RSS

Monthly Archives: Ιουνίου 2014

To Γ7 – Μέρος πρώτο

Το Γ7- Μέρος πρώτο

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

 

Έχουν περάσει πάνω από 35 χρόνια και είναι σα να μην πέρασε ούτε μια μέρα.

Το 1ο Γυμνάσιο της μικρής επαρχιακής πόλης είχε τη φήμη ενός Κολεγίου. Εκεί, δεν εγγράφονταν τα παιδιά που έμεναν στα γύρω από την πόλη χωριά, αλλά μόνο οι γόνοι των κατοίκων που άνηκαν στην αστική τάξη της πόλης.

Μόνο οι μαθητές που προέρχονταν από μερικά χωριά, ανατολικά της πόλης, είχαν τη δυνατότητα, τελειώνοντας το δημοτικό στα χωριά τους, να συνεχίσουν στο 1ο Γυμνάσιο.

Σε ένα από αυτά τα χωριά, γεννήθηκε και ο μικρός μας φίλος ο Ορέστης, ο οποίος, σαν τελείωσε το δημοτικό πέρασε τις πύλες του ιστορικού και τιμημένου 1ου Γυμνασίου. Μαζί του και ο κολλητός του φίλος ο Αντώνης.

Του Ορέστη του άρεσαν πολύ τα γράμματα. Όλη την ώρα δεν έκανε τίποτε άλλο από το να ρωτάει. Ήθελε, αν γινόταν, να μάθει τα πάντα μέσα σε ένα λεπτό. Το όνειρό του ήταν να γίνει αστροναύτης. Το πίστευε και δεν δίσταζε να το ανακοινώνει σε όποιον τον ρωτούσε. Μερικοί τον έπαιρναν στο ψιλό μα σαν κουβέντιαζαν λίγα λεπτά μαζί του, έβλεπαν το μάτι του να γυαλίζει από αποφασιστικότητα και τη γλώσσα του να μην προλαβαίνει να εκφράσει τα όσα είχε στο μυαλό του.

Ο φίλος του ο Αντώνης, δεν ήταν των γραμμάτων. Του άρεσε να τριγυρνάει στα χωράφια, να ασχολείται με τη γη και να ζωγραφίζει. Ότι υπήρχε γύρω του και ότι είχε φωλιάσει στη φαντασία του, μπορούσε να το αποτυπώσει στο χαρτί τόσο καλά που δεν ξεχώριζες αν ήταν αληθινό ή ψεύτικο. Σε όποιο θρανίο και αν καθόταν ζωγράφιζε ολόκληρες ιστορίες. Το μετέτρεπε σε οριζόντια κινητή «θρανιογραφία». Καθόλου δεν άρεσε αυτό στον κύριο Χρυσαφόπουλο, το Διευθυντή του σχολείου. Κάθε τρεις και λίγο, ο Αντώνης, με ένα βρεγμένο πανί στο χέρι, έτριβε το θρανίο, σβήνοντας τις δημιουργίες του.

«Άμα είσαι τεμπέλης, όλη την ώρα ζωγραφίζεις», ήταν η συνηθισμένη ατάκα του Διευθυντή.

Και άντε πάλι από την αρχή ο Αντώνης, ξαναγέμιζε το θρανίο με τις εικόνες των ματιών και του μυαλού του. Το «τεμπέλης» όμως δεν μπορούσε να το δεχτεί ούτε αυτός ούτε κι ο πατέρας του. Πώς μπορεί να είναι τεμπέλης κάποιος που ήξερε σπιθαμή προς σπιθαμή το χωράφι του πατέρα του; Το σκάλιζε, το πότιζε, το ξεβοτάνιζε. Ε! Όχι και τεμπέλης!

Σαν ήρθε η ώρα να πάνε στην 1η Γυμνασίου, οι δύο φίλοι, μαζί με άλλους έξι μαθητές από τα γύρω χωριά, πήραν το λεωφορείο που περνούσε από το χωριό και μετά από ένα εικοσάλεπτο ταξίδι έφτασαν έξω από το Γυμνάσιο.

Μπήκαν στο προαύλιο και πολύ σύντομα ένιωσαν πολλά βλέμματα συμμαθητών τους να τους κοιτάζουν κάπως περίεργα.

Το ντύσιμο των 8 παιδιών πρόδιδε την κοινωνική τους τάξη ενώ η βαριά προφορά στην ομιλία τους πρόδιδε τον τόπο καταγωγή τους. Δεν χωρούσε καμία αμφιβολία. Τούτα τα παιδιά ήταν χωριατόπαιδα.

Τα μαθήματα άρχισαν, οι μέρες κυλούσαν σχετικά ευχάριστα για τον Ορέστη και τον Αντώνη οι οποίοι έτυχε να είναι και στο ίδιο τμήμα. Κάθονταν και στο ίδιο θρανίο. Τι θρανίο δηλαδή; Ο Αντώνης είχε αναλάβει δράση. Πρόλαβε και απεικόνισε πάνω του ολόκληρο το Γυμνάσιο. Με το προαύλιο, με τα παγκάκια γύρω-γύρω, με τα δέντρα διάσπαρτα και φυσικά δεν έλειπε η μουριά. Το αγαπημένο σημείο συνάντησης του ίδιου με τον Ορέστη. Εκεί περνούσαν συνήθως τα διαλλείματα. Αν τύχαινε να είχαν και χαρτζιλίκι, έπαιρναν λεμονάδα με φιστίκι αράπικο και έπιαναν την κουβέντα. Για τους καθηγητές, για την πόλη, για τους συμμαθητές τους και κάποιες φορές, δειλά-δειλά, μιλούσαν και για τις συμμαθήτριές τους.

Εκείνη τη μέρα το κουδούνι χτύπησε για μέσα. Ήταν η τρίτη διδακτική ώρα και είχαν Ιστορία. 5ος αιώνας π.χ. Ο χρυσός αιώνας του Περικλή.

Το μάθημα ξεκίνησε με εξέταση. Η καθηγήτριά τους άρχισε να ρωτάει σχετικά και επικέντρωνε στο ζήτημα της Δημοκρατίας. Κάποιος μαθητής τόνισε, απαντώντας, πως τότε γεννήθηκε για πρώτη φορά στον κόσμο η Δημοκρατία. Η πλειοψηφία, με την ψήφο της, αποφάσιζε στη Συνέλευση του Δήμου και η μειοψηφία όφειλε να υπακούσει.

Ο Ορέστης, σήκωσε διστακτικά το χέρι του.

«Τι θέλεις παιδί μου;»

«Να ρωτήσω κάτι κυρία».

«Λέγε».

«Δικαίωμα ψήφου είχαν όλοι οι κάτοικοι των Αθηνών;»

«Όλοι όσοι ήταν πολίτες των Αθηνών».

«Και οι γυναίκες;»

«Ε! Οι γυναίκες όχι».

«Οι δούλοι, οι μέτοικοι;»

«Όχι, αυτοί δεν είχαν δικαίωμα ψήφου».

«Τότε, γιατί λέμε ότι υπήρχε Δημοκρατία, όταν η περισσότεροι κάτοικοι δεν είχαν δικαίωμα ψήφου;»

Για λίγα δευτερόλεπτα επικράτησε σιωπή. Όλα τα παιδιά γύρισαν και κοίταξαν τον Ορέστη. Η καθηγήτρια αισθάνθηκε αμήχανα.

«Όλα αυτά, πρέπει να τα εντάξεις στις συνθήκες που επικρατούσαν την εποχή εκείνη. Μην κάνεις σύγκριση με τη σημερινή εποχή».

Ο Αντώνης φούσκωσε από περηφάνια για το θάρρος του φίλου του.

Κάποιοι από τους συμμαθητές του άρχισαν να σχολιάζουν μεταξύ τους:

«Έχει δίκιο ο Ορέστης»

«Σιγά μην έχει δίκιο! Ο παλιοχωριάτης. Όλο τον έξυπνο θέλει να κάνει. Δεν κοιτάει τα χάλια του που δεν ξέρει να μιλήσει!»

Την επόμενη ώρα είχαν Έκθεση. Με το που μπήκε μέσα ο καθηγητής, προχώρησε προς το θρανίο των δύο παιδιών.

«Τι το πέρασες το θρανίο νεαρέ;» είπε με αυστηρό ύφος απευθυνόμενος στον Αντώνη.

«Από το σπίτι σου το έφερες; Στο σπίτι σου ζωγραφίζεις πάνω στα τραπέζια; Την περιουσία του σχολείου πρέπει να την προστατεύετε και όχι να την καταστρέφετε. Το σχολείο είναι το δεύτερο σπίτι σας. Είναι ο χώρος όπου θα αποκτήσετε γνώσεις και θα καλλιεργήσετε την ψυχή και τα ταλέντα σας. Στο διάλλειμα να φροντίσεις να σβήσεις αυτά που έχεις ζωγραφίσει πάνω του. Εντάξει;», τέλειωσε το λόγο του με απειλητικό τόνο.

«Τότε γιατί πρέπει να σβήσει όσα ζωγράφισε;», ακούστηκε η φωνή του Ορέστη σπάζοντας την απόλυτη σιωπή που επικρατούσε.

Ο καθηγητής, γύρισε, αν και ήταν σχεδόν βέβαιος, για να δει ποιος ήταν αυτός που τόλμησε να του αντιμιλήσει.

«Για ξαναπέστο αυτό που είπες γιατί δεν το κατάλαβα».

«Είπα, κύριε καθηγητά, ότι αφού στο σχολείο καλλιεργούμε τα ταλέντα μας, γιατί θα πρέπει ο Αντώνης να σβήσει τη ζωγραφιά του; Δεν το βλέπετε ότι έχει ταλέντο;»

«Είσαι αναιδέστατος και παριστάνεις τον έξυπνο»

«Μην τον λέτε έτσι κύριε», πετάχτηκε ο Αντώνης.

«Νάτα μας! Κι εσύ τι είσαι; Δικηγόρος του;»

«Φίλος του είμαι. Αδερφός του».

«Μάλλον, κάποιος πρέπει να σας μάθει τρόπους, αφού δεν φρόντισαν οι γονείς σας να το κάνουν».

«Δε νομίζω να είπα κάτι που δεν έπρεπε, κάτι που προσβλητικό», πήρε το λόγο ο Ορέστης.

«Δίκιο έχει κύριε», συμπλήρωσε ο Αντώνης.

«Αυτή τη στιγμή, σηκωθείτε και πάτε στο γραφείο του Διευθυντή να του πείτε ότι μου αντιμιλήσατε κι εκείνος θα αποφασίσει για την τιμωρία σας. Εδώ είναι το 1ο Γυμνάσιο, δεν είναι το Δημοτικό του χωριού σας» και απευθυνόμενος στον απουσιολόγο του τμήματος, του είπε:

«Βάλε απουσία και στους δύο».

«Ευχαρίστως», είπε εκείνος με ένα χαμόγελο ικανοποίησης.

Τα δύο παιδιά, έφτασαν έξω από την πόρτα του Διευθυντή και ένας κρύος ιδρώτας άρχισε να τους λούζει. Χτύπησαν την πόρτα και μπήκαν μέσα. Το χτύπημα του κουδουνιού για διάλλειμα του βρήκε ακόμη μέσα. Μετά από δύο λεπτά η πόρτα άνοιξε.

«Συνεχίστε το μάθημά σας και αύριο θέλω να έρθουν οι γονείς σας να με βρουν. Να ξέρετε ότι είναι η τελευταία φορά που δεν σας τιμωρώ. Ετούτο το σχολείο δουλεύει με κανόνες και αρχές. Γι’ αυτό και ξεχωρίζει. Όμως, δίνει πάντα την ευκαιρία στους μαθητές που εμφανίζουν παραβατικές συμπεριφορές, να διορθώνονται. Τούτο το σχολείο ξέρει να συγχωρεί».

Με το που βγήκαν οι δύο μαθητές στο προαύλιο, άρχισαν σιγά-σιγά να τους πλησιάζουν αρκετοί συμμαθητές τους για να μάθουν τι είχε συμβεί.

«Αν το μάθει ο πατέρας μου θα με σκοτώσει. Πώς θα του το πω;», αναρωτήθηκε ο Αντώνης.

«Δεν έκανες κάτι κακό. Θα τους πούμε την αλήθεια», τον καθησύχασε ο Ορέστης.

Τα δύο παιδιά, δεν είχαν όρεξη για κουβέντα. Το μυαλό τους κόλλησε στο απόγευμα της ίδιας μέρας και στην επιστροφή τους στο σπίτι.

Συνεχίζεται…

 

 

 

Advertisements
 

Οι Άριστοι, οι άχρηστοι, η τράπεζα κι εμείς

Οι Άριστοι, οι άχρηστοι, η τράπεζα κι εμείς

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

Εδώ και τέσσερα χρόνια ζούμε, στο χώρο της εκπαίδευσης την εφαρμογή της λογικής της Αριστείας.

Πρώτη άνοιξε το δρόμο η κυρία Διαμαντοπούλου, εφαρμόζοντας κατά γράμμα οδηγίες του ΟΟΣΑ και άλλων διεθνών και «έγκυρων» διεθνών οργανισμών οι οποίες εκπονήθηκαν πριν από 3 δεκαετίες και περίμεναν στα υπουργικά συρτάρια την κατάλληλη στιγμή για την εφαρμογή τους.

Ο σκοπός, πλέον, όλων των σχολικών βαθμίδων είναι να ενισχύεται, να αναδεικνύεται και να επιβραβεύεται ο Άριστος μαθητής. Δηλαδή;

Αυτός που οι επιδόσεις του σε μία διαδικασία συνεχούς εξέτασης-αξιολόγησης, θα πιάσει το μέγιστο στη σχετική κλίμακα αξιολόγησης.

Εδώ ακριβώς συντελείται, κατά τη γνώμη μου, η ισοπέδωση της ουσίας της παιδαγωγικής πλευράς της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Υπάρχουν μαθητές που λόγω αντικειμενικών και υποκειμενικών συνθηκών καταβάλλουν πολλαπλάσια προσπάθεια σε σχέση με κάποιον που τελικά έχει «αριστεύσει» χωρίς ποτέ να καταφέρουν να προσεγγίσουν την Αριστεία.

Πολλοί μαθητές, με προβλήματα υγείας προκαλούν συγκίνηση σε εκπαιδευτικούς και συμμαθητές με τη δύναμη της θέλησης που επιδεικνύουν.

Πολλοί μαθητές, με προβλήματα κοινωνικά και οικονομικά προσπαθούν τα μέγιστα για να κατακτήσουν το μέσο όρο.

Πολλοί μαθητές, με ιδιαίτερα ταλέντα και δεξιότητες δεν θα καταφέρουν ποτέ ούτε να τα καλλιεργήσουν και ίσως ούτε καν να τα φανερώσουν μέσα σ’ αυτή την ατελείωτη εξεταστική ζούγκλα και το απάνθρωπο κυνήγι της αριστείας και της διάκρισης.

Το σημερινό σύστημα, τους μαθητές αυτούς δεν θα τους επιβραβεύσει ποτέ.

Ποτέ δεν θα ακούσουν το όνομά τους, αν και ίσως να μην το έχουν και τόσο ανάγκη, στη σχολική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου, να κληθούν για να παραλάβουν κάποιο Βραβείο ή Αριστείο.

Να αναφέρω ένα πραγματικό παράδειγμα, το οποίο δεν αποτελεί εξαίρεση, ενός παιδιού της 3ης Δημοτικού, το οποίο, στα τεστ αξιολόγησης-αναζήτησης αρίστων του σχολείου του, κατά τη διάρκεια της χρονιάς έπαιρνε 60 με 70 στα 100, καταβάλλοντας φιλότιμες προσπάθειες.

Όταν η μητέρα του προσπάθησε να τον ενθαρρύνει επιβραβεύοντας την προσπάθειά του, το παιδί με αφοπλιστική πίστη και ειλικρίνεια απάντησε:

«Μαμά, δεν είμαι καλός! Τελείωσε!»

Όταν ένα εκπαιδευτικό σύστημα οδηγεί τους μαθητές στο να συμπεραίνουν ότι «δεν είναι καλοί», ότι δεν αξίζουν, ότι είναι άχρηστοι, όταν αποθαρρύνονται και χάνουν την αυτοεκτίμησή τους και την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, τότε αυτό που «τελείωσε» δεν είναι ο εκάστοτε μαθητής, δεν είναι το εκάστοτε παιδί αλλά το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα, οι εμπνευστές του και αυτοί που το εφαρμόζουν.

Εκπαιδευτικό σύστημα που δημιουργεί ανασφαλείς και δυστυχισμένους μαθητές είναι ακατάλληλο και επικίνδυνο για ολόκληρη την κοινωνία.

Καλούμαστε να υπηρετήσουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δεν αναγνωρίζει και δεν λαμβάνει υπόψη του τις αναπτυξιακές, κοινωνικές και οικονομικές διαφορές μεταξύ των μαθητών.

Αλήθεια, μόνο και μόνο λόγω της εφαρμογής της τράπεζας θεμάτων, πόσοι μαθητές της Α λυκείου θα περάσουν μαύρο καλοκαίρι, επειδή παραπέμπονται για το Σεπτέμβρη σε ένα ή περισσότερα μαθήματα; Το ποσοστό υπολογίζεται στο 30% με 40%.

Πόσες, αλήθεια, οικογένειες δεν θα στραγγίξουν οικονομικά ξοδεύοντας χρήματα για να βοηθήσουν με φροντιστήρια τα παιδιά αυτά;

Κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους. Άλλωστε, είναι και της μόδας η φτηνή και ανασφάλιστη εργασία μεταμφιεσμένη σε μαθητεία και απόκτηση εργασιακής εμπειρίας.

Προσπάθησε, είναι αλήθεια, πολύ ο κύριος Λοβέρδος να αποποιηθεί των ευθυνών του και να εμφανιστεί ως «αντάρτης». Αντάρτης, βέβαια, εκ του ασφαλούς, δεν μπορείς να θεωρηθείς ποτέ.

Όμως, για πολύ λίγο. Του «τράβηξαν» τα αυτιά, έβαλε την ουρά κάτω από τα πολιτικά του σκέλια και δήλωσε υποταγή, πίστη και υπακοή στις εντολές της τρόικας. Δεν είναι η πρώτη φορά. Το έχει ξανακάνει με επιτυχία και δεν διστάζει να δηλώνει πως καμαρώνει γι’ αυτό.

Έχει επίσης το «θάρρος» να υποκρίνεται λέγοντας ότι δεν θέλει να αιφνιδιάσει γονείς και μαθητές, κάνοντας αλλαγές. Τότε γιατί έφυγε ένας υπουργός και ήρθε ένας νέος;;;

Ποιους όμως δεν θέλει να αιφνιδιάσει; Τους ήδη αιφνιδιασμένους;

Η εφαρμογή του Νέου Λυκείου από τον περασμένο Σεπτέμβρη, χωρίς καμία προετοιμασία, δεν ήταν αιφνιδιασμός;

Αν δεν το κατάλαβε ο νέος υπουργός, έχει ήδη αιφνιδιάσει τους πάντες με το να αποδέχεται μέχρι κεραίας όσα έκανε ο προκάτοχός του. Κάπως έτσι ξεκίνησε και για κείνον, η αρχή του τέλους της υπουργικής του θητείας.

 

Ζητάνε από τους μαθητές να συνεισφέρουν στο κόστος των συσσιτίων της ντροπής

Ζητάνε από τους μαθητές να συνεισφέρουν στο κόστος

των συσσιτίων της ντροπής

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

Όπως είναι γνωστό, κατά τη διάρκεια της φετινής σχολικής χρονιάς, σε πολλά σχολεία (π.χ του Δήμου Αχαρνών) εφαρμόστηκε το πρόγραμμα σίτισης των μαθητών  με τον τίτλο: «Πρόγραμμα Σίτισης & Προώθησης Υγιεινής Διατροφής-ΔΙΑΤΡΟΦΗ».

Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε από το «Ινστιτούτο Προληπτικής Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Ιατρικής» με δωρεά από το «Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος» με την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας.

Τις μέρες αυτές, στους γονείς των μαθητών που έτυχαν της «ευεργεσίας» και της «φιλευσπλαχνίας» των παραπάνω συντελεστών, μοιράστηκε ερωτηματολόγιο σχετικό με το συσσίτιο, με τις εξής τρεις ερωτήσεις:

1. Πόσο ικανοποιημένοι μείνατε από το Πρόγραμμα;

Καθόλου                 Ελάχιστα             Αρκετά            Πολύ

 

2. Πόσο σημαντικό θεωρείτε ότι είναι το καθημερινό υγιεινό γεύμα στην πρόοδο του παιδιού σας;

Καθόλου                 Ελάχιστα             Αρκετά            Πολύ

 

3. Σήμερα κάθε γεύμα που διανέμουμε κοστίζει περίπου 1,5 ευρώ. Σε περίπτωση που το πρόγραμμα συνεχιστεί το νέο σχολικό έτος και το σχολείο σας επιλεγεί, θα ήσασταν διατεθειμένος/η να συνεισφέρετε σε αυτό το κόστος; Αν ναι, τι ποσό, προκειμένου να εφαρμοστεί την επόμενη σχολική χρονιά;

Όχι       Ναι, μέχρι 0,5 έως 1ϵ ανά γεύμα        Ναι, μέχρι 1 έως 1,5ϵ ανά γεύμα

 

Διαβάζοντάς το, εμένα μου δημιουργήθηκαν κάποιες απορίες.

Αλήθεια, το 2ο ερώτημα σε τι αποσκοπεί; Υπάρχει απορία στους οργανωτές για το αν το καθημερινό υγιεινό γεύμα είναι απαραίτητο; Υπάρχει κανένας που να πιστεύει ότι οι μαθητές δεν πρέπει να τρώνε κάθε μέρα αλλά μέρα παρά μέρα και όταν τρώνε να μην τρώνε υγιεινά;

Για ποιους άραγε στατιστικούς και επιστημονικούς σκοπούς, όπως αναγράφεται στο ερωτηματολόγιο, θα χρησιμοποιηθούν οι απαντήσεις στο παραπάνω ερώτημα; Πόση επιστημοσύνη χρειάζεται πια για τα αυτονόητα;

Μάλλον αρκετή για να δικαιολογούν κάποιοι την ύπαρξή τους;

Όσον αφορά στο 3ο ερώτημα, εκεί τα λόγια, πιστεύω, περισσεύουν.

Υποτίθεται ότι το Πρόγραμμα (να μην ξεχάσω το κεφαλαίο Π), απευθύνεται σε μαθητές με μεγάλα οικονομικά προβλήματα για τους οποίους τα αρμόδια υπουργεία θα έπρεπε να είχαν μεριμνήσει. Σχήμα οξύμωρο!

Γίνεται οι κυβερνήσεις που έσπειραν τη φτώχια να λαμβάνουν μέτρα αντιμετώπισής τους; Όμως προέχει γι’ αυτές να υπάρχουν τράπεζες που ευημερούν και άνθρωποι εξαθλιωμένοι. Το πρώτο, προϋποθέτει το δεύτερο.

Αλλά και οι κουβαρντάδες φιλεύσπλαχνοι χορηγοί με τη βαριά «Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη»; Τι έγινε; Τους τελείωσαν τα εκατομμύρια και ζητάνε από τα παιδιά να συνεισφέρουν οικονομικά;

Τελικά, φαίνεται ξεκάθαρα πως τέτοιου είδους «Προγράμματα» έχουν ως σκοπό να εξαφανίσουν κάθε ίχνος αξιοπρέπειας σε μαθητές και γονείς και να δημιουργήσουν, με ύπουλο τρόπο, συνειδήσεις επαίτη στη νέα γενιά.

Προτείνω να προστεθούν και κάποια άλλα ερωτήματα αν αυτοί που οργάνωσαν και στήριξαν τα συσσίτια νοιάζονται για επιστημονικά συμπεράσματα:

4. Τι αισθάνεσαι όταν παίρνεις το γεύμα της ελεημοσύνης;

Ντροπή                   Χαρά                      Στενοχώρια                 Οργή

 

5. Πιστεύεις ότι η πολιτεία θα έπρεπε να είχε φροντίσει ώστε να μην αντιμετώπιζες οικονομικά προβλήματα;

Ναι                   Όχι                     Ίσως

 

6. Πόσο ακόμη είσαι διατεθειμένος να τους αφήσεις να σε εξαθλιώνουν ώστε να μπορούμε εμείς να σιτίζουμε το παιδί σου και τη νέα σχολική χρονιά;

Πολύ                 Λίγο                  Καθόλου

 

Μήπως ήρθε η ώρα, τώρα που αποκαλύπτεται η υποκρισία, να ζητήσουν οι γονείς τη διακοπή αυτού του προγράμματος και να απαιτήσουν από την πολιτεία να σταματήσει η πολιτική της εξαθλίωσης;

Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, εκδήλωση αλληλεγγύης αλλά ένας ύπουλος τρόπος διαφήμισης των εταιριών που ρίχνει στάχτη στα μάτια του κόσμου καθώς για να πλουτίζουν οι εταιρείες πρέπει ο κόσμος να φτωχαίνει.

Η παιδεία, η εργασία, η κοινωνική ασφάλιση, η τροφή και η ψυχαγωγία είναι δικαιώματα και όχι προαιρετικές παροχές των κυβερνήσεων ή των εταιρειών.

 

 

Ετικέτες:

22.000 κενά το Σεπτέμβρη παραδέχεται(;) ο Υπουργός Παιδείας

22.000 κενά το Σεπτέμβρη παραδέχεται(;) ο Υπουργός Παιδείας

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

«Θα χρειαστούμε 22.000 αναπληρωτές το Σεπτέμβρη και δεν έχει γίνει καμία προετοιμασία γι’ αυτό» έσπευσε να δηλώσει ο κύριος Λοβέρδος, αμέσως μετά την τοποθέτησή του στο Υπουργείο Παιδείας;

Κρίση ειλικρίνειας ή ο λύκος κι αν εγέρασε; Μάλλον και τα δύο.

Παλιά καραβάνα ο νέος υπουργός, γνώστης των επικοινωνιακών παιχνιδιών, σε σημείο που παλιότερα ως υπουργός υγείας δεν δίσταζε να εξαγγέλλει συγχωνεύσεις νοσοκομείων και περικοπές δαπανών, σχεδόν κλαίγοντας.

Γνωρίζει πολύ καλά ο νέος υπουργός ότι με τις 9.500 νέες συνταξιοδοτήσεις και μηδενικές προσλήψεις, η κατάσταση το Σεπτέμβριο θα είναι γεμάτη «κενά».

Με το να το παραδέχεται, μεταθέτει τις ευθύνες από τον ίδιο στον προκάτοχό του. Ταυτόχρονα όμως, προετοιμάζει και το έδαφος για να προβεί σε μία εκ νέου «έκκληση» προς τους εκπαιδευτικούς να ξαναβάλουν πλάτη, όπως είχε κάνει και ο προκάτοχός του.

Δηλαδή; Αύξηση ωραρίου; Συμπτύξεις τμημάτων;

Σε μία δεύτερη συνέντευξή του ο νέος, αμετανόητος για τα μνημόνια που ψήφισε και εφάρμοσε, υπουργός χρησιμοποιεί με μαεστρία «ουδέτερες» λέξεις και εκφράσεις για να καλύψει τα όσα έχει σκοπό να κάνει.

«Ο σκοπός μας δεν είναι να καταγράφουμε αλλά να δίνουμε λύσεις», είπε στη συνέντευξη αυτή.

Ένα υπουργείο έχει υποχρέωση να καταγράψει την «πραγματική» πραγματικότητα που βιώνουν οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές και όχι την εικονική πραγματικότητα που παρουσιάζουν οι αυτοαξιολογήσεις.

Έχει υποχρέωση να καταγράψει τις αγωνίες των μαθητών όχι μόνο μέσα στο σχολείο αλλά και μέσα στα σπίτια τους, διότι οι συνθήκες οικογενειακής ζωής καθορίζουν άμεσα τη συμπεριφορά και την απόδοση των μαθητών στο σχολείο.

Μιλάει για λύσεις ο νέος υπουργός αλλά γνωρίζει καλά από την προηγούμενη υπουργική του θητεία ότι οι λύσεις έχουν συγκεκριμένο όφελος.

Λύση στην κουτσουρεμένη χρηματοδότηση για εκείνον μπορεί να είναι οι διάφοροι χορηγοί ή ένα σύστημα ατελείωτων εξετάσεων που θα πετάει ένα μεγάλο κομμάτι μαθητών έξω από το λύκειο.

Λύση, επίσης, στην οικονομική ασφυξία που επιβάλουν τα μνημόνια μπορεί να είναι και οι απολύσεις.

Οπότε, καλό θα είναι να μας πει ο νέος υπουργός, οι λύσεις που ονειρεύεται θα είναι προς όφελος τίνος;

Ακόμη και για την τράπεζα θεμάτων και το νέο λύκειο που τόσο πρόχειρα σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε, δεν βρήκε το θάρρος να τα καταργήσει. Το αντίθετο. Δεσμεύτηκε ότι θα τα συνεχίσει με παρεμβάσεις και βελτιώσεις. Φυσικά, την έχουν ήδη πληρώσει τα παιδιά της Α λυκείου. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι ακόμη και μέχρι σήμερα, αφαιρούν θέματα από την περίφημη τράπεζα θεμάτων ως λανθασμένα.

Και φυσικά, για την κάλυψη των 22.000 κενών θα καταφύγει στην πρόσληψη αναπληρωτών και όχι στην πρόσληψη μόνιμων εκπαιδευτικών.

Γιατί άραγε; Οι εκπαιδευτικοί αυτοί δεν θα κληθούν να καλύψουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες; Τα χρόνου τα κενά θα εξαφανιστούν ως διά μαγείας.

Ας έχουμε το νου μας γιατί το μνημονιακό παρελθόν και οι προηγούμενες υπουργικές αποφάσεις του κυρίου Λοβέρδου δεν προμηνύουν και τις καλύτερες εξελίξεις στο χώρο της εκπαίδευσης.

Πάντως ο προηγούμενος υπουργός, μαθαίνουμε ότι ξεπερνάει τη στενοχώρια της απομάκρυνσής τους, βλέποντας στη Βραζιλία από κοντά τους αγώνες του Μουντιάλ.

 

 

 

Ανθρωποκυνηγητό για την τρομοκράτισσα καθαρίστρια

Ανθρωποκυνηγητό για την τρομοκράτισσα καθαρίστρια

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

 

 

– Ανθρωποκυνηγητό έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση με σκοπό τη σύλληψη του μέλους της τρομοκρατικής οργάνωσης Ε.Ο.Α.Κ (Επαναστατική Οργάνωση Απολυμένες Καθαρίστριες) που χτύπησε το ανυπεράσπιστο παιδί των ΜΑΤ.

– Όπως δείχνουν ξεκάθαρα οι φωτογραφίες και τα βίντεο η τρομοκράτισσα καθαρίστρια, χρησιμοποιώντας ύπουλα το ξερό της κεφάλι, χτύπησε τη γροθιά του παιδιού-αστυνομικού την ώρα που εκείνο τεντωνόταν για να ξεπιαστεί.

– Εξ αιτίας της βάναυσης κεφαλιάς που δέχτηκε το παιδί-αστυνομικός, διακομίστηκε στο ΚΑΤ όπου οι γιατροί αναγκάστηκαν να του αντικαταστήσουν την οστέινη γροθιά του με σιδερογροθιά.

– Η τρομοκράτισσα καθαρίστρια, ακολούθησε το παράδειγμα μελών παρόμοιων τρομοκρατικών οργανώσεων που έδρασαν στη χώρα μας ενάντια σε αστυνομικούς ή βοηθούς αστυνομικών.

– Η φωτογραφία της τρομοκράτισσας δόθηκε στη δημοσιότητα σε μια προσπάθεια να εντοπιστεί άμεσα ώστε να σταματήσει η άκρως επικίνδυνη δράση της με χρήση της ξερής της κεφαλής.

– Όπως αποκαλύφθηκε, τα μέλη της οργάνωσης Ε.Ο.Α.Κ εκπαιδεύονταν για πάνω από 20 χρόνια σε στρατόπεδα εκπαίδευσης του ΥΠΟΙΚ, μιας άλλης τρομοκρατικής οργάνωσης που δρα ανενόχλητη εδώ και πολλά χρόνια.

– Ευτυχώς που τα λαγόσκυλα της ΝΕΡΙΤ, μυρίστηκαν έγκαιρα τη σχεδιαζόμενη επίθεση των μελών της Ε.Ο.Α.Κ και ενημέρωσαν τους ανυποψίαστους καναπεδάτους πολίτες και τα παιδιά-αστυνομικούς.

– Καλτέζας εναντίον Μελίστα, Γρηγορόπουλος εναντίον Κορκονέα, Κουσουρής εναντίον Περίανδρου, Φύσσας εναντίον Ρουπακιά.

– Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε τις εκατοντάδες επιθέσεις που δέχτηκαν παιδιά-αστυνομικοί από εξαγριωμένους εργαζόμενους-τρομοκράτες κατά τη διάρκεια ημιπαράνομων διαδηλώσεων.

– Οι παραπάνω εργαζόμενοι-τρομοκράτες έδρασαν εκμεταλλευόμενοι τα σύννεφα από τα καπνογόνα και τα αποσμητικά χώρου που έριχναν τα παιδιά-αστυνομικοί για να δημιουργήσουν μια ατμόσφαιρα χαράς και αγαλλίασης.

– Από την άλλη, ορθά δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα οι φωτογραφίες του μεγαλέμπορου διαμαντιών και του αξιότιμου εφοπλιστή που κατείχαν 1.200 κιλά ηρωίνης καθώς δεν έχουν διαλευκανθεί τα κίνητρά τους.

– Υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι η ηρωίνη προοριζόταν για ιατρικούς σκοπούς στην ευρύτερη περιοχή της Αφρικής όπου οι άνθρωποι πεθαίνουν από την έλλειψη φαρμάκων.

– Άλλωστε, το γεγονός ότι πρόκειται για δύο ανθρώπους που στηρίζουν την ελληνική οικονομία με τους φόρους που πληρώνουν και με τις θέσεις εργασίας που προσφέρουν, μάλλον τους απαλλάσσει από κάθε κατηγορία.

– Λίγες μέρες μετά τον ανασχηματισμό κυκλοφορεί η φήμη ότι επιστρέφει στη ΝΔ ως «Αριστερή Συνιστώσα» αλλά και στην κυβέρνηση ο Γιώργος Καρατζαφέρης με σκοπό να αναλάβει το συντονισμό της δράσης της.

– Ο Λαοπρόβλητος ηγέτης, φημολογείται ότι βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τον Μάκη, τον Άδωνι-Σπυρίδωνα και φυσικά τον Αντώνη. Στις επόμενες μέρες θα φανεί αν είναι αλήθεια τα όσα φημολογούνται έντονα.

– Συνεργασία 15 ωρών είχε ο νέος και ωραίος υπουργός παιδείας με τον σύμβουλο εκπαιδευτικών θεμάτων στο υπουργείο παιδείας κύριο Ανατολάκη. Μάθαμε ότι υπήρξε πρόβλημα επικοινωνίας και συνεννόησης ανάμεσά τους.

– Ο νέος υπουργός ζήτησε, όπως διέρρευσε, από τον κύριο Ανατολάκη να του πει τη γνώμη του για την «Τράπεζα Θεμάτων» κι εκείνος επί 15 ώρες του εξηγούσε ότι ήταν κλωτσοσφαιριστής και όχι τραπεζικός υπάλληλος.

– Αναρωτιέμαι, γιατί το νέο υπουργικό συμβούλιο ονομάζεται «εφταμηνίτικο»;

 

 

 

 

 

 

Ετικέτες:

Οι σιδερογροθιές των ματατζήδων θα γυρίσουν

Οι σιδερογροθιές των ματατζήδων θα γυρίσουν

στα μούτρα της κυβέρνησης

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

Είναι ολοφάνερο. Ο Σαμαράς το έλαβε το μήνυμα των ευρωεκλογών. Γι΄αυτό, πριν καλά-καλά ολοκληρωθεί η ορκωμοσία των νέων υπουργών οι σιδερογροθιές μπήκαν στα «ανδρικά» χέρια των ματατζήδων για να δώσουν ένα μάθημα στις απολυμένες καθαρίστριες που δικαιώθηκαν με δικαστική απόφαση μέχρι που ήρθε μια άλλη δικαστική απόφαση που έκρινε ότι κακώς τους δικαίωσε η προηγούμενη δικαστική απόφαση.

Πέρασε άραγε από το μυαλό του «σιδεροδάκτυλου» ότι απέναντί του θα μπορούσε να έχει τη μάνα του, την κόρη του, την αδελφή του, τη γυναίκα του και τελικά, τον εαυτό του τον ίδιο;

Το ερώτημα θα έπρεπε να απευθυνθεί στον ίδιο τον πρωθυπουργό, την κυβέρνησή του και όσους υποστηρίζουν τις πολιτικές πρακτικές που ακολουθεί.

Βέβαια, η απάντηση είναι εύκολη. Κανένας συγγενής των φιλεύσπλαχνων κυβερνητικών αρχόντων δεν μπήκε σε διαθεσιμότητα, κανένας δεν απολύθηκε, κανένας δεν πείνασε, κανένας δεν κρύωσε, κανένας δεν αυτοκτόνησε, κανένας δεν έπαθε κατάθλιψη.

Αυτό, αποτελεί τον ορισμό της κοινωνικής αδικίας και όπως κάθε κοινωνική αδικία έχει ημερομηνία λήξης.

Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης αποκαλούνται οι πάνοπλοι αστυνομικοί που είναι παρόντες σε κάθε λαϊκή διεκδίκηση.

Μονάδες Διασάλευσης Τάξης θα έπρεπε να αποκαλούνται γιατί αυτοί είναι που διασαλεύουν την «τάξη», κατόπιν εντολών των πολιτικών τους προϊσταμένων, οι οποίοι πολιτικοί προϊστάμενοι θεωρούν τη διεκδίκηση του δικαιώματος της εργασίας ή της εφαρμογής των αποφάσεων της δικής τους Δικαιοσύνης, ως «αταξία» και «παρανομία».

Αυτό σημαίνει διαστρέβλωση της κοινής λογικής και όπως κάθε τέτοια διαστρέβλωση έχει ημερομηνία λήξης.

Μας ζάλισε ο πρωθυπουργός πριν τις εκλογές ότι αρχίζει η ανάπτυξη, ότι πιάστηκε το χέρι του να σχίζει τα μνημόνια (αλήθεια, πόσα έχουν υπογράψει οι αθεόφοβοι που όλη την ώρα σχίζει μνημόνια), ότι με τις 770.000 θέσεις εργασίας που θα δημιουργήσει, σε λίγα χρόνια θα βλέπουμε Γερμανούς μετανάστες στη χώρα μας.

Αυτό που είδαμε ήταν ότι έρχεται νέο μνημόνιο το οποίο, μετά χαράς, η κυβέρνησή του θα κάνει το παν για να το υλοποιήσει. Όσο για την ανεργία, προς το παρόν την καταπολέμησε αυξάνοντας κατά τέσσερις τις θέσεις εργασίας στο υπουργικό του συμβούλιο.

Αυτό αποτελεί πολιτικό ψέμα και υποκρισία και ως τέτοιο έχει ημερομηνία λήξης.

Όταν μία κυβέρνηση, απέναντι σε μια χούφτα αποφασισμένες και ανυποχώρητες εργαζόμενες που έχουν το δίκιο με το μέρος τους και παλεύουν για το ψωμί τους, επιστρατεύει πάνοπλους «υπηρέτες των πολιτών» για να τις χτυπάνε πισώπλατα με γκλομπς και σιδερογροθιές, σημαίνει ότι έχει χάσει τον έλεγχο και δεν μπορεί πλέον να ξεγελάει τους πολίτες.

Τέτοιες ενέργειες, το ξέρουν πως δηλώνουν αδυναμία και όχι δύναμη.

 

 

Ετικέτες:

Πανηγυρισμοί στις πλατείες μετά τον ανασχηματισμό

Πανηγυρισμοί στις πλατείες μετά τον ανασχηματισμό

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

 

– Επιτέλους! Αυτό που περίμενε ο κόσμος καρτερικά τέσσερα ολόκληρα χρόνια, παίρνει σάρκα και οστά. Τα όνειρα εκατομμυρίων απλών ανθρώπων, πραγματοποιούνται.

– Η περίφημη «ανάπτυξη», μας χτύπησε την πόρτα. Ήρθε η ανάπτυξη, γι’ αυτό και έφυγε ο Χατζηδάκης. Τώρα θα μπορεί να τη βλέπει-την ανάπτυξη-να μεγαλώνει, καθισμένος στον καναπέ του σπιτιού του.

– Η αναδιάρθρωση στη δημόσια εκπαίδευση πραγματοποιήθηκε. Η παιδεία εντάσσεται επισήμως στο τραπεζικό σύστημα. Θες η τράπεζα θεμάτων, θες τα φοιτητικά δάνεια που συζητιούνται; Ήταν ο μόνος τρόπος για να σωθεί.

– Όλα πήγαν ρολόι. Τα ΕΠΑΛ συρρικνώθηκαν, τα σχολεία συγχωνεύθηκαν, το επίπεδο της παρεχόμενης γνώσης ανέβηκε κατακόρυφα. Δε μένει στον νέο υπουργό, αφού κλάψει πρώτα λίγο, παρά να συνεχίσει το έργο.

– Να προσλάβει σύμβουλο την Άννα, και να θεσπίσει εξετάσεις για την εισαγωγή από τους παιδικούς σταθμούς στο νηπιαγωγείο, από εκεί στο δημοτικό και μετά στο γυμνάσιο.

– Επιβάλλεται, επίσης, να θεσπίσει, ως αρχή, είσοδο στα σχολεία 5 ευρώ για τους μαθητές και 25 ευρώ για τους καθηγητές. Ακούγεται ότι θα εισαγάγει μέχρι και γενόσημα βιβλία για να εξοικονομήσει πόρους για την τρόικα.

– Ήδη η πλατεία Συντάγματος αρχίζει να γεμίζει από χαρούμενους και ευδιάθετους συμπολίτες μας που ευχαριστούνε τον πρωθυπουργό Αντώνιο γι’ αυτό το απροσδόκητο δώρο που τους προσέφερε καλοκαιριάτικα.

– Εκτός των άλλων, ζητούν από την κυβέρνηση να προχωρήσει σε αναθεώρηση του Συντάγματος ώστε η καταπάτησή του να μην θεωρείται αντισυνταγματική.

– Ζητάνε, επίσης, η Πλατεία Συντάγματος να μετονομαστεί σε «Πλατεία Καταπάτησης του Συντάγματος».

– Το νοικοκύρεμα της Εθνικής μας Οικονομίας επετεύχθη! Οι τράπεζες σώζονται χωρίς να πληρώσουν δεκάρα οι κυνόδοντες, οι μισθοί βρίσκονται σε κατακόρυφη πτώση και η φτώχια ευημερεί.

– Έτσι, θα μπορέσει επιτέλους, ο Γιάννης να επιστρέψει στο φυσικό τραπεζικό του χώρο για ξεκούραση και οραματισμό και ο Γκίκας να πάρει τη σκυτάλη για το τελικό χτύπημα (με τη σκυτάλη) στα κεφάλια μας.

– Οι απολυμένες καθαρίστριες μαθαίνουμε ότι ετοιμάζουν ψήφισμα ικανοποίησης για τον ανασχηματισμό και συμπαράστασης στη νέα κυβέρνηση καθώς είναι πια σίγουρο ότι από αύριο θα βρίσκονται πάλι στους δρόμους.

– Είναι βέβαιες ότι η μη εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων θα συνεχιστεί και από τη νέα κυβέρνηση. Η χαρά τους για το ότι οι αγώνες τους θα συνεχιστούν, είναι αμέτρητη.

– Μαθαίνουμε ότι στα νοσοκομεία όλης της χώρας επικρατεί πανζουρλισμός. Γιατροί, νοσηλευτές και ασθενείς, έχουν βγει στις ταράτσες των νοσοκομείων και ζητωκραυγάζουν.

– Η απομάκρυνση του Αδώνιδος-Σπυρίδωνος σημαίνει πως ο πρώην υπουργός πέτυχε τους στόχους του, έφερε σε πέρας, επιτυχώς, το φιλολαϊκό του έργο και τώρα μπορεί να γυρίσει στα αγαπημένα του…βιβλία.

– Τα νέα που καταφτάνουν από όλη τη χώρα, μιλάνε για αυθόρμητο κατέβασμα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στους δρόμους που νιώθουν πλέον σίγουροι ότι δεν θα στερηθούν και νέων μνημονίων.

– Όλοι τους πλέουν σε πελάγη ευτυχίας καθώς διαπιστώνουν ότι ο Αντώνης, είναι εδώ, ο Βαγγέλης είναι εδώ, ο Δημήτρης είναι εδώ, η Άντζελα είναι πάλι εδώ, ο Αντρέας είναι εδώ και το ΠαΣοΚ είναι παντού.

 – Θα παρακολουθούμε από κοντά τις εορταστικές εκδηλώσεις του κόσμου και θα σας ενημερώνουμε για ότι νεώτερο προκύψει.

 

 
 
απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

blog it

QUAERE VERUM:ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

aioroumenesskepseis

The greatest WordPress.com site in all the land!

dpa2007

Just another WordPress.com site

Blogs Of The Day

Just another WordPress.com weblog

e-βιβλια

... επειδή η μόρφωση είναι προνόμιο όλων!

Συνταγες

Μαγειρικής & Ζαχαροπλαστικής

enter7.net

all about tech

Kyrgiakischristos's Blog

πεζογραφία-σχολιασμός επικαιρότητας-σάτιρα και πολλά άλλα

Βιο...λογισμοί

Βιολογία | Εκπαίδευση | Υγεία

fysikhlykeiou

Ασκήσεις-Προβλήματα-Διαγωνίσματα-Μεθοδολογία φυσικής λυκείου και πανελληνίων εξετάσεων και ...πολλά άλλα

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Αρέσει σε %d bloggers: