RSS

Monthly Archives: Μαΐου 2016

Η φυλακή της ζωής μας

Η φυλακή της ζωής μας

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Είναι φορές που νιώθουμε το βάρος των καταστάσεων ασήκωτο. Βιώνουμε το άδικο τόσο πολύ, σαν μαχαίρι που φτάνει μέχρι το κόκαλο. Καταλαβαίνουμε, διαισθανόμαστε ότι κάτι πρέπει να κάνουμε όμως παραμένουμε άπραγοι.

Ένας φόβος μας κυριεύει και τελικά δεν κάνουμε τίποτα. Ευχόμαστε να γινόταν κάτι αλλά όχι από εμάς, από κάποιους άλλους. Καταλήγουμε να κάνουμε πράγματα τελείως ανώδυνα για τους δυνάστες μας τα οποία όμως τα εμφανίζουμε στον εαυτό μας ως ηρωικές πράξεις αντίστασης που καθαρίζουν τη συνείδησή μας. Φταίει που η φυλακή στην οποία ζούμε μας προσφέρει σιγουριά. Η επιβίωση έξω από τα σίδερα της φυλακής εμπεριέχει το άγνωστο κι αυτό μας τρομάζει.

Πεθαίνει το πνεύμα κι η ψυχή μας πολύ πριν το βιολογικό μας θάνατο. Ανάμεσα στο δρόμο που οδηγεί σίγουρα στο γκρεμό και στο άγνωστο μονοπάτι που ίσως οδηγεί στο ξέφωτο και στην απελευθέρωσή μας, επιλέγουμε το πρώτο ελπίζοντας-αυτή η ελπίδα είναι μια δεύτερη φυλακή- σε ένα θαύμα που ξέρουμε ότι δεν θα γίνει ποτέ.

Κι όμως εξακολουθούμε να ελπίζουμε.

Μέσα στη φυλακή μας νομίζουμε ότι ζούμε ελεύθεροι. Πίσω από τα κάγκελα απολαμβάνουμε τα αγαθά που μας επιβάλλουν οι δυνάστες μας. Τρώμε και πίνουμε ότι μας σερβίρουν. Όχι τα πιο ποιοτικά αλλά αυτά που αφήνουν το μεγαλύτερο κέρδος. Βλέπουμε ότι μας επιτρέπουν και μας επιτρέπουν ότι εξασφαλίζει την παντοδυναμία των δυναστών μας. Διαβάζουμε ότι επιλέγουν εκείνοι να διαβάσουμε αρκεί να μην αποκαλύπτει το πραγματικό τους πρόσωπο και κυρίως να μην προτείνει την ανατροπή και το γκρέμισμά τους. Καταλαβαίνουμε, διαισθανόμαστε ότι κάτι πρέπει να κάνουμε όμως παραμένουμε άπραγοι.

Ένας φόβος μας κυριεύει και τελικά δεν κάνουμε τίποτα. Ευχόμαστε να γινόταν κάτι αλλά όχι από εμάς, από κάποιους άλλους. Καταλήγουμε να κάνουμε πράγματα τελείως ανώδυνα για τους δυνάστες μας τα οποία όμως τα εμφανίζουμε στον εαυτό μας ως ηρωικές πράξεις αντίστασης που καθαρίζουν τη συνείδησή μας.

Φταίει που η φυλακή στην οποία ζούμε μας προσφέρει σιγουριά.

Η επιβίωση έξω από τα σίδερα της φυλακής εμπεριέχει το άγνωστο κι αυτό μας τρομάζει. Πεθαίνει το πνεύμα κι η ψυχή μας πολύ πριν το βιολογικό μας θάνατο. Ανάμεσα στο δρόμο που οδηγεί σίγουρα στο γκρεμό και στο άγνωστο μονοπάτι που ίσως οδηγεί στο ξέφωτο και στην απελευθέρωσή μας, επιλέγουμε το πρώτο ελπίζοντας-αυτή η ελπίδα είναι μια δεύτερη φυλακή- σε ένα θαύμα που ξέρουμε ότι δεν θα γίνει ποτέ. Κι όμως εξακολουθούμε να ελπίζουμε. Μέσα στη φυλακή μας νομίζουμε ότι ζούμε ελεύθεροι. Πίσω από τα κάγκελα απολαμβάνουμε τα αγαθά που μας επιβάλλουν οι δυνάστες μας. Τρώμε και πίνουμε ότι μας σερβίρουν. Όχι τα πιο ποιοτικά αλλά αυτά που αφήνουν το μεγαλύτερο κέρδος.

Βλέπουμε ότι μας επιτρέπουν και μας επιτρέπουν ότι εξασφαλίζει την παντοδυναμία των δυναστών μας. Διαβάζουμε ότι επιλέγουν εκείνοι να διαβάσουμε αρκεί να μην αποκαλύπτει το πραγματικό τους πρόσωπο και κυρίως να μην προτείνει την ανατροπή και το γκρέμισμά τους.

 

Ετικέτες: ,

Αλήθειες;

«Ανάμεσα στο <αισθάνομαι> και στο <καταλαβαίνω> προτιμώ το <αισθάνομαι>»

 

«Οι αυτόφωτοι άνθρωποι συνήθως κινούνται αθόρυβα και σεμνά. Οι ετερόφωτοι γυροφέρνουν κομπάζοντας για το ξένο φως που εκπέμπουν»

 

«Τρομάζω στη σκέψη ότι οι άνθρωποι θα πάψουν να κάνουν λάθη. Τελικά οι άνθρωποι είναι τα λάθη τους. Είναι όσα διόρθωσαν και όσα δεν μπόρεσαν να διορθώσουν.»

 

 

«Χειρότερη από όλες τις φυλακές είναι αυτή που έχει φτιάξει κάποιος με το καλάμι που έχει καβαλήσει»

 

‘’Σαν μετρήσεις τις μέρες που έζησες να βγάλεις από το μέτρημα τις μέρες που δεν ένιωσες αγάπη.’’

 

‘’Όσοι απειλούν με μαχαίρια και πιστόλια παριστάνοντας τους άντρες είναι βέβαιο ότι τα παντελόνια που φορούν στερούνται ουσιαστικού περιεχομένου και το κρανίο τους είναι έτοιμο νσ σπάσει λόγω υποπίεσης.’’

 

Κοιτάζοντας σήμερα έναν φοβισμένο μαθητή βλέπω έναν αυριανό δουλικό πολίτη. Ρωτάτε αν ντρέπομαι? Ντρέπομαι ακόμη και να απαντήσω…

 

«Δε θα νιώσεις ποτέ τη ζεστασιά του ήλιου αν κρύβεσαι στη σκιά επειδή φοβάσαι μην καείς.»

 

«Όταν οι λίγοι γεμίζουν τις τσέπες τους με χρυσάφι βουτηγμένο στο αίμα δε μένει στους πολλούς παρά να γεμίσουν τις τσέπες τους με πέτρες βουτηγμένες στο δίκιο.»

 

«Όταν ακούς ότι ένας ιδιώτης ζητάει 10 εργαζόμενους να θυμάσαι πως θέλει απλά 10 ανθρώπους για να του αυξήσουν κι άλλο την περιουσία του χωρίς ο ίδιος να ιδρώσει»

 

C.K

 

Ετικέτες: , ,

ΣαΤυΡόΠρΟκΕς Νο 151-Περάστε κόσμε, εδώ οι καλοί ευρωπαϊκοί θεσμούληδες

Περάστε κόσμε, εδώ οι καλοί ευρωπαϊκοί θεσμούληδες

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

– Τελικά ψάχνοντας στο διαδίκτυο μπορεί να συναντήσει κάποιος πολλά κι ενδιαφέροντα που σε κάνουν να αναρωτιέσαι και για τα τελείως αυτονόητα.

– Διάβασα, λοιπόν, σε σχετική ανακοίνωση πως στο 3ο ΓΕΛ Νέας Ιωνίας στις 10 του Μάη οι μαθητές της Β λυκείου με κάποιους καθηγητές και τον Διευθυντή τους, θα παρουσιάσουν ένα πολιτιστικό πρόγραμμα.

– Ρωτώντας έμαθα πως τέτοια προγράμματα γίνονται στα σχολεία και είναι χρήσιμα κι ενδιαφέροντα. Όμως, το συγκεκριμένο πρόγραμμα έχει ως θέμα τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, το ΔΝΤ και το νέο πρόγραμμα στήριξης και σταθερότητας της ελληνικής οικονομίας.

– Σκέφτομαι να πάω να το παρακολουθήσω. Φαντάζομαι πως θα μάθω πολλά. Θα μάθω πόσο καλό είναι το ΔΝΤ. Άλλωστε είναι κάτι γνωστό. Σε όποια χώρα πήγε άφησε συντρίμμια και φτωχούς πολίτες.

– Κι έτσι θα αρχίσει η ανοικοδόμηση και η πολυπόθητη ανάπτυξη. Και πολύ σύντομα τα χρόνια της κρίσης θα αποτελούν μια κακιά ανάμνηση. Άλλωστε η κρίση γεννάει ευκαιρίες. Αναπτύσσονται όλα τα παράσιτα.

– Θα μάθω για τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Προσωπικά είναι οι αγαπημένοι μου θεσμοί. Τις προάλλες που χρειάστηκε να κάνω κάποιες ιατρικές εξετάσεις και μου είπαν πως πρέπει να τις πληρώσω τους θυμήθηκα τους ευρωπαϊκούς μου θεσμούληδες.

– Όταν χρειάστηκα άμεσα ασθενοφόρο για συγγενικό μου πρόσωπο έμαθα πως δεν υπάρχει διαθέσιμο και πήρα ιδιωτικό. Τότε εκτός από τους αγαπημένους μου ευρωπαϊκούς θεσμούς θυμήθηκα και το καλό μου ΔΝΤ.

– Υποθέτω ότι την αίθουσα της παρουσίασης θα κοσμούν τα πορτρέτα του Στρος Καν, της Χριστινούλας της Λαγκάρντ, πόσο το αγαπώ και το σέβομαι αυτό το κορίτσι, του φιλέννηνα Γιούνκερ και πολλών άλλων.

– Επιτέλους μια τολμηρή και καινοτόμα δραστηριότητα στα σχολεία για να αποκατασταθεί η αλήθεια και να απενοχοποιηθούν οι καλοί μου ευρωπαϊκοί θεσμοί, το γλυκό μου ΔΝΤ και το όμορφο πρόγραμμα σταθερότητας.

– Να μάθουν οι μαθητές πως “οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και το ΔΝΤ είναι φίλοι μας” που θα έλεγε και ο αείμνηστος Δήμος Σταρένιος, και πως οι μόνοι υπεύθυνοι είναι οι γονείς τους, οι παππούδες τους, οι γιαγιάδες τους και οι ίδιοι.

– Ίσως να στείλει και η ΟΛΜΕ εκπρόσωπο να μιλήσει που ξέρει ακόμα καλύτερα τις ευεργετικές επιπτώσεις των ευρωπαϊκών θεσμούληδων, (μα δεν είναι γλυκούληδες;) και του ΔΝΤ πάνω στη ζωή των μαθητών.

– Ο υπουργός Φίλης, αν το ξέρει, πρέπει να νιώθει πολύ περήφανος. Η “αριστερή” αλήθεια αποκαθίσταται Αλλά μπορεί και να μην το ξέρει όπως τότε με τους Μητροπολίτες που πήραν σβάρνα τα σχολεία και έκαναν μάθημα στις αίθουσες.

– Μάθημα πρώτο: Όλες οι αμαρτίες δεν είναι αμαρτίες. Μπορεί, ας πούμε, μια εταιρία να απολύει εργαζόμενους και να σκληραίνει τους όρους εργασίας για τους υπόλοιπους. Αυτό, μπορεί και να είναι αμαρτία.

– Αν όμως η εταιρία δώσει δωρεάν ρούχα για να τα μοιράσει ο Μητροπολίτης στο ποίμνιό του, τότε η προηγούμενη αμφισβητούμενη αμαρτία γίνεται σίγουρα μη αμαρτία. Τι να κάνουν οι Μητροπολίτες; Να μην δεχτούν τη δωρεά;

– Πώς να την προσβάλλουν την εταιρία; Δεν είναι ούτε πρέπον ούτε και ηθικό αφού και οι απολύσεις και οι σκληρότερες συνθήκες εργασίας είναι νόμιμες και οι Μητροπολίτες δεν κάνει πολιτική. Γι’αυτό η εκκλησία δεν πληρώνει ΕΝΦΙΑ. Είπαμε, δεν ανακατεύονται με την πολιτική.

– Με την πολιτική φτάνει που ανακατεύεται ο κομμουνιστής Κατρούγκαλος, ο μόνος εν ζωή που αυτοανακυρήχθηκε κομμουνιστής. Πριν από αυτόν, είχαμε και τον επαναστάτη Κώστα Καραμανλή και πολλούς άλλους σοσιαλιστές, όπως ο Σημίτης, ο Άκης, ο Ανδρέας κλπ.

– Τώρα της μοδός είναι οι “αριστεροί”. Αριστεροί ρεφορμιστές, αριστεροί δεξιοί, αριστεροί φιλοευρωπαϊστές, αριστεροί πιο αριστεροί και πάει λέγοντας.

– Όσο η συσσωρευμένη οργή του κόσμου δεν βρίσκει βαλβίδα διαφυγής και απουσιάζει έστω και μια πράξη έτσι “για το γαμώτο” τόσο καταλαβαίνει πόσο “ψευαριστεροί” και πόσο λίγοι είναι όλοι αυτοί.

 

Ετικέτες: , , , , ,

 
απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

blog it

QUAERE VERUM:ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

aioroumenesskepseis

The greatest WordPress.com site in all the land!

dpa2007

Just another WordPress.com site

Blogs Of The Day

Just another WordPress.com weblog

e-βιβλια

... επειδή η μόρφωση είναι προνόμιο όλων!

Συνταγες

Μαγειρικής & Ζαχαροπλαστικής

enter7.net

all about tech

Kyrgiakischristos's Blog

πεζογραφία-σχολιασμός επικαιρότητας-σάτιρα και πολλά άλλα

Βιο...λογισμοί

Βιολογία | Εκπαίδευση | Υγεία

fysikhlykeiou

Ασκήσεις-Προβλήματα-Διαγωνίσματα-Μεθοδολογία φυσικής λυκείου και πανελληνίων εξετάσεων και ...πολλά άλλα

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Αρέσει σε %d bloggers: