RSS

Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2015

ΣαΤυΡόΠρΟκΕς Νο 145-Άντε να γίνει κι ο γάμος να τελειώνουμε

ΣαΤυΡόΠρΟκΕς Νο 145-Άντε να γίνει κι ο γάμος να τελειώνουμε

Άντε να γίνει κι ο γάμος να τελειώνουμε

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

 γάμος1– Τώρα που το ΠαΣοΚ μετακόμισε σχεδόν ολόκληρο στον ΣυΡιζΑ και η πολιτική του ΣυΡιζΑ πασοκοποιήθηκε εντελώς τι άλλο μένει πια να περιμένουμε;

– Μα τι άλλο; Γάμους, στέφανα και κουφέτα. Ήδη έχουν αρχίσει οι συζητήσεις, μαθαίνω, ανάμεσα στον γαμπρό και τη νύφη. Δεν ήταν τυχαία, άλλωστε η εκλογική επανεμφάνιση του κουμπάρου Κώστα.

– Μετά, ο μικρός Αλέξης, γιατί να μην ηγηθεί των ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών; Τι θα τον φρενάρει, δηλαδή; Οι ιδεολογικές του διαφορές με τους «συντρόφους» σοσιαλδημοκράτες;

– Έτσι θα ξανακουστεί το σύνθημα: Σήκω Αντρέα για να δεις, τα παιδιά της Αλλαγής. Εντάξει, ίσως χρειαστεί να αλλάξει και το όνομα και το σύμβολο του κόμματος. Κάτι σε ολική έκλειψη υπερπανσελήνου έπεσε στο τραπέζι.

– Τώρα τους υπόλοιπους, πάλαι ποτέ, ισχυρούς πασόκους, τους έχει φάει ήδη η πολιτική μαρμάγκα. Κάτι Βενιζελολοβέρδοι θα κάνουν παρέα στην Αννούλα, στον Παπακωνσταντίνου και στο Γιωργάκη. Είναι βαρίδια βλέπεις!

– Οπότε οι ΑνΕλ δε φαίνεται να χρειάζονται, αν συμβεί κάτι τέτοιο. Μάλλον θα τους παρασύρει ο άνεμος προς τη ΝΔ, μαζί με το ποτάμι που θα έχει χωριστεί σε πολλά ρυάκια.

– Έχουν ένα θέμα, βέβαια, με τον αρχηγό τους εκεί στη ΝΔ. Τα παζάρια άρχισαν και είναι άγρια. Τι μου δίνεις, τι σου παίρνω και τα σχετικά. Βλέπεις τσινάνε και τα Βοριδάκια καθώς διαθέτουν ακροδεξιά ομόλογα!

– Αν και νομίζω πως ο Κυριάκος, μάλλον για προσωρινός προορίζεται μέχρι να ετοιμαστεί το ανίψι για να του παραδώσει το δαχτυλίδι της αρχηγίας. Τι να κάνει κι αυτός; Τόπο στα νιάτα!

– Εκτός αν θέσει βέτο ο κοιμώμενος Κώστας! Του είπαν να μοιάσει στο θείο του και να μιλάει λίγο, αλλά αυτός το παράκανε. Μόνο με τάμα γονατιστός στην Πρώτη Σερρών, του παίρνεις κουβέντα. Σε λίγο θα μιλάει με νοήματα.

– Βλέποντας την αύξηση της αποχής στις τελευταίες εκλογές το τοπίο θυμίζει ΗΠΑ. Ας βάλουν κι ένα όριο 5% για είσοδο στη Βουλή, στο όνομα της λαϊκής βούλησης πάντα, για να μην πάνε τσάμπα οι ευχαριστίες Δραγασάκη.

– «Γιατί ψήφισες ΣυΡιζΑ;» ρωτάω το φίλο μου. «Θέλω να γνωρίζω πού πάω, δεν μου αρέσει το άγνωστο», μου απαντάει. «Ξέρεις τι προβλέπει το μνημόνιο 3;» τον ξαναρωτάω. «Όχι», μου απαντάει και μ’ αφήνει…πρόκα.

– Το υπουργείο παιδείας, ακόμα και τώρα που μπαίνει ο Οκτώβριος, φοβάται να δώσει στη δημοσιότητα το σύνολο των σχολείων που λειτουργούν χωρίς ΚΑΝΕΝΑ κενό. Οι συνέπειες των μνημονίων στην παιδεία.

– Το υπουργείο παιδείας, αρνείται να πάρει ξεκάθαρη θέση σε σχέση με την αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών και την αξιολόγηση. Ίσως να περιεργάζονται τα εργαλεία της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση.

– Όπως συμβαίνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, έτσι και τώρα, οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί καλούνται να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, να βάλουν πλάτη κοινώς, για να λειτουργήσουν τα σχολεία.

– Οι κυβερνήσεις, αντί να τους επιβραβεύσουν, τους πετάνε στο τέλος κάθε χρονιάς σαν στυμμένες λεμονόκουπες για να τους καλέσουν την επόμενη χρονιά, όποτε και αν τους χρειαστούν.

– Από τη μια τους εμπιστεύονται όταν τους έχουν ανάγκη για χρόνια ολόκληρα και από την άλλη δεν τους θεωρούν άξιους να μονιμοποιηθούν. Πότε επιτέλους θα υπάρχουν μόνο μόνιμοι διορισμοί στα σχολεία;

– Βέβαια και στους αναπληρωτές, οι ψεύτικες ελπίδες ζουν και βασιλεύουν. Οι μισοί πιστεύουν ότι στον επόμενο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, όποτε αυτός πραγματοποιηθεί, θα μπορέσουν να δείξουν την αξία τους.

– Με την ΟΛΜΕ τι γίνεται; Μαθαίνω ότι στην παράταξη που πλειοψήφησε, οι Λαφαζανικοί τσακώνονται με τους Τσιπρικούς απαιτώντας οι μεν από τους δε και αντίστροφα, να φύγουν από την συνδικαλιστική παράταξη. Μύλος!

 

 

Ετικέτες: , , ,

Όσους ανθρώπους πρόλαβα να δω

Όσους ανθρώπους πρόλαβα να δω

 Όσους ανθρώπους πρόλαβα να δω

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

ελπίδα1Μακρύ το ταξίδι της ζωής και μαζί τόσο μικρό, αναλογίστηκα σαν ήρθε η ώρα της αναδρομής.

Πόσα είδα και πόσα θα ήθελα να δω μα δεν τα συνάντησα ποτέ!

Κι είδα ανθρώπους να γελάνε ανοίγοντας απλώς το στόμα και δείχνοντας τοα δόντια τους. Σπάραζε η ψυχή τους και η δική μου που έβλεπε το μαρτύριό τους.

Κι είδα ανθρώπους ψεύτες και μοχθηρούς, που τους φοβούνταν ακόμη και τα φίδια, να συναναστρέφονται με ανθρώπους σερνόμενοι σε πατώματα, σοκάκια, δρόμους και γυαλισμένους διαδρόμους.

Κι είδα ανθρώπους, επαναστάτες έλεγαν πως είναι, που ήθελαν ν’ αλλάξουν, τον κόσμο να αναδύουν μούχλα. Κι ευχήθηκα τρομαγμένος να μην το καταφέρουν ποτέ.

Κι είδα ανθρώπους καλοντυμένους να προσκυνούν μες στην εκκλησιά, να αφήνουν πλούσιο οβολό στην άκρη της εικόνας και να φεύγουν. Κι είδα την εικόνα να δακρύζει και τον παπά να πανηγυρίζει για το θαύμα. Νόμισε ο παμπόνηρος πως η εικόνα δάκρυσε από χαρά για τον οβολό. Ούτε που φαντάστηκε πως δάκρυσε από πόνο και θλίψη.

Κι είδα σπίτια ανθρώπων σκέτα παλάτια κι ας μην ήταν βασιλιάδες που ντρέπονταν οι άνθρωποι να μπουν μέσα, μα σαν μπήκαν βγήκαν γεμάτοι ντροπή γι’ αυτά που είδαν μέσα.

Κι είδα σχολεία που θύμιζαν φυλακές και δασκάλους που έμοιαζαν με δεσμοφύλακες. Κι είπα πως το κέρδισαν το παιχνίδι τα τέρατα. Με τέτοια σχολεία την άνοιξη θα φυτρώσουν μόνο αγκάθια.

Κι είδα ανθρώπους που σαν κοιτούσαν στον καθρέφτη εκείνος μαύριζε. Δεν άντεχε την ασχήμια της ψυχής που κουβαλούσαν. Κι είδα τους ίδιους ανθρώπους να στριφογυρίζουν το μαστίγιο της εξουσίας που κρατούσαν και να το κατεβάζουν σε ανυπεράσπιστους ανθρώπους.

Κι είδα τους μαστιγωμένους ανθρώπους να κλαίνε από ευγνωμοσύνη και να ευχαριστούν το Θεό που εξακολουθούσαν και ήταν ζωντανοί. Μάλλον πίστεψαν πως ζωή ήταν το καθημερινό μαστίγωμα.

Κι είδα γιατρούς να θησαυρίζουν από τις αρρώστιες που θεράπευαν και δικηγόρους να πλουτίζουν από τις παρανομίες που υπερασπίζονταν.

Κι είδα ανθρώπους να σπέρνουν την ανισότητα στο όνομα της ισότητας, να κατακρεουργούν τη δημοκρατία στο όνομά της και να παραγγέλνουν σκοτάδι μέρα μεσημέρι.

Κι είδα ανθρώπους να κάνουν το χρήμα Θεό τους, το αφεντικό πατέρα τους και την εταιρία οικογένεια τους.

Κι είδα φτωχούς και κατατρεγμένους, αδικημένους κι άνεργους να φιλούν το χέρι που τους πέταγε ένα ξεροκόμματο. Ήταν το ίδιο χέρι που τους έφερε στην κατάσταση που βρίσκονταν.

Κι είδα ανθρώπους με μόνο ρούχο τους το μίσος που αντάμωναν με τα τσακάλια κι εκείνα κρύβονταν στις τρύπες τους, που δεν άντεχαν το φως γι’ αυτό κυκλοφορούσαν νύχτα και κατά αγέλες.

Κι είδα ανθρώπους να βαδίζουν όρθιοι, όπως ταιριάζει σε ανθρώπους, ακόμη κι όταν οδηγούνταν στην κρεμάλα ή στο απόσπασμα. Και σκύλιαζαν οι δήμιοι και οι εκτελεστές, άφριζαν από τη λύσσα τους που δεν μπόρεσαν ποτέ να ζήσουν το ανθρώπινο μεγαλείο.

Κι είδα ανθρώπους ασήμαντους, τους πιο σημαντικούς της γης, να πιάνουν αγκάθι κι αυτό να γίνεται λουλούδι, να ακουμπάνε το μίσος κι αυτό από ντροπή να γίνεται αγάπη, να σφίγγουν το χέρι του διπλανού τους κι αυτό να γίνεται σιδερένιο.

Κι είδα κι ανθρώπους μικρούς που αποδείχτηκαν τεράστιοι, που πήραν στα χέρια τους τούς τροχούς της Ιστορίας και την πέρασαν ματωμένοι στην απέναντι όχθη, κόντρα στο ρεύμα των εποχών και των συνθηκών.

Αυτοί οι τελευταίοι, οι μικροί κι ασήμαντοι κρατάνε Θερμοπύλες. Όχι σαν τους φημισμένους Σπαρτιάτες αλλά σαν τους άσημους Θεσπιείς που η κουφάλα η επίσημη Ιστορία τους κρατάει άγνωστους μες στους αιώνες.

Αυτούς τους τελευταίους τους μικρούς κι ασήμαντους ζηλεύω και θαρρώ πως δεν είμαι ο μόνος…

 
Σχολιάστε

Posted by στο Σεπτεμβρίου 27, 2015 in Uncategorized

 

ΣαΤυΡόΠρΟκΕς Νο 144-Πού κρύφτηκε η ελπίδα;

Πού κρύφτηκε η ελπίδα;

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

 

– Πανηγυρίζουν τα κόμματα που διατήρησαν ή που αύξησαν τα ποσοστά τους. Οι ψήφοι τους βέβαια μειώθηκαν αλλά ποιος νοιάζεται; Είπαμε κι άλλη φορά τα ποσοστά δημιουργήθηκαν για απάτες και αυταπάτες.

– Όταν οι μισθοί (βλέπε ΑΟΖ) θα είναι στα 150 ευρώ, ίσως μετά από λίγα χρόνια τα αφεντικά να δίνουν αυξήσεις μέχρι και 10% και οι εργαζόμενοι να γίνονται ζάμπλουτοι με τα 165 ευρώ που θα παίρνουν.

– Μαθαίνω ότι στην Κουμουνδούρου σκέφτονται σοβαρά να μετονομάσουν τον ΣυΡιζΑ σε «Τσίπρας και Σια» για να ανταποκρίνεται το όνομα πλήρως στην πραγματικότητα.

– Όσοι σπεύδουν τώρα να λιβανίσουν τον Τσίπρα και κάθονται κάτω από τη σκιά του για να προστατευτούν από τον ήλιο που υποσχέθηκε ότι θα σηκώσει ας προσέχουν λίγο.

– Η υπεργιγάντωση του αρχηγού τους είναι επικίνδυνη γιατί όταν εκείνος θα καταρρεύσει κανένας από αυτούς που τώρα βρίσκονται στα πόδια του δεν θα γλυτώσει.

– Ήδη αρκετοί βουλευτές μιμούνται τον Κατσιφάρα και πίνουν τσικουδιά στο όνομα του Αλέξη. Αναμένονται και οι αντίστοιχες δηλώσεις του συμπαθούς, κατά τα άλλα, Πασόκου υπουργού του ’81.

– Η Γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία VW πιάστηκε στα πράσα στις ΗΠΑ. Το τσιπάκι που είχαν τα αυτοκίνητα ξεγελούσε τα όργανα μέτρησης των ρύπων. Μα καλά, γίνονται τέτοιες απάτες στον ιδιωτικό τομέα;

– Τα εγχώρια ΜΜΕ μάλλον δεν το πήραν πρέφα. Είναι κι αυτές οι πληρωμένες διαφημίσεις που δημιουργούν πολλές φορές πρεσβυωπία και μυωπία πολλών μα πολλών βαθμών. Όμως και το ΔΝΤ ξέρει ποιον πληρώνει!

– Πλάκα-πλάκα, γιατί δεν γίνεται μια αξιολόγηση στον ιδιωτικό τομέα; Να ελέγχεται, λέμε τώρα, αν πληρώνουν στην ώρα τους και όσο πρέπει τους εργαζόμενους, αν δίνουν εισφορές στο ΙΚΑ και τέτοια. Θα είχε ενδιαφέρον!

– Πάντως κάποιοι 25άρηδες έσπερναν ζιζάνια έξω από ένα εκλογικό κέντρο. Έλεγαν πως η «ελπίδα» έφυγε από τον ΣυΡιζΑ και πήγε στην αποχή. Θα φτύσουν, είπαν το σύστημα και θα πιάσουν το νήμα από την αρχή.

– Τους ρώτησα τι εννοούσαν και μου είπαν πως, θα στραφούν στις συνελεύσεις των σωματίων και θα προτείνουν όπου μπορούν Γενική Απεργία Διαρκείας. Ο μόνος τρόπος, μου είπαν, να ακυρωθούν τα μνημόνια.

– Δεν θα περιμένουν, είπαν, από Σαμαράδες και Τσίπρες να σχίσουν τα μνημόνια. Θα τα σχίσουν, είπαν, μόνοι τους. Δεν ξέρω αλλά, εμένα μου φάνηκαν αποφασισμένοι. Λέτε να σημάνουν οι καμπάνες;

– Αν υπάρχουν κι άλλοι σαν κι αυτούς τότε όντως, το σύστημα κινδυνεύει. Λέτε να το μυρίστηκαν τα λαγωνικά γι’ αυτό βρίζουν διακαναλικά όσους δεν πήγαν να ψηφίσουν; Θα δείξει!

– Στη ΝΔ, ετοιμάζονται να αντικαταστήσουν τον Βαγγέλη τον-πρώην-Κένταυρο με τον Βορίδη τον-πρώην- τσεκουροφόρο. Θέλει η χήρα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει; Ή μήπως ο λύκος κι αν εγέρασε;

– Κάποιοι στη Ν.Δ σκέφτονται σοβαρά για την ηγεσία του κόμματος τον……. (σιγά μην πω το όνομα) σε μια προσπάθεια να αναζητηθεί μια σταθερή και αγέραστη ηγεσία

– Πολλές εισηγήσεις δέχτηκε ο Τσίπρας ώστε να συμπεριλάβει στη νέα κυβέρνηση και το Βασίλη Λεβέντη με το επιχείρημα ότι το μήνυμα που έστειλαν οι ψηφοφόροι στο σύστημα πρέπει να εκφραστεί και κυβερνητικά.

– Ρώτησα, τέλος, τον Σταυραετό ποιους έχει παρέα εκεί στις βουνοκορφές που τριγυρνάει. Μοναξιές, μου είπε. Μόνο ερπετά και σκουλήκια συναντάω.

 

Ετικέτες: , , ,

Αναζητείται όραμα. Όβερ!

Αναζητείται όραμα. Όβερ!

Αναζητείται όραμα. Όβερ!

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 αναζητείται όραμα1Οι εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη του 2015 ολοκληρώθηκαν με το 45% του ελληνικού λαού να τους γυρνάει την πλάτη.

Θα προχωρήσω αμέσως σε κάποια ερωτήματα που ούτως ή άλλως αιωρούνται εδώ και πάρα πολλά χρόνια και επιβάλλεται να απαντηθούν με ειλικρίνεια τόσο σε ατομικό όσο και σε μαζικό επίπεδο.

  1. Πιστεύουμε ότι το κοινοβουλευτικό αντιπροσωπευτικό σύστημα έχει σχέση με τη δημοκρατία; Εκφράζεται με τις εκλογές η λαϊκή βούληση και εξασφαλίζεται ο λαϊκός έλεγχος;
  2. Η συμμετοχή στις εκλογές ενός κόμματος, πολιτικού σχηματισμού, μετώπου ή κινήματος που θέλει να ανατρέψει το υπάρχον σύστημα γιατί γεννά αδικίες και ανισότητες, μήπως του στερεί το επιχείρημα αυτό καθεαυτό της θέλησης για ανατροπή;
  3. Γιατί καλούμε τον κόσμο να αγωνιστεί στους χώρους δουλειάς και στους δρόμους ενάντια στην αδικία που βιώνει όταν του κλείνουμε το μάτι ότι αυτή η αδικία μπορεί να αρθεί ψηφίζοντας; Στο εκλογικό μονοπάτι, το σύστημα έχει πάρα πολλά αστραφτερά «μοντέλα» που υπόσχονται καταπολέμηση της αδικίας και των ανισοτήτων, χωρίς να χρειάζεται η επίπονη προϋπόθεση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων.
  4. Μπορεί να διαρκέσει ένας αγώνας για κάποια συνδικαλιστικά και οικονομικά αιτήματα χωρίς τα καύσιμα που προσφέρει το όραμα για μια άλλη ζωή σε μια άλλη κοινωνία δίκαιη και ανθρώπινη;
  5. Μετά την κατάρρευση του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού», περιγράψαμε όσο μπορούμε πιο ολοκληρωμένα την κοινωνία που θέλουμε να οικοδομήσουμε;
  6. Στις περιγραφές, τις αναλύσεις και τις προτάσεις μας βάζουμε στο κέντρο τον άνθρωπο, τον κάθε άνθρωπο που κρύβει έναν ολόκληρο κόσμο και δημιουργεί αλληλεπιδρώντας με τους υπόλοιπους το όλον ή συνθλίβουμε τη μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου κάτω από το βάρος της συλλογικότητας;
  7. Μιλώντας από τη μεριά των συμφερόντων των ανθρώπων της εργασίας, μήπως προασπιστήκαμε και προασπιζόμαστε πολλές φορές και τις όποιες στρεβλώσεις στους χώρους εργασίας;
  8. Ασχοληθήκαμε σοβαρά με το περιεχόμενο του σχολείου από τις πρώτες βαθμίδες που δημιουργεί συνειδήσεις επόμενων σκλάβων;
  9. Αναρωτηθήκαμε γιατί οι άνθρωποι γύρω μας προτιμούν τη σιγουριά της φυλακής από την ίδια τους την ελευθερία και τον σίγουρο καταστροφικό δρόμο που οδηγεί στο γκρεμό από το δύσκολο μονοπάτι που όμως έχει τη μοναδική πιθανότητα να οδηγεί στο ξέφωτο;
  10.  Με ποιον τρόπο ενισχύουμε την ανάγκη των ανθρώπων, αλλά ακόμα και τη δική μας ανάγκη, να αντισταθούν στο άδικο μετατρέποντάς την σε ανάγκη για επανάσταση και όχι σε πολιτική συζήτηση αναζήτησης μεταρρυθμίσεων στα πλαίσια του συστήματος;
  11.  Αν η έξοδος από την ΕΕ και το Ευρώ δεν θα αλλάξει τίποτα στη ζωή των ανθρώπων, αφού πάλι καπιταλισμό θα έχουμε τότε γιατί πρέπει να αγωνιζόμαστε για αυξήσεις μισθών, για παράδειγμα; Πάλι καπιταλισμό δεν θα έχουμε;

Θέλω να ξεκαθαρίσω όμως τούτο. Τιμώ και σέβομαι όλους όσους αγωνίστηκαν και αγωνίζονται, ο καθένας με τον τρόπο του, ενάντια στην αδικία που αναβλύζει ο καπιταλισμός. Απλώς, θυμάμαι εκείνα τα δρομολόγια του 2009 και του 2010 που κατέληγαν στη Βουλή, ρουφάγαμε τα χημικά μας και μετά πίσω στο σπίτι. Εκείνο το «γιατί πάλι τα ίδια;» που έβγαινε αυθόρμητα από τα στόματα λόγω των αδιεξόδων του αγώνα, πιστεύω πως ακόμα δεν απαντήθηκε.

Θα μου πείτε από ποιον;

Μα, από όποιον αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει. Έτσι δεν γίνεται πάντα;

 

Ετικέτες: , ,

Περί αναπληρωτών-Παλιό αλλά επίκαιρο

Περί αναπληρωτών-Παλιό αλλά επίκαιρο

27 υπουργοί παιδείας συνιστούν αναπληρωτές. Αυτοί ξέρουν

                                        Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

Απόσπασμα σεμιναρίου προς υπουργούς παιδείας…

Γιατί προτιμούμε  τους αναπληρωτές; Ποια είναι τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα που τους έχουν αναγάγει, αυτούς και όχι τους σκύλους, στους καλύτερους φίλους του ανθρώπου και κυρίως των υπουργών παιδείας.

  1. Είναι, κατά κανόνα, νέοι σε ηλικία, υγιείς με ωραία εμφάνιση και όρεξη για δουλειά.
  2. Έχει κανείς όσους χρειάζεται από αυτούς, όποτε τους χρειάζεται και σε οποιοδήποτε σημείο της χώρας.
  3. Είναι παντός καιρού και ταχείας επέμβασης, αφού μέσα σε τρεις, το πολύ, μέρες από τη στιγμή που τους ανακοινώνεται η πρόσληψή τους, παρουσιάζονται και αναφέρονται στον διοικητή-προϊστάμενο της περιοχής που έχουν προσληφθεί.
  4. Δεν μπορούν να αρνηθούν την πρόσληψή τους. Ή μάλλον μπορούν αλλά τότε τιμωρούνται με υποβιβασμό και διετή αποκλεισμό από όλες τις αντίστοιχες διοργανώσεις-προσλήψεις.
  5. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και δεν φροντίζει κανένας από την επίσημη (ή την ανεπίσημη) διοίκηση να τους τα μάθει.
  6. Οι περισσότεροι γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους και για όσους δεν τις γνωρίζουν φροντίζει η επίσημη (ή ανεπίσημη) διοίκηση να τους τις κάνει γνωστές.
  7. Οι πιο πολλοί προέρχονται από έναν τουλάχιστον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, οπότε η σπονδυλική τους στήλη, λόγω διαβάσματος και λοιπών εσωτερικών αναζητήσεων, δεν πρόλαβε ακόμη να ευθυγραμμιστεί (ή τουλάχιστον αυτό θέλουν να πιστεύουν οι κυβερνώντες).
  8. Τοποθετούνται εύκολα και γρήγορα, πολλές φορές χωρίς ΠΥΣΔΕ και κατόπιν εντολής του διοικητή-προϊσταμένου.
  9. Κρίνονται ως ικανοί και άξιοι να αναπληρώσουν επάξια τα κενά των μόνιμων συναδέλφων τους αλλά ως ανίκανοι και ανάξιοι για να πάρουν και οι ίδιοι τον τίτλο του μόνιμου εκπαιδευτικού.
  10. Τους συναντάει κανείς σε δύο συσκευασίες. Πλήρους ωραρίου αλλά και μειωμένου ωραρίου με λιγότερα λιπαρά, σε μικρότερη τιμή με λιγότερα δικαιώματα, ιδανικοί για οικονομικές δίαιτες.
  11. Τους προσλαμβάνει κανείς είτε πληρώνοντας τοι μετρητοίς, είτε επί πιστώσει (ΕΣΠΑ).
  12. Συνήθως είναι ανύπαντροι χωρίς άμεση προοπτική να κάνουν οικογένειες, παιδιά και τέτοια ανεπίτρεπτα εμπόδια. Το καθήκον βλέπετε πάνω απ’ όλα. Όσοι είναι παντρεμένοι, δεν μπορούν να κάνουν παιδιά για καθαρά πρακτικούς λόγους (δεν ζουν με τους συντρόφους τους) και για καθαρά λόγους οικονομικής φύσεως (τα παιδιά θέλουν να τρώνε τα σκασμένα). Έτσι το κράτος γλυτώνει από την καταβολή ενοχλητικών οικογενειακών επιδομάτων και μπορεί να στηρίζει τους μεγαλοτραπεζίτες που χρήζουν άμεσης και συνεχούς οικονομικής βοήθειας. Όσοι έχουν ήδη παιδιά ούτε που σκέφτονται να κάνουν και άλλα.
  13. Ενισχύουν πολλούς τομείς της εγχώριας οικονομίας (ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα, εισιτήρια για μετακινήσεις, εταιρείες μεταφορών, εστιατόρια γρήγορου, κυρίως, φαγητού κλπ).
  14. Γεμίζουν εύκολα και γρήγορα τα φροντιστήρια προετοιμασίας για τους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ προσφέροντας δουλειά σε εκατοντάδες συναδέλφους που εργάζονται σ’ αυτά.
  15. Συνήθως είναι βολικοί και υπάκουοι με τους σχολικούς διευθυντές και τους άλλους μόνιμους συναδέλφους, αναλαμβάνοντας πρόθυμα τα μαθήματα και τις εργασίες που οι μόνιμοι, ως «παλαιοί», δεν μπορούν, μερικές φορές, να αναλάβουν οι ίδιοι (ο παλιός είναι αλλιώς).

Όμως, επειδή κανένα εξάρτημα-εργαζόμενος δεν είναι, ακόμη, τέλειος, έχουν και οι αναπληρωτές ορισμένα μειονεκτήματα τα οποία όμως, με σωστές ενέργειες εκ μέρους της διοίκησης και της επιστασίας (υποταγμένοι συνδικαλιστές) μπορούν να μετατραπούν σε πλεονεκτήματα.

  1. Είναι σκεπτόμενοι. Άρα, πρέπει να σκέφτονται επιλεκτικά, π.χ υπάρχει μεγάλη ανεργία και ανασφάλεια, όποιος μιλάει βρίσκει το μπελά του οπότε, τα κεφάλια μέσα.
  2. Ψηφίζουν, αν και αυτό δεν είναι το κύριο.
  3. Εκλέγονται, αν και αυτό δεν είναι το κύριο.
  4. Έρχονται σε επαφή με παιδιά και διαμορφώνουν συνειδήσεις. Αυτό μπορεί να γίνει επικίνδυνο αν οι συνειδήσεις βγαίνουν εκτός «ορίων».
  5. Επειδή δεν έχουν να χάσουν τίποτα εκτός από μία θέση, ίσως, στο ταμείο ανεργίας, είναι απρόβλεπτοι και άρα μπορούν να γίνουν πολύ επικίνδυνοι. Σε μια τέτοια έσχατη περίπτωση επιστρατεύουμε τα επιτεύγματα της χημείας.

Συνίσταται σε όλους του υπουργούς παιδείας να μην παίζουν με την υπομονή τους γιατί το κυριότερο μειονέκτημά τους είναι ότι όλοι τους αγαπούν την παιδεία και, κυρίως, όλοι τους κάνουν όνειρα. Αλίμονο σε όποιον τολμήσει να τους τα κλέψει!

 

Ετικέτες: , , ,

ΣαΤυΡόΠροΚεΣ Νο 143- Εκλογές στη χώρα των Κενταύρων

Εκλογές στη χώρα των Κενταύρων

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

 

– Την κοινή τηλεοπτική εμφάνιση των πολιτικών αρχηγών, ο γιατρός μου, μού απαγόρεψε να τη δω ένεκα της κρίσιμης ηλικίας στην οποία βρίσκομαι. Ήταν, βλέπετε, και ο υψηλού επιπέδου πολιτικός πολιτισμός που προηγήθηκε.

– Ψευτάκο από τη μία, μαγκάκο από την άλλη, οι λέξεις «ψεύτης» και «μάγκας» κλήθηκε σε όλες τις πτώσεις. Ήταν και η επανεμφάνιση του συνδετικού κρίκου Λαλιώτη! Δεν ήμουνα για άλλες συγκινήσεις. Αχ Κώστα!

– Η αλήθεια όμως είναι ότι θα πάθαινα μεγαλύτερο κακό αν δεν παρακολουθούσα το ντιμπέιτ. Μ’ έτρωγε να ακούσω την αρχηγό Φώφη να ευαγγελίζεται το νέο λέγοντας ότι τα οικονομικά του ΠαΣοΚ δεν μας αφορούν.

– Η ομάδα παρατάχτηκε με σύστημα, όπως επιβάλλει το σύστημα, χωρίς φαντασία, χωρίς κορώνες, χωρίς παροχές αλλά με τη διαβεβαίωση ότι δεν αμφισβητείται η Ε.Ε. Το πολύ-πολύ να αμφισβητηθεί λίγο το ευρώ!

– Ο ΣυΡιζΑ μας καλεί να τον ψηφίσουμε για να ανατρέψει το μνημόνιο 3 που ο ίδιος ψήφισε. Το «αριστερά» με δεξιόστροφη πορεία 90 μοιρών έγινε «μπροστά» έτσι γενικώς και αορίστως.

– Επιπλέον, θα γκρεμίσει το παλιό και θα οικοδομήσει το νέο. Κι αυτό το προβάλλει ως καλό! Το μνημόνιο 1 ήταν νέο αλλά όχι καλό. Το μνημόνιο 2 ήταν κι αυτό νέο αλλά μαύρο. Το μνημόνιο 3 ως νέο τα γκρέμισε όλα.

– Ο Βαγγέλης από τη χώρα των Κενταύρων βρέθηκε στην αρχηγία της ΝΔ. Ξανάβγαλε από το σακάκι εκείνον τον ψευτοτσαμπουκά  και την ψευτομαγκιά του 80’. Είναι, βλέπετε, κι ο Τεμπονέρας που δε λέει να πεθάνει!

– Δεν υπερασπίζομαι κανέναν αλλά όταν ακούς τον αρχιψεύταρο να λέει στον «μικρό» ότι είναι ψευτάκος, κάπως σου΄ρχεται. Κάτι τέτοιες «μαγκιές» έκανε κι ένας άλλος στη Βουλή και τώρα τον ψάχνει η μάνα του.

– Φαίνεται δεν διδάχτηκαν τίποτα εκεί στη ΝΔ από την αλαζονική συμπεριφορά του Σαμαρά. Θα το πληρώσουν εκλογικά όπως το έχουν ήδη πληρώσει. Από την άλλη, ευτυχώς που δεν διδάχτηκαν!

– Είδα και το Λαφαζάνη να υποδύεται τον Τσίπρα όπως ήταν πριν τις εκλογές του Γενάρη. Η μόνη διαφορά στο σενάριο είναι η δραχμή. Η Ε.Ε παραμένει στρατηγική επιλογή και τα στρατηγικά λάθη πληρώνονται.

– Ο Καμένος ο καημένος, τι να πρωτοδικαιολογήσει; Ούτε τα τρενάκια τον σώζουν πλέον ούτε τα σπασμένα αριστερά χέρια του Αλέξη. Ο ίδιος έχει σπάσει και το πραγματικό δεξί του χέρι και το αριστερό το ψεύτικο.

– Το ποτάμι φαίνεται να μένει από νερό. Γι’ αυτό και δεν άφησε τίποτα αντιλαϊκό που να μην το μαζέψει στα νερά του. Απολύσεις, αξιολογήσεις, ιδιωτικοποιήσεις. Σταύρο σε βλέπω με σακίδιο μετανάστευσης.

– Ρωτάει ο δημοσιογράφος τον Πάτερ του μπακιρένιου μεσημεριού για τη χρηματοδότηση από εφοπλιστές για να πάρει την απάντηση: Καλά σοβαρά μιλάς; Ατράνταχτο επιχείρημα. Εγώ πείστηκα.

– Κοιτώντας το Γ.Γ του ΚΚΕ η σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό είναι ότι άλλη μια χρυσή ευκαιρία θα πάει χαμένη γιατί αυτές οι κωλοσυνθήκες δεν ωρίμασαν ακόμα. Μια γενική απεργία ίσως; Μπα! Ποιος ν’ ακολουθήσει μωρέ;

– Και το χειρότερο; Μία από τις επόμενες μέρες, παρευρισκόμενοι σε προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ ρώταγαν ειρωνικά σε συνεργείο της Ανταρσυα που μοίραζε υλικό: Εσείς με ποια Ανταρσυα είστε;

– Είναι από τις φορές που οι λέξεις ντρέπονται αυτές γιατί δεν ντρέπονται αυτοί που τις λένε. Η λέξη «κρίμα», μοιάζει ειρωνεία.

– Η αλήθεια είναι ότι στις εκλογές αυτές η αστική Δημοκρατία με το πολιτικό της προσωπικό, θα εισπράξει μία άνευ προηγουμένου απόρριψη. Βέβαια, τα ποσοστά, αυτή η μεγάλη μαθηματική απάτη θα θολώσουν τα νερά.

– Εκτός από τις εκλογές είχαμε αυτές τις μέρες στα κανάλια και τους πρόσφυγες. Ήταν μια καλή ευκαιρία να εμπλουτίσουμε τον ορισμό της υποκρισίας.

– Οι κρεατομηχανές του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού ξέμειναν από πρώτη ύλη και έδωσαν νέα παραγγελία. Τουλάχιστον 500.000 τεμάχια χρειάζονται για να συνεχίσει να δένεται τ’ ατσάλι σε συνθήκες γαλέρας.

– Συγγενικό ζευγάρι σε λάντζα της Αυστρίας από τις 8 το πρωί μέχρι τις 11 το βράδυ, χωρίς Σαββατοκύριακα, χωρίς να βλέπουν το φως της μέρας. Χωρίς ζωή. Έτσι χτίζονται οι «εθνικές αναπτυγμένες οικονομίες» τους!

 

Ετικέτες: , , , ,

Το παιδί που κίνησε ν’ αλλάξει τον κόσμο (Μέρος 2ο)

Το παιδί που κίνησε ν’αλλάξει τον κόσμο (Μέρος 2ο)

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Συνέχεια…

Αφού περπάτησε για αρκετή ώρα, έφτασε σε μια πλατεία. Κόσμος πολύς ήταν συγκεντρωμένος κρατώντας σημαίες και φωνάζοντας συνθήματα. Πάνω σε μια υπερυψωμένη εξέδρα, κάποιος άνθρωπος έβγαζε λόγο προς το συγκεντρωμένο πλήθος. Λίγοι ήταν εκείνοι που έδιναν σημασία στα όσα έλεγε. Όλοι όμως συμμετείχαν στα χειροκροτήματα και τα συνθήματα που διέκοπταν την ομιλία του ανθρώπου κάθε τόσο.

Κάθισε σ’ ένα παγκάκι προσπαθώντας να ακούσει την ομιλία αυτού του άγνωστου ανθρώπου. Δίπλα του καθόταν κι ένας νεαρός, σίγουρα πάνω από είκοσι χρονών, κρατώντας μια σημαία.

– Συγνώμη, να σε ρωτήσω κάτι; είπε με διστακτικότητα το παιδί.

– Ρώτα με, άμα ξέρω, απάντησε ο νεαρός.

– Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος που μιλάει;

– Καλά, σοβαρολογείς; Δεν γνωρίζεις τον πρωθυπουργό της χώρας;

– Και γιατί μιλάει στον κόσμο;

– Έχουμε εκλογές σε λίγες μέρες. Θα ψηφίσουμε ποιον θέλουμε για πρωθυπουργό της χώρας.

– Μα, μου είπες ότι αυτός είναι ο πρωθυπουργός!

– Ναι. Όμως κάθε τέσσερα χρόνια γίνονται ξανά εκλογές και ο λαός ψηφίζει αν θέλει τον ίδιο πρωθυπουργό ή κάποιον άλλον.

– Γιατί να θέλει κάποιον άλλον;

– Γιατί μπορεί αυτός και η κυβέρνησή του να έκαναν κακό στον τόπο. Οι προηγούμενοι, ας πούμε, που κυβέρνησαν, δεν ήταν καλοί. Είπαν ψέματα στον κόσμο, έκλεψαν δημόσιο χρήμα. Έκαναν πολλά, τέλος πάντων. Έτσι, έγιναν εκλογές και βγήκε ο σημερινός πρωθυπουργός, πριν από δύο χρόνια.

– Και τώρα γιατί ξαναγίνονται; Αφού δεν πέρασαν τέσσερα χρόνια!

– Καμιά φορά γίνονται και νωρίτερα. Αν δεν πάνε καλά τα πράγματα, μπορεί η αντιπολίτευση να ζητήσει εκλογές.

– Τώρα μπερδεύτηκα λίγο, είπε το παιδί. Η αντιπολίτευση τι είναι;

– Είναι τα υπόλοιπα τα κόμματα, όσα έχασαν στις εκλογές.

– Και γιατί δεν πήγαν καλά τα πράγματα; Κι αν δεν πήγαν καλά γιατί να ψηφίσουν τον ίδιο πάλι για πρωθυπουργό; Κι αυτοί που έκλεψαν δημόσιο χρήμα τιμωρήθηκαν; Και πώς γίνεται τέτοιοι άνθρωποι να γίνονται πρωθυπουργοί.

– Μικρέ, ρωτάς πολλά πράγματα και είναι λίγο δύσκολο να στα εξηγήσω. Η εξουσία τον χαλάει τον άνθρωπο, τον διαφθείρει.

– Τότε γιατί οι άνθρωποι δεν καταργούν την εξουσία; Τι τις θέλουν τις εκλογές αφού βγαίνουν πρωθυπουργοί που δεν νοιάζονται για τον κόσμο αλλά για τον εαυτό τους;

– Άστο, είναι μπερδεμένο σου λέω. Τι τις θέλουμε τις εκλογές; Ξέρω εγώ; Πώς θα λειτουργεί το κράτος κι η χώρα. Απορίες που έχεις κι εσύ! Για πες μου όμως, εσύ πώς βρέθηκες εδώ; Μόνος σου είσαι;

– Ναι, μόνος μου. Εγώ, κίνησα ν’ αλλάξω τον κόσμο.

– Χα! Τι να κάνεις είπες;

– Ν’ αλλάξω τον κόσμο. Δε μ’ άκουσες;

– Είσαι και ζόρικος βλέπω! Κι αυτό θα το κάνεις μόνος σου;

– Μαζί με όποιον άλλον θέλει, αλλά αν χρειαστεί θα τον αλλάξω και μόνος μου.

– Έχεις πλάκα μικρέ αλλά πρέπει να φύγω τώρα. Φεύγει το λεωφορείο σε λίγη ώρα και πρέπει να είμαι εκεί. Άντε γεια σου και…καλή τύχη.

Ο μικρός μας φίλος, παρέμεινε για λίγη ώρα ακόμα στο παγκάκι. Άλλωστε και να ήθελε να φύγει ήταν πολύ δύσκολο. Η ομιλία είχε τελειώσει και ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί κάνοντας δύσκολη τη μετακίνηση του μικρού παιδιού.

Βρισκόταν σε πολύ μεγάλη σύγχυση μετά τη συζήτησή του με το νεαρό. Καταλάβαινε ότι στον κόσμο που ζούσε συνέβαιναν αδιανόητα και πολύ άσχημα πράγματα. Όμως, δεν μπορούσε να καταλάβει το λόγο και κυρίως γιατί οι άνθρωποι επέτρεπαν να γίνονται.

Δεν πρόλαβε καλά-καλά να σηκωθεί, κι ένας άγνωστος κύριος ήρθε και κάθισε στο διπλανό παγκάκι. Ήταν αδύνατος, με λιγοστά μαλλιά και είχε κρεμασμένα στο λαιμό του γυαλιά πρεσβυωπίας. Έβγαλε από μία πλαστική τσάντα ένα βιβλίο κι ένα μολύβι. Άνοιξε το βιβλίο σε μια τσακισμένη σελίδα και άρχισε να το διαβάζει.

Πέρασε κάμποση ώρα με τον άγνωστο αυτόν κύριο να διαβάζει και να σημειώνει πάνω στο βιβλίο και το μικρό μας φίλο να τον κοιτάζει με περιέργεια που όλο και μεγάλωνε.

Κάποια στιγμή, ο άγνωστος γύρισε το βλέμμα του προς το παιδί. Είχε αντιληφθεί ότι τράβηξε την προσοχή του μικρού. Του χαμογέλασε!

– Γεια σου μικρέ! Είσαι καλά; Μήπως χρειάζεσαι κάποια βοήθεια;

– Όχι, όχι. Μια χαρά είμαι. Με συγχωρείτε. Δεν ήθελα να σας ενοχλήσω.

– Δε με ενόχλησες, μην ανησυχείς. Όμως, τι κάνεις εδώ μόνος σου; Ψάχνεις κάτι;

– Ναι ψάχνω…Τι να σας λέω τώρα. Ξέρετε, ψάχνω τον τρόπο για ν’ αλλάξω τον κόσμο.

– Μάλιστα, ενδιαφέρον, μπόρεσε να πει ο άγνωστος καθώς δεν περίμενε ποτέ μια τέτοια απάντηση.

– Πάντως, πρέπει να είναι πολύ ωραίο αυτό που διαβάζετε. Αλήθεια, με τι ασχολείστε;

– Δάσκαλος είμαι και όντως αυτό που διαβάζω το βρίσκω πολύ ωραίο.

– Δηλαδή, κανονικός δάσκαλος, σε σχολείο;

– Ναι, ήμουνα και σε σχολείο…κανονικός, απάντησε γελώντας ο άγνωστος κύριος.

– Τώρα δεν είστε;

– Τώρα δεν είμαι. Έφυγα. Παραιτήθηκα που λέμε εμείς οι μεγάλοι όταν μιλάμε επίσημα.

– Και τώρα τι κάνετε;

– Μόνο το δάσκαλο ξέρω να κάνω αλλά όχι σε σχολείο. Να σου πω. Μήπως πεινάς; Γιατί εμένα το στομάχι μου αρχίζει και διαμαρτύρεται.

– Η αλήθεια είναι ότι και το δικό μου διαμαρτύρεται.

– Λοιπόν, πετάγομαι δυο λεπτά να φέρω κάτι να φάμε και συνεχίζουμε. Να με περιμένεις όμως, μη φύγεις. Και κάτι άλλο. Να μου μιλάς στον ενικό αλλιώς σταματάμε την κουβέντα. Εντάξει;

– Εντάξει, θα σας περιμένω και θα σας…θα σου μιλά ω στον ενικό.

Μετά από λίγα λεπτά ο άγνωστος δάσκαλος επέστρεψε κρατώντας δύο σάντουιτς. Έδωσε το ένα στο παιδί και κάθισε δίπλα του στο παγκάκι.

– Λοιπόν, τι λέγαμε; άρχισε την κουβέντα ο δάσκαλος.

– Λέγαμε που ήσουν κάποτε κανονικός δάσκαλος σε σχολείο και μετά έφυγες. Ε, αυτό! Να μου πεις γιατί έφυγες.

– Γιατί δεν μπορούσα πλέον να διδάσκω σε φοβισμένους μαθητές που είχα βάλει κι εγώ το χεράκι μου για να φοβούνται.

– Τι εννοείς; Τους μάλωνες;

– Κοίτα να δεις. Στο σχολείο, αλλά και στο σπίτι, τα παιδιά από πολύ μικρά εκπαιδεύονται στο να φοβούνται.

– Τι να φοβούνται;

– Το λάθος και την τιμωρία.

– Δεν πολυκαταλαβαίνω.

– Το λάθος υπάρχει στην ανθρώπινη φύση. Είναι απαραίτητο, ευλογημένο γιατί μας διδάσκει και μας μαθαίνει ποιο είναι το σωστό. Αντί, λοιπόν, το λάθος να είναι καλοδεχούμενο από το δάσκαλο και το μαθητή, αντίθετα προκαλεί στο δάσκαλο αλλεργία, γιατί νομίζει ότι ευθύνεται εκείνος ντε και καλά και στο μαθητή πονοκέφαλο γιατί λόγω του λάθους θα τιμωρηθεί. Θα τον μαλώσει ο δάσκαλος ή ο γονιός και βέβαια θα πάρει κακό βαθμό.

Ποιο είναι το αποτέλεσμα;

– Ποιο είναι;

– Για θυμήσου λίγο. Δεν κάνεις λάθη στο σχολείο;

– Κάνω. Ειδικά σε μαθήματα που δεν μου αρέσουν και πολύ.

– Πώς αισθάνεσαι όταν κάνεις λάθος και σε τιμωρούν γι’ αυτό;

– Κάποιες φορές θυμώνω και τις υπόλοιπες σκέφτομαι πως ίσως δεν είμαι τόσο έξυπνος όσο χρειάζεται για να τα καταφέρω. Όμως αυτό δεν μπορώ να το δεχτώ εύκολα.

– Για πες μου τώρα κάτι άλλο. Έχεις τιμωρηθεί ποτέ στο σχολείο;

– Ναι. Θυμάμαι μια φορά είχα κάνει κάτι πολύ κακό και η τιμωρία μου ήταν δίκαιη.

– Και το ξαναέκανες αυτό για το οποίο τιμωρήθηκες;

– Όχι βέβαια.

– Τι είχες κάνει;

– Να! Ένα παιδί στο διπλανό θρανίο, επειδή είμαι μελαχρινός, με αποκάλεσε γύφτο. Του όρμησα και καθώς έπεσε από την καρέκλα μάτωσε το κεφάλι του. Φοβήθηκε και πόναγε πολύ.

– Αν δεν σε τιμωρούσαν όμως, μήπως είχε σκοπό να το ξανακάνεις στην πρώτη ευκαιρία;

– Όχι σου είπα. Μόνο και μόνο που είδα το συμμαθητή μου μες στα αίματα σκέφτηκα πως δεν θα μου άρεσε καθόλου να ήμουν στη θέση του. Κατάλαβα το λάθος μου πριν καν με τιμωρήσουν.

– Και δε μου λες; Γιατί σ’ ενόχλησε που σε είπε γύφτο;

– Μ’ ενόχλησε γιατί δεν είμαι γύφτος.

– Είναι τόσο κακό να είσαι γύφτος; Σ’ ενόχλησε επειδή δεν ήσουν γύφτος ή επειδή το «γύφτος» χρησιμοποιείται υποτιμητικά σαν βρισιά;

– Εντάξει, το δεύτερο.

– Σκέφτηκες ποτέ για ποιο λόγο ο συμμαθητής σου αισθάνθηκε την ανάγκη να σε βρίσει; Του έκανες κάτι; Του προξένησες κάποιο κακό;

– Το σκέφτηκα αρκετά και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι έκρυβε κακία μέσα του. Εσύ γιατί λες ότι το έκανε;

– Δεν ξέρω! Συνήθως τα παιδιά δίνουν ότι εισπράττουν.

– Δηλαδή;

– Ο άνθρωπος, για να νιώθει ευτυχισμένος πρέπει να βρίσκεται σε σχέση αρμονίας και ελευθερίας με το περιβάλλον του και τον εαυτό του. Αυτό απαιτεί να βλέπει τον εαυτό του ως  ίσο με τους άλλους. Ούτε ως ανώτερο ούτε ως κατώτερο των άλλων. Αν λοιπόν τον συμμαθητή σου κάποιος τον έκανε να νιώσει κατώτερός του ίσως κι εκείνος σ’ έβρισε για να νιώσει με τη σειρά σου ανώτερός σου. Αν, όμως το «γύφτος» δεν ήταν βρισιά αλλά απλά ένας φυλετικός ή εθνικός προσδιορισμός, τότε ούτε εσένα θα ενοχλούσε αλλά ούτε κι εκείνος θα το χρησιμοποιούσε για να σε κάνει να νιώσεις άσχημα.

– Η αλήθεια είναι ότι μπερδεύτηκα λίγο αλλά νομίζω πως έβγαλα κάποιο συμπέρασμα.

– Ποιο είναι αυτό;

– Ότι η ισότητα μεταξύ των ανθρώπων οδηγεί στην ευτυχία τους. Όμως σκέφτομαι, αν είναι τόσο απλό, γιατί δεν το εφαρμόζουν οι άνθρωποι;

– Σύμφωνοι! Το «ίσοι» όμως δεν φτάνει αν δεν δεχτούμε ότι ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός από τους άλλους. Αποτελεί ο καθένας ξεχωριστά μια μοναδικότητα. Όλοι ίσοι και όλοι διαφορετικοί λοιπόν. Έρχονται όμως κάποιοι χαρακτηρισμοί όπως όμορφος, δυνατός, έξυπνος, που ισοπεδώνουν τη μοναδικότητα. Η δική γνώμη είναι πως όλοι οι άνθρωποι είναι χαρισματικοί, ο καθένας με τα δικά του χαρίσματα και ταλέντα. Όμως, σπάνια μας δίνεται η δυνατότητα να αναδείξουμε τα χαρίσματα και τα ταλέντα μας. Τότε είναι που αρχίζει ο άνθρωπος να νιώθει δυστυχισμένος. Παύει να νιώθει ελεύθερος και αρμονικά δεμένος με τους γύρω του και τον εαυτό του.

– Και γιατί δεν αναδεικνύει τα χαρίσματά του; Ποιοι δεν τον αφήνουν.

– Αυτό είναι λίγο πολύπλοκο. Θα σου πω μια ιστορία πραγματική. Έχεις υπομονή να την ακούσεις ή βαρέθηκες;

– Έχω.

– Στο χωριό μου υπήρχε κάποιος που οι μεγάλοι έλεγαν ότι δεν έστεκε στα καλά του. Η αλήθεια ήταν πως δεν μιλούσε πολύ και στο καφενείο καθόταν πάντα μόνος του. Ήταν βοσκός. Βοσκούσε τα πρόβατα άλλων. Του έδιναν ελάχιστα χρήματα. Εκείνος, άλλωστε δεν απαιτούσε περισσότερα. Το περίεργο όμως είναι ότι εμείς τα παιδιά δεν τον φοβόμασταν. Όποτε βρισκόταν στο χωριό, ένιωθε δυστυχισμένος.

Σαν έμπαινε ο Μάης και βγαίναμε βόλτα στα χωράφια, πηγαίναμε και τον συναντούσαμε εκεί που βοσκούσε τα πρόβατα. Καθόμασταν κάτω από το φτελιά. Είχε στη μια του τσέπη καραμέλες και στην άλλη τη φλογέρα του.

Κάθε φορά που μας συναντούσε, αφού μας μοίραζε τις καραμέλες που είχε, μετά έβγαζε τη φλογέρα κι άρχισε να παίζει.

Και τότε, τα πουλιά στα δέντρα σταματούσαν να κελαηδούν και να τιτιβίζουν, από σεβασμό στους ήχους τους φλογέρας. Τα πρόβατα τέντωναν το λαιμό τους για να ακούνε καλύτερα κι εμείς τον παρακαλούσαμε να μη σταματήσει ποτέ. Το πρόσωπό του φωτιζόταν. Ίσως να ένιωθε την απόλυτη ευτυχία. Ποιος ξέρει.

– Ήταν ευτυχισμένος γιατί έκανε αυτό που αγαπούσε και τίποτα γύρω του δεν τον εμπόδιζε.

– Κι εγώ αυτό πιστεύω. Όμως με την κουβέντα πέρασε η ώρα κι εγώ πρέπει να φύγω. Εσύ τι θα κάνεις;

– Εγώ θα συνεχίσω το ταξίδι μου. Έχω δρόμο ακόμα.

– Εντάξει. Γεια χαρά.

– Ευχαριστώ, είπε το παιδί και συνέχισε το δρόμο του.

Πέρασε καιρός πολύς. Το παιδί μεγάλωσε γυρνώντας σε όλα τα μέρη της γης. Γνώρισε καινούργιους τόπους και συνάντησε ανθρώπους όλων των φυλών.

Ακόμα συνεχίζει το ταξίδι του και όσους συναντάει τους λέει πως ο κόσμος θα γίνεται τόσο καλύτερος όσο οι άνθρωποι πλησιάζουν όλο και πιο πολύ την ανθρώπινη φύση τους. Έχει σαν παραδείγματα πάρα πολλούς που το κατάφεραν. Είναι όλοι αυτοί που θυσιάστηκαν και εξακολουθούν να θυσιάζονται για το δικαίωμα των ανθρώπων να ζουν ελεύθεροι και σε αρμονία με τους άλλους και κυρίως με τον ίδιο τους τον εαυτό.

Είναι όλοι αυτοί που γνωρίζουν ότι το χρήμα δεν είναι ο σκοπός αλλά το μέσο. Όσο κι αν διαχρονικά η εξουσία προσπαθεί να πείσει τους ανθρώπους για το αντίθετο υπήρξαν και υπάρχουν πάρα πολλοί που το αμφισβητούν στην πράξη. Αποτελούν το φόβο και τον τρόμο της κάθε εξουσίας γιατί κάθε εξουσία στηρίζει την ύπαρξη και την επιβολή της στον πλούτο και όχι στην ανθρώπινη αξία.

ΤΕΛΟΣ

 

Ετικέτες: , , , ,

 
απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

blog it

QUAERE VERUM:ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

aioroumenesskepseis

The greatest WordPress.com site in all the land!

dpa2007

Just another WordPress.com site

Blogs Of The Day

Just another WordPress.com weblog

e-βιβλια

... επειδή η μόρφωση είναι προνόμιο όλων!

Συνταγες

Μαγειρικής & Ζαχαροπλαστικής

enter7.net

all about tech

Kyrgiakischristos's Blog

πεζογραφία-σχολιασμός επικαιρότητας-σάτιρα και πολλά άλλα

Βιο...λογισμοί

Βιολογία | Εκπαίδευση | Υγεία

fysikhlykeiou

Ασκήσεις-Προβλήματα-Διαγωνίσματα-Μεθοδολογία φυσικής λυκείου και πανελληνίων εξετάσεων και ...πολλά άλλα

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Αρέσει σε %d bloggers: