RSS

Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2019

Όλες οι ευχές του κόσμου δικές σου μικρούλι μου

«Αυτοί που μας πήραν το βιβλίο απ’ το χέρι,
μας κατηγορούν γιατί μείναμε αδιάβαστοι»
– Μπέρτολτ Μπρεχτ
Όλες οι ευχές του κόσμου δικές σου μικρούλι μου
Του Χρήστου Επαμ. Κυργιάκη
 
Ετών έξι και μισό. Μπόι ένα και είκοσι, κιλά είκοσι, μυαλό ξουράφι και ψυχή να μοιράσεις σε όλο τον κόσμο.
Δεν πρόλαβες μικρούλι μου να χορτάσεις τον ύπνο και πρέπει να ξυπνάς από τα χαράματα για να πας στο σχολείο μέχρι το απόγευμα….
Όμως, ακούς τους γονείς σου να λένε πως είσαι τυχερός κι εσύ κι αυτοί μαζί.
«Πάλι καλά», μονολογούν και ομολογούν κάθε βράδυ.
«Ευτυχώς που υπάρχει κι αυτή η δουλειά».
«Ας είναι και τόσες ώρες, αρκεί που υπάρχει».
«Αν λείψει, θα πούμε το ψωμί, ψωμάκι».
Τι καταλαβαίνεις εσύ μικρούλι μου από όλα αυτά;
Πολλά και τίποτα.
Αισθάνεσαι πως κάτι δεν πάει καλά γιατί βλέπεις τη διαφορά. Στα ψώνια, δεν υπάρχει πλέον σοκολάτα για σένα. Ούτε παιχνίδι, όπως υπήρχε παλιότερα.
 
Μόνο «που και που», όπως λέει χαρακτηριστικά η μαμά.
Αντιλαμβάνεσαι πως κάτι τρέχει και τότε δεν έχεις την ίδια όρεξη για να παίξεις. Ούτε γελάς τόσο συχνά γιατί και οι γονείς σου το ελάττωσαν πολύ το γέλιο.
«Που και που» κι αυτό, όπως με τα παιχνίδια και τις σοκολάτες σου.
Καταλαβαίνεις πως κάτι κακό έχει συμβεί χωρίς να χρειάζεται να σου το πει κάποιος. Το άκουσες και μόνος σου. Τότε που σηκώθηκες το βράδυ να πιεις νερό, άκουσες τους γονείς να λένε πως «δεν τα βγάζουν πέρα». Άλλωστε φέτος δεν πήγες ούτε διακοπές όπως άλλες χρονιές.
Γι’ αυτό και συ αποφάσισες να μην τους πεις ότι στενοχωριέσαι που θα είσαι τόσες ώρες στο σχολείο.
Αποφάσισες να τους δείχνεις πως είσαι χαρούμενος και να κρύβεις το δάκρυ που κυλάει άθελά σου όταν τους χαιρετάς το πρωί, τότε που ένας κόμπος ανεβαίνει σιγά-σιγά στο στηθάκι σου χωρίς να ξέρεις το γιατί.
Όλες οι ευχές του κόσμου δικές σου μικρούλι μου, γιατί είσαι μαζί «Όλες οι Ευχές» και «Όλος ο Κόσμος».
Αλίμονο μόνο σε όσους, γεμάτοι υποκρισία, σε τοποθετούν στα λόγια «πρώτα» και στην πράξη σε μετράνε «τελευταία».
Φέτος στη σχολική σου τσάντα δεν πήρες πολλά βιβλία. Αναρωτιέσαι λίγο και θυμάσαι τις ιστορίες που σου έλεγε ο παππούς πως σαν ήταν κι εκείνος μικρός, δεν είχε βιβλία για να διαβάσει. Αυτό σε ανακουφίζει κάπως. Στην αρχή νόμισες πως έκανες κάτι κακό και γι’ αυτό δεν σου έδωσαν βιβλία. Όμως εσύ είσαι τόσο μικρός, πότε πρόλαβες να τους κάνεις να θυμώσουν μαζί σου; Αφού δεν τους έχεις ξαναδεί.
Μετά άκουσες τη μαμά να λέει πως θα πρέπει να πάει στο βιβλιοπωλείο να αγοράσει τα βιβλία που σου λείπουν και έπειτα μια άλλη μαμά, θύμωσε με τη δική σου και της είπε πως τα βιβλία πρέπει να τα δίνει δωρεάν το κράτος. Δεν σου άρεσε που εκείνη η κυρία μίλησε θυμωμένα στη μαμά σου. Αλλά πάλι είδες πως τελικά συμφώνησαν και έτσι ησύχασες κάπως.
Θυμήθηκες πάλι τον παππού σου που σου είπε πως πρέπει να μάθεις γράμματα για να μπορείς να διαβάζεις ό,τι θέλεις και πως πάντα πρέπει να ρωτάς γι’ αυτά που θα θέλεις να μάθεις.
«Ποιους να ρωτάω;» απόρησες τότε.
«Όποιον σου ακονίζει το μυαλό και σου ομορφαίνει την ψυχή», ήταν η απάντηση του παππού. Όμως δεν πρόλαβε να σου πει πώς θα τους ξεχωρίζεις αυτούς που σου ακονίζουν το μυαλό και σου ομορφαίνουν την ψυχή;
Μην ανησυχείς μικρούλη μου, ξεχωρίζουν. Μπορεί να είναι λιγότεροι από όσοι θα έπρεπε αλλά είναι πολύ περισσότεροι από όσοι ίσως φαντάζεσαι. Αρκεί να έχεις το μυαλό και την ψυχή σου ανοιχτά.
Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο Σεπτεμβρίου 11, 2019 in Uncategorized

 

Η ελέω χρήματος αριστεία αποτελεί γάγγραινα για την κοινωνία

Η ελέω χρήματος αριστεία αποτελεί γάγγραινα για την κοινωνία

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Και έβγαλαν πάλι τα όρνεα σε παράταξη. Με βήμα και ρυθμό όπως ταιριάζει σε δειλούς που θέλουν να δείχνουν θαρραλέοι και να προκαλούν το φόβο για να κρύβουν το δικό τους τρόμο.
Γιατί σαν έχεις άδικο ο φόβος σε πλημμυρίζει και γίνεται τρόμος όταν πας να χτυπήσεις τον αδικημένο.
Ανθρωπάκια μικρά, χωρίς στάλα φιλότιμο, πήραν θαρρούν αποφάσεις τρανές και διέταξαν τα ανθρωποειδή να πάνε και να τρομάξουν ψυχές παιδικές.
Αλήθεια, πόσο πανικό βιώνει εκείνος που πιστεύει πως θα σβήσει την εικόνα της αδικίας από το βλέμμα ενός ανυπεράσπιστου παιδιού, μόνο και μόνο επειδή φοράει κράνος, κρατάει ασπίδα και έχει αδειάσει από αισθήματα;
Αλήθεια, πόσο πανικό βιώνει εκείνος που πιστεύει πως θα σβήσει το χαμόγελο από τα χείλη ενός ανυπεράσπιστου παιδιού, μόνο και μόνο επειδή φοράει ακριβό κοστούμι και υπογράφει αποφάσεις με στυλό που στάζουν χολή και όχι μελάνι.
Πόσο στεγνοί και πόσο στυγνοί έχουν γίνει για να μπορούν μετά να πάνε και να αγκαλιάζουν με “στοργή” τα δικά τους παιδιά;
Ξεφτίλα!
Και πιστεύουν αλήθεια ότι τα δικά τους παιδιά δεν θα διακρίνουν το ψυχρό κενό που κρύβουν μέσα τους; Διότι έτσι είναι το κενό. Σιωπηλό και κρύο!
Και όλοι οι υπόλοιποι, οι θεατές ντε, το φιλοθεάμον κοινό, που δημιουργεί τα νούμερα τηλεθέασης και τα εκλογικά ποσοστά, με πόση σκέψη και περισσή σοφία θα συμπεράνουν πως κακώς οι γονείς των προσφυγόπουλων έθεσαν σε κίνδυνο τα παιδιά τους; Οι ίδιοι δεν θα το έκαναν ποτέ αυτό!
Πόσο τους ανακουφίζει αυτό το εύκολο συμπέρασμα που με τόση θλίψη διατυπώνουν από τη θαλπωρή του καναπέ τους και τη σιγουριά της σπιτικής ασφάλειας που τους παρέχει πρόσκαιρα το στεγαστικό της τράπεζας για όσο θα μπορούν να το πληρώνουν!
Με την ίδια ευκολία και την ίδια σιγουριά, όλοι οι υπόλοιποι, οι θεατές ντε, το φιλοθεάμον κοινό, που δημιουργεί τα νούμερα τηλεθέασης και τα εκλογικά ποσοστά, θα δώσουν τα θερμά τους συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που “πέτυχαν” στις πανελλαδικές εξετάσεις και θα χτυπήσουν με κατανόηση και ανείπωτη αγάπη την πλάτη στα παιδιά που “απέτυχαν” λέγοντάς τους στοργικά πως όλοι έχουν δικαίωμα σε μια δεύτερη ευκαιρία.
Αλήθεια, δεύτερη ευκαιρία για ποιον; Και η προσπάθεια; Δεν μετράει; Δεν επιβραβεύεται; Μόνο το αποτέλεσμα έχει αξία και μάλιστα σε ένα προκαθορισμένο πλαίσιο που καθορίστηκε όχι με βάση τις ανάγκες των παιδιών αλλά με βάση τις ανάγκες της αγοράς;
Και θα είναι αυτοί οι ίδιοι που θα σαγηνευτούν από τις σειρήνες των άριστων.
Άραγε ποιων άριστων;
Αυτών που με κόπο, προσπάθεια, ξενύχτια και θυσίες θριάμβευσαν στην εξεταστική αρένα;
Όχι βέβαια!
Των “άλλων άριστων”. Των ελέω θεού-για το χρήμα μιλάω-και ονόματος και “οικογενειακής παράδοσης”.
Δεν χρειάζονται πολλά. Λίγο να δούμε τα ονόματα των κυβερνόντων και των κατόχων του πλούτου τα τελευταία ογδόντα χρόνια και εύκολα μπορούμε να συμπεράνουμε ποιοι “εξ ορισμού” άριστοι έχουν συμφέρον να πουλήσουν το παραμύθι της αριστείας στους πληβείους.
Ποιοι είναι οι πληβείοι;
Μα όλοι οι υπόλοιποι, οι θεατές ντε, το φιλοθεάμον κοινό, που δημιουργεί τα νούμερα της τηλεθέασης και τα εκλογικά ποσοστά.
Ευτυχώς υπάρχουν κι εκείνοι που θα αμφισβητούν πάντα την ελέω θεού αριστεία και θα κάνουν ότι μπορούν για να τη συντρίψουν γιατί αποτελεί γάγγραινα που κατατρώει τις σάρκες και σωστό δηλητήριο που κυλάει στις φλέβες μιας κοινωνίας.
Αν υπάρχει μια αποδεκτή “αριστεία” είναι αυτή που μετριέται με τον αγώνα και τη διεκδίκηση για το δίκιο των πολλών, με την προσφορά και την αλληλεγγύη, στον συνάνθρωπο, στο συνοδοιπόρο, στο σύντροφο, στο φίλο, στον άγνωστο, χωρίς φραγμούς που σχετίζονται με την όποια διαφορετικότητα.
Η “αριστεία” που συνδέεται με την ανθρώπινη εκμετάλλευση και υποτάσσεται στο κέρδος με σκοπό τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και τη συνέχιση της κυριαρχίας των λίγων εις βάρος των πολλών δεν μπορεί να έχει θέση σε μια κοινωνία που θέλει να λέγεται ανθρώπινη.
Δεν λείπουν οι τίτλοι αριστείας από τα παιδιά μας.
Η προσοχή μας και η αποδοχή μας τους λείπουν.
Και μια αγκαλιά, όχι χτύπημα στην πλάτη γεμάτο λύπηση, για να καταλάβουν ότι είναι μοναδικά και το καθένα ξεχωριστά ένα ολόκληρο σύμπαν.

 

 

 

Ετικέτες: , , , ,

 
απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

blog it

QUAERE VERUM:ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

aioroumenesskepseis

The greatest WordPress.com site in all the land!

dpa2007

Just another WordPress.com site

Blogs Of The Day

Just another WordPress.com weblog

Kyrgiakischristos's Blog

πεζογραφία-σχολιασμός επικαιρότητας-σάτιρα και πολλά άλλα

Βιο...λογισμοί

Βιολογία | Εκπαίδευση | Υγεία

fysikhlykeiou

Ασκήσεις-Προβλήματα-Διαγωνίσματα-Μεθοδολογία φυσικής λυκείου και πανελληνίων εξετάσεων και ...πολλά άλλα

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Αρέσει σε %d bloggers: