, τότε ο εθνικός μας λεξικογράφος πρέπει να ψάξει για νέες λέξεις και ορολογίες.

Όπως και να το δει κανείς, είτε καλοπροαίρετα είτε «καλοπροαίρετα», οι εκπαιδευτικοί ήταν, είναι και θα είναι αυτοί που θα πρωτοπορούν.

Για αρχή, θα ευχηθούν «καλές διακοπές και καλό καλοκαίρι», στους εμπνευστές της αξιολόγησης και στους υποστηρικτές της νέας προσπάθειας για εφαρμογή της.

Μάλλον όλοι οι παραπάνω πρέπει να ετοιμάζονται για άλλη μία ήττα, αυτή τη φορά ακόμη πιο σκληρή, οδυνηρή, μια ήττα τελειωτική.

 

Ετικέτες: , , , ,

5 βήματα που συγκλόνισαν τον κόσμο της παιδείας

5 βήματα που συγκλόνισαν τον κόσμο της παιδείας

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

 

Βήμα 1ο

Με αφορμή το χρέος και το μνημόνιο (βρήκαμε παπά να θάψουμε πέντ-έξι), η Διαμαντοπούλου μηδενίζει τους διορισμούς. Στην αρχή εξαγγέλλεται η ψεύτικη υπόθεση ένας φεύγει-ένας έρχεται, η οποία γίνεται πέντε φεύγουν-ένας έρχεται, συνεχίζει με δέκα φεύγουν-ένας έρχεται, για να καταλήξουμε στο κανένας δεν φεύγει-κανένας δεν έρχεται (εκτός αν έχει διατελέσει για χρόνια κυβερνητικός μεγαλοαιρετός οπότε μπορεί και να σε αφήσουν να φύγεις). Ταυτόχρονα η ίδια υπουργός «εξαφανίζει», με μία της ατάκα όλους τους αδιόριστους εκπαιδευτικούς, αναπληρωτές και μη.

Βήμα 2ο

Οι εκπαιδευτικοί, ως κομμάτι της κοινωνίας, βουτηγμένοι στη λογική και τη νοοτροπία της ανάθεσης και της διεκπεραίωσης, άφησαν την περίοδο εκείνη, τις πράσινες και μπλε συνδικαλιστικές ηγεσίες να παίζουν τον καθησυχαστικό τους ρόλο την ίδια στιγμή που ήταν σε εξέλιξη η επιχείρηση διάσπασης και διαχωρισμού των εκπαιδευτικών σε σύνολα και υποσύνολα. Οι παλιοί και οι νέοι, οι φιλότιμοι και οι τεμπέληδες, οι ΑΣΕΠίτες και οι της επετηρίδας, οι μόνιμοι και οι αναπληρωτές, οι διορισμένοι και οι αδιόριστοι.

Την ίδια περίοδο ξεκινάει, προαιρετικά, ο θεσμός της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας. Η ανταπόκριση ήταν μηδαμινή, όμως αυτό οφειλόταν κυρίως στην άρνηση των εκπαιδευτικών να χρεωθούν μία ακόμη γραφειοκρατική, γεμάτη χαρτούρα εργασία, παρά στο ότι έβλεπαν την αυτοαξιολόγηση ως ένα σκαλί προς την κατηγοριοποίηση και την υποβάθμιση.

Βήμα 3ο

Η κατάργηση των δώρων μαζί με το ενιαίο μισθολόγιο, από τη μία απαξίωσαν ακόμη περισσότερο τους εκπαιδευτικούς, από την άλλη, χαϊδεύοντας τους συναδέλφους με πολλά χρόνια προϋπηρεσίας και τσακίζοντας τους νεοδιόριστους διέλυσε την συναδελφική αλληλεγγύη και ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τη συνδικαλιστική ηγεσία και τον συνδικαλισμό γενικότερα, αφού δεν δρομολογήθηκε καμία ουσιαστική αντίδραση για τον πιο πάνω διαχωρισμό. Επίσης, εκείνη την περίοδο η επίθεση και η λάσπη από τα μνημονιακά ΜΜΕ που δέχεται ο κλάδος, φτάνει στο αποκορύφωμά της και τότε αρχίζουν δειλά-δειλά να ακούγονται οι πρώτες φωνές για κατάργηση-επιτέλους-της μονιμότητας.

Βήμα 4ο

Κι ενώ οι στρατηγικές επιλογές της ΕΕ έπαιρναν σάρκα και οστά μέψω των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, οι εκπαιδευτικοί μαζί με την κοινωνία αντέδρασαν. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, όχι όσο θα χρειαζόταν. Η απάντηση στο κυρίαρχο ερώτημα: «Μέσα στην ΕΕ ή έξω από αυτήν;» ήταν: «Μέσα στην ΕΕ» με φόντο την καθημερινή προπαγάνδα, το φόβο για το άγνωστο και την έλλειψη πειστικής αντι-ΕΕ πολιτικής απάντησης.

Παράλληλα η κρατική τρομοκρατία και καταστολή θυμίζουν εποχές χούντας και οι φασιστικές εφεδρείες του συστήματος λειτουργούν για μία ακόμη φορά ως δούρειος ίππος για τις αντιλαϊκές επιδιώξεις του.

Βήμα 5ο

Η πρόθεση για προκήρυξη απεργίας μέσα στις εξετάσεις, ως ύστατη προσπάθεια αντίδρασης στη διάλυση του δημόσιου σχολείου, αναγκάζει την μνημονιακή κυβέρνηση να πετάξει και το τελευταίο φύλλο συκής, αποκαλύπτοντας το αυταρχικό της πρόσωπο και να προχωρήσει σε επίταξη των εκπαιδευτικών, απαγορεύοντας ακόμη και την σκέψη για απεργία.

Η οργή που ένιωσαν οι εκπαιδευτικοί, εκφράστηκε στην επόμενη απεργία διαρκείας με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

Η έλλειψη αλληλεγγύης από άλλους εργαζόμενους, η μη συμμετοχή των γονιών, η διασπαστική στάση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και η πληγωμένη εμπιστοσύνη προς τη συνδικαλιστική μας ηγεσίας ήταν οι αιτίες που η απεργία εκείνη δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Έριξε όμως τους πρώτους σπόρους αντίστασης και διεκδίκησης.

Και φτάσαμε στο σήμερα.

Με την αξιολόγηση να βρίσκεται ένα βήμα πριν την εφαρμογή της, με μια σχολική χρονιά χειρότερη από όλες τις προηγούμενες από άποψη κενών, με το νέο πειθαρχικό δίκιο να σφίγγει τη θηλιά γύρω από το λαιμό μας κατά τη διάρκεια αλλά και εκτός ωραρίου εργασίας, με ένα ακόμη νέο μισθολόγιο να προμηνύει επιπλέον μειώσεις αποδοχών, με ένα «νέο λύκειο» που εφαρμόζεται στου μαθητή-κασιδιάρη το κεφάλι και με μια κοινωνία που έχει κατεβάσει τα χέρια και περιμένει από τη νέα κυβέρνηση, όχι να επαναφέρει την κατάσταση στην προ μνημονίου εποχή αλλά απλώς να μην γίνει ακόμα χειρότερη.

Αν ως εκπαιδευτικοί και ως λαός γενικότερα, καταντήσουμε να φτάσουμε στις εκλογές στην οριζόντια θέση του καναπέ, αν δεν ξαναβγούμε στους δρόμους ζητώντας πίσω τη ζωή που μας έκλεψαν και μάλιστα με υψηλό επιτόκιο υπερημερίας, τότε η καραβάνα που θα μας αναλογεί από την όποια επόμενη κυβέρνηση, θα είναι άδεια.

Κανένα δικαίωμα δεν χαρίστηκε ποτέ από καμία κυβέρνηση. Όλα ήταν αποτέλεσμα λαϊκής απαίτησης, μαζικής διεκδίκησης και πληρωμένα τοις μετρητοίς με ιδρώτα και αίμα.

Το μεγάλο στοίχημα για το επόμενο διάστημα θα είναι η μαζικοποίηση ή όχι των γενικών συνελεύσεων των σωματείων μας, η απαλλαγή από τη λογική της ανάθεσης και η μαζική συμμετοχή στη λήψη και υλοποίηση ενός επιθετικού διεκδικητικού συνόλου αιτημάτων.

Να μπει τέρμα στην άμυνα και την οπισθοχώρηση. Τώρα είναι η κατάλληλη ώρα να σαλπίσουμε την έναρξη της αντεπίθεσης.

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , ,

Καλή Σχολική Χρονιά κύριε Λοβέρδο.

Καλή Σχολική Χρονιά κύριε Λοβέρδο.

 Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

«Καλή Σχολική Χρονιά»!

Με τι κουράγιο να το ευχηθείς και σε ποιον, όταν ξέρεις ότι αποκλείεται να πραγματοποιηθεί;

Σχολεία βρώμικα, αραχνιασμένα, άβαφα, με ελλείψεις υλικοτεχνικές, με τον τοίχο βαμμένο να παίζει το ρόλο του πίνακα και τους μαθητές με αγχωμένα πρόσωπα να κοιτάζουν με βλέμμα τρομοκρατημένο.

Σχολεία με καθηγητές πελαγωμένους, να τρέχουν σε τρία και τέσσερα σχολεία να καλύψουν κενά κι αυτά τα άτιμα να μην έχουν τελειωμό σκεφτόμενοι τι άλλο θα τους λάχει και φέτος και με έναν υπουργό να μην ξέρει τι του γίνεται σχετικά με τα κενά. Τη μία μέρα λέει ότι υπάρχουν 22.000 κενά, την άλλη 19.000, την άλλη 16.000, δείγμα της υπευθυνότητας με την οποία αντιμετωπίζει την Παιδεία, όπως άλλωστε αντιμετώπισε τα εργασιακά και την Υγεία.

Τη μία μέρα λέει ότι υπάρχουν κενά σε φιλολόγους, μαθηματικούς και φυσικούς οπότε προσλαμβάνει αναπληρωτές. Την άλλη λέει θα κάνει ΑΣΕΠ για τις ειδικότητες αυτές τον Δεκέμβριο και την επομένη ότι υπάρχουν πλεονάσματα σε φιλολόγους, μαθηματικούς και φυσικούς. Η μόνη λογική εξήγηση που μπορεί να προκύψει, είναι να του είπε ένα πρωί κάποιος από τους συμβούλους του ότι αυτές οι ειδικότητες θα μπορούσαν να πάνε και στα δημοτικά.

Η μόνη σταθερότητα που εμφανίζει είναι η σύμφωνη γνώμη του για τη συνέχιση της Αξιολόγησης και τη λειτουργία του Νέου Σχολείου πιστός στις εντολές της τρόικας και του ΟΟΑΣΑ. Εσχάτως, ανακάλυψε ότι οι συνεδριάσεις των Συλλόγων των Διδασκόντων πρέπει να γίνονται εκτός διδακτικού ωραρίου, κάτι σε 2 με 4 το απόγευμα δηλαδή.

Ίσως να σκέφτεται ότι οι εκπαιδευτικοί δεν δικαιούνται να έχουν ούτε προσωπική ούτε οικογενειακή ζωή ανοίγοντας έναν ακόμη δρόμο για αύξηση των ωρών εργασίας τους. Επιβάλλεται όμως να έχουν άριστη γνώση του αντικειμένου τους, να είναι άριστοι παιδαγωγοί και να χειρίζονται με ευχέρεια κατσαβίδια, κλειδιά, σκούπες, σφουγγαρίστρες και βούρτσες βαψίματος.

Καταφεύγει, ο κύριος Λοβέρδος, και στο γνωστό εμπόριο ελπίδας με αποδέκτες τους υποψήφιους αναπληρωτές και τους αδιόριστους εκπαιδευτικούς, ναι εκείνους τους ανύπαρκτους και ενοχλητικούς κατά την Άννα την άριστη.

Παίζει με την προϋπηρεσία τους, αναγγέλλει με περηφάνια μισθό 800 ευρώ για εκείνους και τους εντάσσει στο ΕΣΠΑ που αποδεικνύεται εμπόδιο για κάθε προσπάθεια μακροχρόνιου προγραμματισμού.

Εξαγγέλλει διαγωνισμό ΑΣΕΠ, καλλιεργώντας τον κανιβαλισμό και την αλληλοεξόντωση ανάμεσα στους αδιόριστους εκπαιδευτικούς οι οποίοι, ευτυχώς όχι όλοι, ψάχνουν για τον ορισμό του άξιου και ικανού να διοριστεί στο δημόσιο σχολείο, αφήνοντας έτσι στο απυρόβλητο αυτούς που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση.

Προφανώς, τα τελευταία χρόνια, τα φροντιστήρια προετοιμασίας για ΑΣΕΠ έχουν αναδουλειές και πρέπει κάπως να τα ενισχύσουμε. Το σχέδιο είναι απλό και έξυπνο: Πέτα τους μερικές θέσεις και άφησέ τους να σφάζονται για το ποιος θα τις πάρει και οι πολλοί που θα «αποτύχουν» θα τα βάζουν με τον εαυτό τους και την «ανικανότητά» τους.

Καλή σχολική χρονιά, κύριε υπουργέ, που σημαίνει απομακρυνθείτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε εσείς και η κυβερνητική σας παρέα για να γλυτώσει ότι απέμεινε ακόμη όρθιο.

 

Ετικέτες: , , , , , , ,

Με τα μάτια ενός περιπλανώμενου εκπαιδευτικού ( Ένας απολυμένος-Όλοι απολυμένοι)

Με τα μάτια ενός περιπλανώμενου εκπαιδευτικού

Ένας απολυμένος-Όλοι απολυμένοι

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

Του είχε γίνει πλέον βίωμα. Βίωμα καλοκαιρινό και αγωνιώδες. Για πάρα πολλά χρόνια, τα ερωτήματα που πλανιούνταν στον ζεστό αέρα του Ιουνίου, ήταν συγκεκριμένα.

«Πόσες ώρες θα έχει του χρόνου στα φροντιστήρια;», «Θα βγαίνει το ενοίκιο;», αργότερα, «Θα βγαίνει η δόση για το στεγαστικό;», «Θα περισσέψει τίποτα για διακοπές;».

Κάποια στιγμή μπήκε στο λούκι του ΑΣΕΠ. Μία φορά, δύο φορές, τρεις φορές…

Είπε μήπως και διοριζόταν στο δημόσιο σχολείο. Όνειρο παιδικό αλλά και για να βλέπει τα παιδιά του να μεγαλώνουν. Απλές προσδοκίες δηλαδή, όπως έχουν όλοι οι άνθρωποι αγωνιζόμενοι να τις πραγματοποιήσουν.

Το πρώτο του παιδί, όντας απών από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ, ακόμη και τα Σάββατα, δεν το είδε να μεγαλώνει.

Κάποιον Οκτώβρη, ήρθε και ο διορισμός του, ως αναπληρωτή, σε νησί όμορφο, μικρό, μακρινό.

Όλη η φαμίλια στο πλοίο της γραμμής γιατί δεν μπορούσε, δεν γινόταν χωρίς αυτήν. Προτιμούσε να μην πάει καθόλου, παρά να πάει μόνος του. Ήταν τυχερός γιατί η γυναίκα του μπορούσε να παίρνει απόσπαση και να βουλώνει, φυσικά, τρύπες με μαθήματα δεύτερης ανάθεσης σε οποιοδήποτε σχολείο το είχε ανάγκη. Βλέπεις, οι αποσπάσεις από Αθήνα προς την επαρχία δίνονταν χωρίς πολλά-πολλά για να ελευθερωθεί η θέση στην Αθήνα. Όλο και κάποιος θα βρισκόταν να την καλύψει ακολουθώντας την αντίστροφη πορεία.

Μαζί με το κυνήγι των μορίων και τους εμβόλιμους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, για κάμποσα χρόνια, κάθε χρόνο και αλλού, είχε και πολλά άλλα.

Να ψάχνει για σπίτι, να ψάχνει σχολεία και παιδικούς σταθμούς για τα παιδιά και συγχρόνως να μαζεύει ώρες σε ένα, σε δύο σε τρία σχολεία.

Και οι εκάστοτε προϊστάμενοι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, να αντιμετωπίζουν εκείνον και τη γυναίκα του ως εμπόδια, λες και ήταν τσιφλίκι τους τα σχολεία. Πουθενά αξιοκρατία, ανύπαρκτοι πίνακες μορίων, πουθενά κενά για να διαλέξεις.

Ο ένας, κομματόσκυλο του κερατά να λειτουργεί ως γενικός δερβέναγας, «διορισμένος» γαρ από το κυβερνητικό κόμμα και ο άλλος γαμπρός του υπουργού, ανίκανος να συντάξει ένα κείμενο τριών αράδων, προστατευόμενος του υπουργού, έβγαζε όλη τη χολή του, σε όποιον «ξένο» έπεφτε στα χέρια του.

Και οι αιρετοί; Αξιολύπητοι, για γέλια και για κλάματα. Τον χτυπούσαν στις πλάτες χαμογελώντας ξύλινα όταν του έδιναν την «κάρτα» τους «για οτιδήποτε χρειαστεί». Τους έπιανε πανικός όταν άκουγαν τη λέξη «ένσταση» και τον καλούσαν στο γραφείο του προϊστάμενου για να «βρεθεί μια λύση».

Παντού απλωνόταν ένα πελατειακό δίχτυ φτιαγμένο από ρουσφέτι με κομματικά-κυβερνητικά βαρίδια στον εκπαιδευτικό βυθό με τον υποτιθέμενο καρχαρία να βρίσκεται έξω από αυτό.

Όλοι οι συνάδελφοι ήταν πεισμένοι πως για να γλυτώσουν από τον καρχαρία, έναν καρχαρία εικονικό, θα έπρεπε να μπουν μέσα στο δίχτυ.

Και ζούσαν αυτοί (κομματόσκυλα-παρατρεχάμενοι) και καλά και καλύτερα.

Στις εκλογές των ΕΛΜΕ, όπως ήταν φυσικό, πλειοψηφούσαν οι ίδιοι και οι ίδιοι.

Μέχρι που κάποια μέρα ήρθε η Άννα η ευρωπαία. Η Άννα του χιονιού και της βαρυχειμωνιάς, όχι για τους ευνοούμενούς της αλλά για όλους εκείνους τους αδιόριστους εκπαιδευτικούς που τους έχρισε ανύπαρκτους.

Φρόντισε πρώτα να τους χωρίσει σε ΑΣΕΠολάτρες και ΑΣΕΠομάχους. Είχε επίγνωση η Άννα τι έλεγε και τι έπραττε. Δεν χρειάστηκαν παρά τέσσερα μόνο χρόνια για να βγει αληθινή η προφητεία της περί εξαφάνισης των αναπληρωτών και των ωρομίσθιων. Όσοι μιλούσαν τότε για το τι θα ακολουθούσε χαρακτηρίζονταν ως σεναριογράφοι επιστημονικής φαντασίας, λαϊκιστές και Κασσάνδρες.

Οι διάδοχοί της, πιστοί στο μότο «Πρώτα οι τραπεζίτες», προχώρησαν και στην εφαρμογή του σχεδίου για εξαφάνιση και των μόνιμων, αφού φρόντισαν πρώτα να εξαφανίσουν σχολεία και να χωρίσουν τους μόνιμους σε παλιούς και νέους, σε άριστους και άχρηστους, σε καλούς και κακούς, σε συνεργάσιμους και αντιδραστικούς, σε δωδεκαετείς προεφήβους και νήπια, σε αξιολογήσιμους και μη.

Με το που έσκασε μύτη το φρούτο της αξιολόγησης, είδε συναδέλφους του να στρέφονται ενάντια σε συναδέλφους και να αναγορεύουν τους εαυτούς τους σε τέλειους εκπαιδευτικούς ζητώντας να αξιολογηθούν όλοι οι υπόλοιποι.

Γνώρισε συναδέλφους οι οποίοι, μαθαίνοντας για το Π.Δ που περιείχε την αύξηση του ωραρίου και τις υποχρεωτικές μεταθέσεις, άρχισαν να θέτουν «δίκαιους» όρους και προϋποθέσεις ώστε οι ίδιοι να αποφύγουν το ενδεχόμενο να βγουν πλεονάζοντες και να κινδυνέψουν με απόλυση.

Θαύμασε την υποκρισία κομματικών αιρετών που τα έβαζαν στην αρχή με Θεούς, υπουργούς και δαίμονες για να καταλήξουν να μιλούν για «υπαρκτό πρόβλημα» σε ορισμένες ειδικότητες και για δήθεν έλλειψη «ρεαλιστικών προτάσεων» του κλάδου. «Προτάσεων» που θα παζαρεύουν το ποιοι και πόσοι πρέπει να απολυθούν.

Συνάδελφοι, όπως η Νικολέτα, οι οποίοι, αφού πέρασαν από όλα τα νησιά της άγονης γραμμής και κάποια στιγμή πήραν την πολυπόθητη μετάθεση, τώρα βρίσκονται με τις βαλίτσες στο χέρι και την παραίτηση στο μυαλό, έτοιμοι να κάνουν το χατίρι του υπεύθυνα αριστερού Μανιτάκη.

Ζητούμενο των καιρών η ενότητα.

Με ποιους άραγε;

Με όσους έχουν γαλουχηθεί στον πελατειακό και βυσματικό τρόπο διεκδίκησης;

Με όσους βαφτίζουν δίκαιο το προσωπικό τους συμφέρον;

Με όσους γενικεύουν την προσωπική τους περίπτωση;

Με όσους έχουν ξεχάσει το «εμείς», πόσο μάλλον το «εκείνοι», αγκιστρωμένοι στο μεγάλο τους εγώ;

Όχι βέβαια!

Οι παραπάνω δεν πρόκειται να ενωθούν με κανέναν και για καμία κοινή διεκδίκηση γιατί δεν έχουν μάθει να λειτουργούν συλλογικά. Ίσως η απογοήτευση και τα «αδειάσματα» παλιότερων κινητοποιήσεων να πέτυχαν το στόχο τους κάνοντάς τους να αποστασιοποιούνται από κάθε τι μαζικό.

Όμως, στις μέρες μας κανείς δεν μπορεί να αισθάνονται σίγουρος. Μπορεί να απολυθεί λόγω υπεραριθμίας, μπορεί λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς, μπορεί λόγω μελλοντικής ανεπάρκειας γιατί απλά πρέπει να παρουσιάσουν στην τρόικα απολύσεις.

Αλλά, ας υποθέσουμε ότι κάποιος τελικά δεν απολύεται. Πώς θα αισθάνεται όταν θα βλέπει τη διπλανή καρέκλα άδεια στην οποία μέχρι πρότινος καθόταν ένας συνάδελφός του που απολύθηκε; Θα αισθάνεται δικαιωμένος ή τυχερός;

Όπως και να’ χει, στην εποχή μας «ένας απολυμένος» πρέπει να σημαίνει «όλοι απολυμένοι», αλλιώς το «όλοι απολυμένοι» θα έρθει πολύ γρήγορα και δεν θα είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, θα είναι κεραυνός εν αιθρία, όπως έγινε στην ΕΡΤ. Τα νομικίστικα κωλύματα, έχουν τρόπους να τα προσπερνάνε όπως έγινε με την προληπτική μας επίταξη.

 

 

Ετικέτες: , , ,

 
απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

blog it

QUAERE VERUM:ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

aioroumenesskepseis

The greatest WordPress.com site in all the land!

dpa2007

Just another WordPress.com site

Blogs Of The Day

Just another WordPress.com weblog

Kyrgiakischristos's Blog

πεζογραφία-σχολιασμός επικαιρότητας-σάτιρα και πολλά άλλα

Βιο...λογισμοί

Βιολογία | Εκπαίδευση | Υγεία

fysikhlykeiou

Ασκήσεις-Προβλήματα-Διαγωνίσματα-Μεθοδολογία φυσικής λυκείου και πανελληνίων εξετάσεων και ...πολλά άλλα

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Αρέσει σε %d bloggers: