RSS

Monthly Archives: Ιουλίου 2019

Είστε τόση δα μικρή κυρία υπουργέ ΨΥΧΙΚΑ ΝΟΣΟΥΝΤΕΣ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΙΜΟΙ

 

Είστε τόση δα μικρή κυρία υπουργέ

ΨΥΧΙΚΑ ΝΟΣΟΥΝΤΕΣ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΙΜΟΙ

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Θα ήμουν από τους τελευταίους, αν όχι ο τελευταίος, που θα στεκόμουν με έλλειψη σεβασμού απέναντι σε ανθρώπους που αγωνίστηκαν και αντιστάθηκαν ενάντια στη χούντα του ‘67.
Ακόμη κι αν η μετέπειτα πορεία τους δεν ήταν ούτε αντίστοιχη ούτε ανάλογη με την αντιδικτατορική τους δράση, δεν μπορώ να διαγράψω τη στάση τους στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο η οποία ούτε δεδομένη ήταν ούτε αναμενόμενη από όλους.
Υπήρξαν αγωνιστές ενάντια στη χούντα που συνέχισαν να πορεύονται πάνω στις ίδιες αρχές, χωρίς να συμβιβαστούν στη νέα τάξη πραγμάτων και χωρίς να ανταλλάξουν την οξεία δράση τους με στρογγυλεμένες απόψεις που μπορεί να τους εξασφάλιζαν κάποιον περιζήτητο θεσμικό θώκο, όπως έκαναν μερικοί, επίσης αγωνιστές ενάντια στη χούντα.
Το να θεωρεί όμως κάποιος ψυχικά νοσούντες τους πρώτους επειδή δεν ανήκει σε αυτούς, το θεωρώ τουλάχιστον μικροψυχία. Όταν, δε, προχωράει τα επιχειρήματά του λέγοντας πως δεν είναι όλα πολιτική, αγνοώντας εσκεμμένα το ταξικό πρόσημο της πολιτικής, τότε μιλάμε για συνειδητή επιλογή μηδενισμού της σημασίας του αντιδικτατορικού αγώνα και των οραμάτων του κι ας είναι και σκηνοθέτης κι ας είναι και συγγραφέας.
Όμως, η άποψη περί ψυχικά νοσούντων, όταν διατυπώνεται από μία νυν αναπληρώτρια υπουργό, την κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου, η οποία στα 26 της, εντάχθηκε στη Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών του ΟΟΣΑ στο Παρίσι, ως ειδική στον ανταγωνισμό και το 2016 ήταν η υπεύθυνη οικονομολόγος της ομάδας των κατασκευών για την Τρίτη Εργαλειοθήκη Ανταγωνισμού του ΟΟΣΑ, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη ούτε να θεωρηθεί μια απλή προσωπική γνώμη μιας 32χρονης υπουργού η οποία δεν έζησε στη χούντα και άρα δικαιολογείται και μία τέτοια “αστοχία”.
Ειδικά όταν, ούτε η ίδια έχει προβεί σε κάποια διορθωτική δήλωση όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά ούτε και η κυβέρνηση κράτησε αποστάσεις από τα όσα εκείνη υποστήριξε, τότε προκύπτει το συμπέρασμα ότι πρόκειται για προσπάθεια συκοφάντησης του αντιδικτατορικού αγώνα και των αιτημάτων του.
Αν αυτοί που αντιστάθηκαν στη χούντα και συνέχισαν να αγωνίζονται θεωρώντας ότι η πτώση της δεν αποτέλεσε ολοκληρωτική εκπλήρωση του αγώνα τους είναι ψυχικά νοσούντες τότε αυτοί που ξέχασαν ποια συμφέροντα εξυπηρέτησε η χούντα, τι είναι; Ψυχικά προσαρμόσιμοι;
Το γεγονός ότι κάποιοι από τους ψυχικά προσαρμόσιμους συναναστραφήκαν με όσους ωφελήθηκαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο από την επταετία της χούντας, προφανώς, κατά την κυρία υπουργό πρέπει να θεωρηθεί απολύτως φυσιολογικό, άρα ψυχικά υγιές.
Προσωπικά, είμαι με τους ψυχικά νοσούντες και όχι με τους ψυχικά προσαρμόσιμους κυρία Μιχαηλίδου.
Την περίοδο της χούντας κάποιοι αυτοεξορίστηκαν στο Παρίσι, κάποιοι συνεργάστηκαν με τους χουντικούς, κάποιοι τους αποδέχτηκαν και κάποιοι άλλοι αντιστάθηκαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν και ορισμένοι θυσίασαν και τη ζωή τους.
Νέοι όπως εσείς και πιο νέοι ακόμη που δεν πρόλαβαν να σπουδάσουν και να ζήσουν.
Ε λοιπόν κάποιοι παρέμειναν “άρρωστοι” και κάποιοι προσαρμόστηκαν στις νέες συνθήκες.
Θα μπορούσα να διακινδυνεύσω να εκφράσω γνώμη για το ποια νομίζω πως θα ήταν η δική σας στάση αν ζούσατε στη χούντα, με βάση τα όσα είπατε αλλά δεν θα το κάνω για να μην σας αδικήσω.
Πάντως κυρία υπουργέ πιστέψτε με, στέκεστε τόση δα μικρή απέναντι σε όλους αυτούς τους ψυχικά νοσούντες!

 

 

 

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιουλίου 21, 2019 in Uncategorized

 

Γιορτάζοντας τη νίκη του Κούλη

Γιορτάζοντας τη νίκη του Κούλη
Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Έτυχε την επομένη των εκλογών να έχει γενέθλια φίλος κι αδερφός.
Έτυχε την επομένη της “νίκης” του Κούλη να γιορτάζει φίλος καρδιακός τη μέρα των γενεθλίων του.
Έτυχε να βρεθούμε τυχαία στη Λαμπρινή, παρέα μικρή κι αγαπημένη. Μη ρωτήσετε αν υπήρχε στεναχώρια για την νίκη του Κούλη ή για την ήττα του Αλέξη. Τέτοια ερωτήματα μοιάζουν με εκείνα που αγωνιούν για το αν πεθάναμε που έχασε ο γάβρος ή κέρδισε ο βάζελος.
Για τη δική μας την παρέα τα πράγματα ήταν πιο απλά.
Αγωνίζεσαι;
Διεκδικείς;
Κερδίζεις.
Όχι μόνο εσύ αλλά και οι διπλανοί σου.
Δεν αγωνίζεσαι; Το πολύ-πολύ να κερδίσεις μόνο εσύ. Λίγο ρουσφέτι, λίγο γλύψιμο.
Αλλά, είναι κέρδος αυτό;
Κέρδος μόνο για το τομάρι σου;
Λες κι είσαι σκουλήκι;
Για τη δική μας την παρέα αυτά ήταν ληγμένα. Η επόμενη μέρα πάλι απέναντι με τους αιώνιους “απέναντι” θα μας έβρισκε. Αλί σ’αυτούς που έχουν το νου τους στην κουτάλα και πέφτουν να πεθάνουν σαν τη χάσουν ή πετάνε στα ουράνια σαν την ακουμπήσουν.
Τι δηλαδή; Επειδή βγήκε ένας “νωματάρχης” και είπε “θα μιλήσουν τα γκλομπς” θαρρεί πως εμείς τρομάξαμε; Μάλλον εκείνος έδειξε τον τρόμο του ξέροντας τι θα ακολουθήσει. Αυτό που δεν ξέρει είναι ότι τη δική μας την παρέα κάτι τέτοιες δηλώσεις την ερεθίζουν. Δεν την τρομάζουν. Άλλωστε το λέει και το τραγούδι: “Είμαστε αλάνια, διαλεχτά παιδιά μέσα στην πιάτσα, και δεν την τρομάζουν, οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα”
Κι εκεί, λοιπόν, που το γιορτάζαμε και το γλεντάγαμε και λέγαμε ότι λείπει ο Γιάννης που ψήφισε ΚΚΕ και ο άλλος ο αδερφός που ψήφισε Νύχτα52 νάσου και εμφανίζεται το καλλιτεχνικό ντουέτο Γιάννης-Μπάμπης. Μία κιθάρα και ένα ακορντεόν και πολλή ψυχή και πολύ μεράκι. Τι άλλο θέλει ο άνθρωπος για να γίνει μεγάλος;
Οι συστάσεις σύντομες και περνάμε αμέσως στο ψητό.
“Ούτε στρώμα να πλαγιάσω,…………..
Μα εγώ δε ζω γονατιστός είμαι της γερακίνας γιος……..”
Και το γλέντι ανάβει.
Η “θεατρίνα” του αδερφού μου του Θοδωρή. “Πλήγωσέ με όσο θέλεις”, του άλλου αδερφού του Γιάννη,
Και φτάνουμε και στα δημοτικά διότι αφενός το καλλιτεχνικό ντουέτο ήταν πολυτάλαντο και αφετέρου τι γλέντι υπέρ της νίκης του Κούλη θα ήταν αυτό χωρίς τη δημοτική παραδοσιακή μουσική;
“Μια μάνα απόψε μάλωνε”, για όσους γνωρίζουν από ξενιτιά, και τα δάκρυα ανακατεύονται με το κρασί.
Ακολουθούν τα “Μαύρα μάτια” του “τσιγγάνου” ο οποίος αν ζούσε, για τον Αλέξη τον Κούγια τον μορφωμένο τον αρχιδικηγόρο θα ήταν μειωμένης αξίας όταν θα πήγαινε να ψηφίσει μη χ#σ% και τον Κούγια και τη λεβεντιά του (του Κούγια).
Τα κεράσματα δίνουν και παίρνουν έτσι από το πουθενά. Η πλατεία της Λαμπρινής γίνεται μια πρόχειρη και όμορφη εξέδρα υπαίθριας συναυλίας.
Το αφεντικό του καταστήματος στέκεται απορώντας πότε στήθηκε αυτό το γλέντι για τη νίκη του Κούλη.
Η γιορτή νίκης συνεχίζεται με το “Να σου δώσω μια να σπάσεις, αχ βρε κόσμε γυάλινε και να φτιάξω μια καινούργια, κοινωνία άλλην ε” και κορυφώνεται όταν το ανωτέρω τραγούδι το κάνει ζεϊμπέκικο στα πόδια της ο ήλιος της ζωής μου.
Και τι δεν τραγουδήσαμε απόψε; Και πόσα τραγούδια δεν χορέψαμε; Εκεί στην πλατεία η παρέα μας, μαζί με τις παρέες των διπλανών τραπεζιών, για τον αδερφό που είχε τα γενέθλιά του, για τη νίκη του Κούλη και την ήττα του Αλέξη.
Για τις νίκες μα και τις ήττες της ζωής που δόθηκαν πριν από μας για όλους εμάς. Δεν τις ξεχνάμε. Πορευόμαστε με αυτές. Ευτυχώς, τις θυμόμαστε.
Μα είχε περάσει η ώρα και το γαλανόλευκο όχημα έκανε την εμφάνισή του.
Ο Γιάννης ο καλλιτέχνης χάιδεψε λίγο το ακορντεόν, παράγγειλε στην κιθάρα του Μπάμπη το “σολ”, δεν ξέρω γιατί, και σιγοτραγουδήσαμε όσο χρειαζόταν για να ακούσει ο “νωματάρχης” στο μπατσικό το διαχρονικό “τούτοι οι μπάτσοι που’ ρθαν τώρα”.
Το όχημα με τη σειρήνα έφυγε σχεδόν αμέσως κι εμείς συνεχίσαμε το γλέντι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες όπως αρμόζει στα γενέθλια ενός αδερφού μα και στη νίκη του Κούλη.

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιουλίου 13, 2019 in Uncategorized

 
 
απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

blog it

QUAERE VERUM:ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

aioroumenesskepseis

The greatest WordPress.com site in all the land!

dpa2007

Just another WordPress.com site

Blogs Of The Day

Just another WordPress.com weblog

Kyrgiakischristos's Blog

πεζογραφία-σχολιασμός επικαιρότητας-σάτιρα και πολλά άλλα

Βιο...λογισμοί

Βιολογία | Εκπαίδευση | Υγεία

fysikhlykeiou

Ασκήσεις-Προβλήματα-Διαγωνίσματα-Μεθοδολογία φυσικής λυκείου και πανελληνίων εξετάσεων και ...πολλά άλλα

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Αρέσει σε %d bloggers: