RSS

Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2013

Φιλανθρωπικό εταιρικό κοινωνικό τσίρκο απουσία κοινωνικού κράτους

Φιλανθρωπικό εταιρικό κοινωνικό τσίρκο

απουσία κοινωνικού κράτους

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

 

Την Κυριακή στις 11.πμ στο Πολιτιστικό Πολύκεντρο του Δήμου Νέου Ηρακλείου πραγματοποιήθηκε εκδήλωση παράδοσης γραφικής ύλης σε παιδιά πολύτεκνων οικογενειών που ανήκουν στην τοπική ένωση πολυτέκνων.

Χορηγοί της εκδήλωσης ήταν ο ΣΚΑΪ, η Εθνική Τράπεζα, η 3Ε, ο Βενέτης και ο Σκλαβενίτης.

Χαιρετισμό απηύθυναν εκπρόσωπος του Δήμου Νέου Ηρακλείου, ο αντιπεριφερειάρχης Αττικής, εκπρόσωπος των εργαζομένων της Εθνικής Τράπεζας και η πρόεδρος της τοπικής ένωσης πολυτέκνων.

Αν εξαιρέσουμε τους απλούς ανθρώπους που βοήθησαν με την προσφορά τους και τους εργαζόμενους της Εθνικής Τράπεζας που βοήθησαν εθελοντικά στη συσκευασία των τετραδίων, η «προσφορά» τόσο του ΣΚΑΪ όσο και της Εθνικής Τράπεζας κρίνεται, το λιγότερο, υποκριτική.

«Κάνε το καλό και ρίξ’ το στο γιαλό», λέει η παροιμία. Δε λέει «κάνε το καλό και δείξ’ το στην τηλεόραση». Η ευαισθησία οποιουδήποτε απέναντι σε κάποιον που δυσκολεύεται εξαντλείται στην προσφορά και όχι στην προβολή της.

Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια μου δημιουργήθηκαν κάποιες αφελείς απορίες.

Όταν ο ΣΚΑΪ απέλυσε το προηγούμενο διάστημα πολλούς από τους εργαζόμενούς του, πόσο ευαίσθητοι ήταν οι ιδιοκτήτες του απέναντι στους πολύτεκνους;

Πόσο ευαίσθητοι ήταν απέναντι σ’ αυτούς που είχαν παιδιά και θα έμεναν χωρίς δουλειά;

Πόσο ευαίσθητοι ήταν απέναντι σε ανθρώπους που μπορεί να μην είχαν παιδιά όμως θα ήθελαν να κάνουν οικογένεια αλλά η απόλυσή τους και το πέρασμά τους στην ανεργία τους γκρέμισε τα σχέδια και τα όνειρα;

Πόσο ευαίσθητοι ήταν απέναντι σε ανθρώπους που απολύθηκαν και βρέθηκαν ξαφνικά απέναντι στο τέρας της ανεργίας;

Η απάντηση είναι γνωστή: «Είμαστε ιδιωτική επιχείρηση και όχι φιλανθρωπικό ίδρυμα».

Σωστά. Τότε να μην κάνετε «φιλανθρωπίες». Οι «φιλανθρωπίες» αυτές γίνονται μόνο για διαφήμιση στα πλαίσια της λεγόμενης «κοινωνικής εταιρικής ευθύνης» η οποία σταματάει όταν θα πρέπει οι ιδιώτες να βάλουν το χέρι στην τσέπη τους.

Όταν η Εθνική Τράπεζα εξετάζει τα στεγαστικά δάνεια των πελατών της που αδυνατούν να τα αποπληρώσουν πόση ευαισθησία δείχνουν απέναντι σε ανθρώπους που βρίσκονται σε απόγνωση;

Γιατί δεν προχωράει σε διαγραφή των χρεών ή σε γενναίο «κούρεμα» ή έστω σε πάγωμά τους για ορισμένα χρόνια παρά προχωράει σε «ρυθμίσεις» που μόνο ληστρικές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν;

Τόσα δις ευρώ πήραν από τα δάνεια των μνημονίων, τα οποία θα αποπληρώσουν οι έλληνες φορολογούμενοι με το αίμα τους, και δεν δίνουν ούτε ψίχουλο γι’ αυτούς που έχουν ανάγκη.

Κοτζάμ τράπεζα, το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να μοιράσει καραμελίτσες στα παιδιά τυλιγμένες με χαρτί που είχε την επωνυμία της τράπεζας ή να ζητήσει από τους εργαζόμενους να συσκευάσουν, εθελοντικά, τα τετράδια που μοιράστηκαν στην εκδήλωση;

Είναι της μόδας, όλοι αυτοί που απολύουν και εξαθλιώνουν χωρίς δεύτερη σκέψη, να χρησιμοποιούν τη «φιλανθρωπία» ως μάσκα για να καλύψουν το αποκρουστικό τους πρόσωπο.

Αυτοί που οδηγούν τον κόσμο σε απόγνωση τρέχουν μετά να του προσφέρουν καραμέλες, χτένες και καθρεφτάκια με σκοπό να εξαγοράσουν την ανοχή του και να του ρίξουν στάχτη στα μάτια.

Εκμεταλλεύονται την απουσία του κοινωνικού κράτους και μοιράζουν τρόφιμα, φάρμακα, τετράδια, μολύβια, πετρέλαιο θέρμανσης και πάει λέγοντας, προσπαθώντας να καλύψουν τις ευθύνες τους για την κατάσταση που βιώνουν οι περισσότεροι εργαζόμενοι.

Σα να μην έφταναν όλα αυτά, στην προαναφερθείσα εκδήλωση, οι ομιλητές «υποχρεώθηκαν» να πουν το «ποίημα» και δεύτερη φορά γιατί την πρώτη φορά απουσίαζαν τα τηλεοπτικά συνεργεία του ΣΚΑΪ καθώς έτρεχαν να καλύψουν τις συλλήψεις των μελών της εγκληματικής (και όχι της σοβαρής του Μπάμπη) Χρυσής Αυγής.

Μια κακοστημένη παράσταση που ξεχείλιζε «δήθεν», προετοιμασμένη να «παίξει» στο βραδινό δελτίο ειδήσεων.

Οι απλοί «ανώνυμοι» πολίτες που πρόσφεραν τη γραφική ύλη και είναι οι μόνοι που τους αξίζει ένα «ευχαριστώ» πέρασαν απαρατήρητοι για να αναδειχτούν οι φιλεύσπλαχνες εταιρείες.

Αλήθεια, γιατί όλες αυτές τις αγαθοεργίες που κάνουν οι εταιρείες τις υπεροπροβάλλουν; Μήπως το κάνουν και λίγο για διαφήμιση;

Μπα, δε νομίζω. Το κάνουν ΜΟΝΟ για διαφήμιση.

Εμείς, τα παιδιά μας, κύριοι επικοινωνιακοί εγκέφαλοι των εταιρειών, τα κάναμε επειδή το θέλαμε και θα τα μεγαλώσουμε χωρίς τις δικές σας «προσφορές» με περηφάνια, αξιοπρέπεια και αντίσταση.

Δεν είμαστε ζητιάνοι και όλα αυτά που μας στερήσατε εσείς και οι κυβερνητικοί σας σύμμαχοι θα τα πάρουμε πίσω.

Κρατήστε τις καραμελίτσες σας. Περισσότερο με φαρμάκι μοιάζουν παρά με καραμέλες.

 

 

Ετικέτες: , ,

Ανοιχτή επιστολή προς την ΟΛΜΕ

Ανοιχτή επιστολή προς την ΟΛΜΕ

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

 

Διανύουμε περίοδο περισυλλογής και ανασυγκρότησης μετά τις πρόσφατες απεργιακές κινητοποιήσεις του κλάδου μας.

Ο καθένας από μας βγάζει τα συμπεράσματά του και συλλογιέται ποιο θα είναι το επόμενο βήμα.

Όμως, πέρα από τα συμπεράσματα που θα βγουν και τις επόμενες κινήσεις που θα προταθούν, η καθημερινότητα τρέχει και για τους περισσότερους συναδέλφους δεν είναι και η πιο ευχάριστη.

Υπάρχουν «μικρά» καθημερινά ερωτήματα και προβλήματα που προκύπτουν στη ζωή μας μέσα στο σχολείο τα οποία κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την προσπάθεια να ανταποκριθούμε στο έργο μας. Για παράδειγμα:

–         Το καινούριο φρούτο των «προφορικών εντολών» από μεριά της διοίκησης. Έχουν ισχύ οι προφορικές εντολές ή όχι;

–         Τι ισχύει με το ωράριο των εκπαιδευτικών; Μένουμε στο σχολείο μέχρι τις 2 έχουμε δεν έχουμε δουλειά να διεκπεραιώσουμε;

–         Τι ακριβώς ισχύει με τις αναθέσεις και τις συμπληρώσεις ωραρίων;

–         Ποιοι προηγούνται στις τοποθετήσεις στα σχολεία;

–         Τι γίνεται με τα σχολεία «Δεύτερης Ευκαιρίας»; Υπάρχουν διαφανείς διαδικασίες ή περνάει το ρουσφέτι και οι γνωριμίες;

–         Τι προβλέπετε για τους συναδέλφους που βρίσκονται ακόμη σε διάθεση; Έχει το δικαίωμα το υπουργείο να τους εντάξει σε καθεστώς διαθεσιμότητας;

–         Τι γίνεται με τις μετατάξεις;

Προφανώς θα υπάρχουν και πολλά άλλα ζητήματα-ερωτήματα που απασχολούν τον κλάδο και τα συναντούμε καθημερινά. Ερωτήματα που αυξάνουν το άγχος και την αβεβαιότητα ακόμη περισσότερο.

 

Με δεδομένο ότι πολύ σύντομα ίσως χρειαστεί να βγούμε στους δρόμους καθώς ο αντιεκπαιδευτικός κατήφορος της κυβέρνησης δεν έχει τέλος, είναι ανάγκη να προετοιμαστούμε για τις επόμενες μάχες όσο το δυνατόν καλύτερα.

Το απεργιακό ταμείο της ΟΛΜΕ που συζητείτε από τον περασμένο Μάιο και θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολλά χρόνια άρχισε δειλά-δειλά να λειτουργεί.

‘Όμως, ενώ είχαν εκδοθεί τα σχετικά κουπόνια, υπάρχουν ΕΛΜΕ που δεν τα έχουν πάρει ακόμα. Έγιναν, το περασμένο διάστημα, πολλές πορείες και κινητοποιήσεις χωρίς να γίνεται ταυτόχρονα η απαραίτητη διακίνηση κουπονιών τόσο στους συναδέλφους όσο και στον κόσμο λόγω έλλειψης συντονισμού.

Εκτός από την συνδικαλιστική της δράση αλλά παράλληλα με αυτή, είναι, πιστεύω, περισσότερο ανάγκη από ποτέ η ΟΛΜΕ και οι κατά τόπους ΕΛΜΕ να ενισχύσουν και την πολιτιστική τους παρέμβαση.

 

Για όλα τα παραπάνω, προτείνω:

–         Η διακίνηση των κουπονιών να είναι συνεχής αλλά να γίνει με τρόπο συντονισμένο για να μην εκφυλιστεί η προσπάθεια. Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό θα είναι για το μέλλον των αγώνων μας η ύπαρξη ενός ισχυρού απεργιακού ταμείου.

–         Τη δημιουργία ομάδας εργασίας με πρωτοβουλία της ΟΛΜΕ που θα έχει ως σκοπό να συντάξει ένα αξιόπιστο «νομοθετικό αλφαβητάρι», το οποίο θα θωρακίζει όλους εμάς τους εκπαιδευτικούς που τώρα ψαχνόμαστε μόνοι μας ή ρωτάμε ο ένας τον άλλον για το τι ισχύει από νομική άποψη σε διάφορα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Έτσι, θα μειώσουμε την πιθανότητα οι διάφορες αυθαιρεσίες από μέρους τις διοίκησης να περνούν απαρατήρητες χωρίς καμία διαμαρτυρία.

–         Τη δημιουργία θεατρικής ομάδας και μουσικού συγκροτήματος. Υπάρχουν πάρα πολλοί συνάδελφοι που θα μπορούσαν να βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση της δημιουργίας και παρουσίασης της πρότασης των εκπαιδευτικών σε βασικούς τομείς του πολιτισμού.

–         Έχουμε συναδέλφους εικαστικούς που θα μπορούσαν να παρουσιάσουν τα έργα τους σε περιοδικές εκθέσεις με βοηθό και συντονιστή την ΟΛΜΕ.

–         Ίσως και η έκδοση ενός περιοδικού να μπορούσε να λειτουργήσει ως αφορμή για ανταλλαγή απόψεων σε θέματα εκπαίδευσης μεταξύ των εκπαιδευτικών αλλά και ως ένα μέσο, σε συνδυασμό με τα παραπάνω, για να βγούμε στην κοινωνία, στους μαθητές, στους γονείς, να μας γνωρίσουν και να τους γνωρίσουμε.

 

Ενδέχεται, κάποια πράγματα από όσα ανέφερα παραπάνω να έχουν γίνει ή να γίνονται. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, θέλω να πω με βεβαιότητα ότι αυτά δεν είναι γνωστά σε πολύ μεγάλο αριθμό συναδέλφων.

Κλείνω με το αυτονόητο, ότι προσωπικά θα βοηθήσω όσο μου το επιτρέπουν οι δυνάμεις μου σε ότι μου ζητηθεί.

 

 

 

 

Ετικέτες:

Η «σοκαρισμένη κοινωνία» θα αναλάβει τις ευθύνες της;

Η «σοκαρισμένη κοινωνία» θα αναλάβει τις ευθύνες της;

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

 

Σοκαρισμένη και προβληματισμένη εμφανίζεται η ελληνική κοινωνία από το χυμένο αίμα του Παύλου Φύσσα.

Σοκαρισμένοι και προβληματισμένοι εμφανίζονται και οι κυβερνώντες τον τόπο τα τελευταία χρόνια.

Ξεπέρασε, δήθεν, τα όρια η Χρυσή Αυγή λες και τα όρια αυτά δεν τα βάζει η ίδια η κοινωνία.

Ποια ήταν τα όρια που έβαλε η κοινωνία όταν άνοιξαν τα σύνορα και χιλιάδες Αλβανοί μετανάστες μπήκαν στη χώρα μας;

«Αλβανούς» τους ανέβαζαν, «Αλβανούς» τους κατέβαζαν με το «Αλβανός» να λέγεται υποτιμητικά και με περιφρόνηση και όχι για να προσδιορίσει τον τόπο καταγωγής τους όπως δικαιολογούνταν μερικοί «εξυπνάκηδες» συμπατριώτες μας που χρησιμοποιούσαν την παραπάνω προσφώνηση.

Ήταν τότε που τα σύνορα άνοιξαν για να συμπαρασταθούμε, τάχαμου, στα «αδέλφια μας» στη Βόρειο Ήπειρο και για να μην πάει χαμένη η ευκαιρία, να μπορέσει και η «Εθνική μας Οικονομία» να παρουσιάσει μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης, απαραίτητους για την είσοδό μας στο Ευρώ (με την απαραίτητη δημιουργική λογιστική).

Βλέπεις ο «Αλβανός» δεχόταν να δουλέψει με τα μισά λεφτά και ανασφάλιστος. Τι πείραζε που τα αφεντικά ήταν Έλληνες αλλά προτιμούσαν την πιο φτηνή εργασία; Την ευθύνη την είχε ο «Αλβανός» που ζητούσε μεροκάματο κι ας ήταν και πιο φθηνό. Αλήθεια, γιατί δεν άνοιγαν τα σύνορα και στους Γερμανούς ή τους Σουηδούς;

Ολόκληρη η κοινωνία πήρε τα πάνω της αφού βρέθηκαν άνθρωποι, συγνώμη έκανα λάθος, εργαζόμενοι ήθελα να γράψω, που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους πολύ φθηνά και ο καθένας μπορούσε να έχει στη δούλεψή του και έναν «Αλβανό». Από τις δουλειές του σπιτιού μέχρι τις αγροτικές και οικοδομικές δουλειές.

Έτσι όλοι νόμισαν ότι ανέβηκαν κοινωνική τάξη ενώ αυτό που είχε συμβεί ήταν πως προστέθηκε μία κοινωνική τάξη κάτω από τη δική τους.

Και σα να μην έφτανε αυτό για να ανυψώσουν το εγώ τους είχαν και παράπονα από πάνω. Η κυρία του σπιτιού παραπονιόταν με απαξίωση για τα αποτελέσματα της καθαριότητας λέγοντας: «Τι περιμένεις; Λες και ήξερε η ¨Αλβανίδα¨ να καθαρίζει και στο σπίτι της;». Ο αγρότης έβαζε τον «Αλβανό» να κάνει τις «αλλαγές» στα βαμβάκια κι ενώ είχαν συμφωνήσει η αμοιβή να είναι ένα πεντοχίλιαρο, όταν το βράδυ ερχόταν η ώρα να τον πληρώσει του έλεγε: «Πάρε τρία χιλιάρικα και να είσαι και ευχαριστημένος».

Θα θυμόμαστε όλοι το πώς αντιμετωπίζονταν τα παιδιά των «Αλβανών», κυρίως στα Δημοτικά Σχολεία, από πολλούς γονείς. Η πρώτη ερώτηση που έκανε η μία μαμά στην άλλη έξω από το προαύλιο του σχολείου ήταν: «Πόσα Αλβανάκια έχετε εσείς στο τμήμα;». Η ερώτηση γινόταν μετά την πρωινή προσευχή στην οποία με μεγάλη ευλάβεια συμμετείχαν ως καλές και φιλεύσπλαχνες Χριστιανές!

Υπήρξε γονιός που δεν άφησε το παιδί του να συμμετέχει ως παραστάτης στην παρέλαση του σχολείου επειδή σημαιοφόρος θα ήταν μια συμμαθήτριά του αλβανικής καταγωγής.

Και το περιστατικό αυτό, δυστυχώς, δεν ήταν μεμονωμένο.

Ήταν η ίδια περίοδος που τα ρατσιστικά ανέκδοτα με Αλβανούς βρίσκονταν στο φόρτε τους με τις διάφορες Μαύρες (κατάμαυρες) Τρύπες, να δείχνουν το δρόμο και να επιβραβεύονται ως πρότυπα δημοσιογραφικής πένας.

Ήταν η ίδια περίοδος που η κουτοπονηριά βαφτίστηκε εξυπνάδα, η ψευτομαγκιά μετατράπηκε στο μέγιστο προσόν και η αρπαχτή βαφτίστηκε έξυπνη επιχειρηματική ενέργεια.

Ο ατομικισμός και ο «ωχαδερφισμός» έγινε ιδεολογία και τρόπος ζωής.

«Σιγά μην τρέξω εγώ να βγάλω το φίδι από την τρύπα», ήταν η συνηθισμένη ατάκα πάρα πολλών οι οποίοι έτρεχαν, βέβαια, πρώτοι να καρπωθούν τα αποτελέσματα των αγώνων όλων εκείνων που έτρεχαν να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.

Έτσι, οι μαζικοί αγώνες και διεκδικήσεις έδωσαν την θέση τους στο ατομικό βόλεμα και το φιλοτομαρισμό.

Το να έχει κάποιος στη δούλεψή του «Αλβανούς», θεωρούνταν απόδειξη ανωτερότητας κοινωνικής και οικονομικής.

Το άνοιγμα των συνόρων, όπως ήταν αναμενόμενο, έφερε στη χώρα μας εκτός από εργάτες και κάθε είδους τυχοδιώκτες, και κακοποιά στοιχεία.

Με την αβάντα σχεδόν όλων των ΜΜΕ, οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια των «Αλβανών», προβαλλόταν όσο το δυνατόν περισσότερο και γινόταν πρωτοσέλιδο σε εφημερίδες και πρώτο θέμα στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων.

Με την τέλεσή της, οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια, πριν ακόμη εξιχνιαστεί, αποδιδόταν, «σύμφωνα με έγκυρες πηγές», σε αλλοδαπούς αλβανικής καταγωγής.

Η ξενοφοβία άρχιζε να φουντώνει και το μίσος για «τους μετανάστες που μας παίρνουν τις δουλειές με χαμηλά μεροκάματα», άρχισε να καλλιεργείται. Κανείς βέβαια δεν ζητούσε το λόγο από αυτούς που προσλάμβαναν τους μετανάστες.

Όταν οι «Αλβανοί» βελτίωσαν, με τον ιδρώτα τους την οικονομική και κοινωνική τους θέση, το σύστημα έριξε στην εργασιακή αρένα τους «Αφρικανούς» και κυρίως, τους «Πακιστανούς».

Τα λεξικά του μέλλοντος θα γράφουν: «Πακιστανός-μετανάστης από το Πακιστάν που δούλευε για ψίχουλα, χωρίς ασφάλεια, χωρίς ωράριο, χωρίς συμβάσεις, κάτι σαν τον Έλληνα εργαζόμενο της δεκαετίας του 2010».

Ποιος άνεργος θα ζητήσει ευθύνες από τους εργοδότες, από τους «καλούς εφοπλιστές» που έχουν στα καράβια τους ελάχιστους Έλληνες; Θέλει ξεκάθαρο μυαλό, θέλει αγώνα και διεκδίκηση. Αρκετοί, διαλέγουν την εύκολη λύση, τον εύκαιρο ένοχο και την ανόητη δικαιολογία που λέει πως για την ανεργία ευθύνονται οι μετανάστες που παίρνουν φθηνά μεροκάματα λες και αν ζητούσαν ακριβότερα οι εργοδότες θα έτρεχαν να τους ικανοποιήσουν.

Το σύστημα δεν έχασε την ευκαιρία. Ήταν η κατάλληλη στιγμή να απλώσει στην κοινωνία το Μακρύ της Χέρι με τη Χρυσή σιδερογροθιά για να χαϊδέψει δήθεν, μυαλά πριν τα κάψει, κεφάλια πριν τα κόψει και για να δείξει το μετανάστη ως τον υπαίτιο των δεινών της.

Σε μια κοινωνία που θυσίασε εκατοντάδες χιλιάδες βλαστάρια της στον αγώνα ενάντια στο Φασισμό.

Αυτή η κοινωνία είναι η μοναδική που μπορεί με τη φλόγα της να λιώσει τη Χρυσή σιδερογροθιά αναγκάζοντας το σύστημα να αποσύρει μια και καλή το Μακρύ της Χέρι.

Οι θεατρινίστικες προθέσεις του συστήματος να σταματήσει την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, το πολύ-πολύ να φτάνουν μέχρι τις δημοτικές εκλογές. Βλέπετε ο Δήμος της Αθήνας είναι μεγάλος Δήμος με πολλαπλά συμφέροντα.

Μόνο η άγρυπνη και συνεχής απαίτηση της κοινωνίας μπορεί να εξαφανίσει από τον πολιτικό και κοινωνικό χάρτη οργανώσεις όπως η Χρυσή Αυγή.

Ας αναλογιστούμε μόνο πως όταν ο γείτονάς αγκαλιάζει σφαγιασμένο το παιδί του από κάποιους που διαφώνησαν πολιτικά μαζί του τότε πολύ σύντομα, αν δεν απαλλαγούμε από το τέρας, και για τα δικά μας παιδιά τα πιθανά ενδεχόμενα είναι δύο: Ή θα σφαγιαστούν ή θα γίνουν και οι ίδιοι σφαγείς.

Να μην τους αφήσουμε να μας μετατρέψουν σε ζώα.

 

Σ.Σ

Τα παραδείγματα στα οποία αναφέρθηκα παραπάνω, είναι προσωπικές εμπειρίες και πέρα για πέρα αληθινά.

 

 

 

 

Ετικέτες: , ,

Κοινό Δελτίο Ειδήσεων στο Μικροκάναλο των Μεγάλων Δανείων και στο Ότι Μου Σκάι

Κοινό Δελτίο Ειδήσεων στο Μικροκάναλο των Μεγάλων Δανείων

και στο Ότι Μου Σκάι

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

 

 

Όλγα Ατρόμητη: Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μικροκάναλου των Μεγάλων Δανείων ξεκινάει έχοντας ως κύριο θέμα την ανεξήγητη απεργία των καθηγητών πριν καλά-καλά αρχίσουν τα μαθήματα. Απόψε θα σχολιάσουν ο Φαύλος Μίτσας, ο Γιάννης Τεπρεντέρης και στα πλαίσια μιας διακαναλικής συνεργασίας με το Ότι Μου Σκάι, οι εκλεκτοί συνάδελφοι Άρης Πορτοχέλι και Μπάμπης (σκέτο).

Ας δούμε πρώτα το ρεπορτάζ που ετοίμασαν οι συνάδελφοι των δύο καναλιών που βρήκαν και συνομίλησαν με καθηγητές, γονείς και μαθητές οι οποίοι, όπως η κυβέρνηση αλλά και ολόκληρη η κοινωνία, αγωνιούν για το τι θα γίνει με τα μαθήματα.

Ρεπόρτερ: Όλγα, Φαύλο, Γιάννη, Άρη, Μπάμπη, σας καλησπερίζω. Νιώθω μεγάλη συγκίνηση που συνομιλώ με πέντε ιερά τέρατα της αδέσμευτης δημοσιογραφίας. Ειλικρινά δεν ξέρω αν θα μπορέσω να συγκρατήσω τα δάκρυά μου. Έχω μεγάλο τρακ…

Όλγα Ατρόμητη: Εντάξει παιδί μου. Φτάνει το γλείψιμο. Προχώρα στις συνεντεύξεις.

Ρεπόρτερ: Ας ξεκινήσουμε από τον εκπαιδευτικό. Θα απεργήσετε αύριο; Ποια η γνώμη σας για την απεργία;

Εκπαιδευτικός;: Φυσικά και δεν θα απεργήσω. Γιατί να απεργήσω; Για να χάσω τα λεφτουδάκια μου ή μήπως επειδή το θέλει ο Τσίπρας και η αριστερά; Αν απεργήσω τι θα γίνουν οι μαθητές; Η ΟΛΜΕ είναι υποκινούμενη. Ο υπουργός προσπαθεί να βάλει μία τάξη αλλά οι βολεμένοι συνδικαλιστές δεν τον αφήνουν.

Όλγα Ατρόμητη: Εντάξει, αρκετά. Να κι ένας άξιος και συνειδητοποιημένος εκπαιδευτικός. Αν ήταν όλοι σαν αυτόν, σίγουρα τα σχολεία μας θα ήταν καλύτερα.

Φαύλος Μίτσας: Όλγα, αν μου επιτρέπεις, θα ήθελα να παρατηρήσω κάτι. Κανείς δεν λέει ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί είναι ανεπαρκείς. Εγώ να δεχτώ ότι έχουμε τους καλύτερους. Όμως, η απόφαση της ΟΛΜΕ να ξεκινήσει απεργία αντί για μαθήματα, νομίζω ότι αδικεί όλους εκείνους που έχουν διάθεση να προσφέρουν. Σίγουρα η κοινωνία θα βρεθεί απέναντί τους και δεν θα επιτρέψει να χαθούν πολύτιμες ώρες μαθημάτων. Έστω και τώρα θα πρέπει η ΟΛΜΕ να αφουγκραστεί τη θέληση του απλού κόσμου.

Όλγα Ατρόμητη: Νομίζω Φαύλο, είναι η κατάλληλη στιγμή να ακούσουμε τη γνώμη ενός γονιού που είμαι βέβαιη ότι εκφράζει το σύνολο όλων των γονέων. Το μικρόφωνο στο δαιμόνιο ρεπόρτερ μας.

Γιάννης Τεπρεντέρης: Πάντως Όλγα, αν μου επιτρέπεις, πριν περάσουμε στον δαιμόνιο ρεπόρτερ μας νομίζω πρέπει να επισημάνουμε τα αυτονόητα. Οι μαθητές μας έχουν δικαίωμα στη μόρφωση. Είναι αυτονόητο. Θα έρθει μετά η τρόικα να μας επιβάλλει το αυτονόητο, απαγορεύοντας τις απεργίες και θα λέμε πόσο κακή είναι. Από μόνοι μας πρέπει να το κάνουμε. Το ζητάει η κοινωνία.

Ρεπόρτερ: Πολύ ωραία τα είπες Γιάννη. Ας ακούσουμε τώρα την κραυγή αγωνίας ενός γονιού που εκφράζει, νομίζω, όχι νομίζω είμαι σίγουρος, το σύνολο των γονέων όλης της χώρας.

Γονιός;: Αυτή η απεργία είναι απαράδεκτη όπως και όλες οι απεργίες που γίνονται, γιατί είναι υποκινούμενες για να πέσει η κυβέρνηση και να επικρατήσει χάος. Τα παιδιά μας δεν χρωστάνε τίποτα να χάνουν μαθήματα.

Μπάμπης: Θα ήθελα στο σημείο αυτό, ενισχύοντας την άποψη του αγαπητού γονέα, να προσθέσω το εξής. Οι απεργίες υποκινούνται από την αριστερά όλο αυτό το διάστημα. Τα αποτελέσματα τα είδαμε. Πήγαμε κατά διαόλου. Νομίζω πως ήρθε η ώρα η δεξιά να προχωρήσει σε μια σοβαρή συσπείρωση. Στη συσπείρωση αυτή θα μπορούσε να χωρέσει ακόμη και μια σοβαρή και καλή χρυσή αυγή. Το είπε και ο στρατηγός-άνεμος Βύρωνας. Δεν είναι μόνο δική μου άποψη.

Άρης Πορτοχέλι: Αν μου επιτρέπεις Όλγα. Νομίζω πως πρέπει αυτοί οι κύριοι της ΟΛΜΕ να σκεφτούν πως με τις απεργίες τους σπρώχνουν τα παιδιά στα ιδιωτικά σχολεία που ούτε απεργίες κάνουν, ούτε ώρες χάνουν και καλύτερο μάθημα γίνεται.

Όλγα Ατρόμητη: Άρη, νομίζω πως έχεις απόλυτο δίκιο. Ας δούμε τι λέει για την όλη κατάσταση μία μαθήτρια το πρόσωπο της οποίας είναι καλυμμένο για ευνόητους λόγους.

Ρεπόρτερ: Δεν ξέρω ποιον να πρωτοσυγχαρώ, τον Μπάμπη ή τον Άρη.

Ανοιχτά μικρόφωνα: Μας γέμισε σάλια αυτός ο μικρός. Είπαμε να γλύφει αλλά ετούτος το παράκανε μην του πω καμιά κουβέντα.

 

Πανικός στο κοντρόλ. Ακούγονται φωνές. Τα μικρόφωνα κλείνουν.

 

Όλγα Ατρόμητη: Κυρίες και κύριοι συμβαίνουν αυτά σε ένα ζωντανό δελτίο ειδήσεων. Ας προχωρήσουμε. Να ακούσουμε τη γνώμη της μαθήτριας.

Μαθήτρια: Εμείς οι μαθητές κατανοούμε τις ανησυχίες των καθηγητών μας και συμπαραστεκόμαστε στο δίκαιο αγώνα τους για δωρεάν δημόσιο σχολείο για όλους χωρίς διακρίσεις. Θα σταθούμε συμπαραστάτες στη μάχη που διν…

Όλοι μαζί: Τι είναι αυτά που λέει. Αυτή δεν είναι μαθήτρια.

Ανοιχτά μικρόφωνα: Καλά, πόσο ηλίθιος είναι αυτός ο ρεπόρτερ. Του είπαμε να βγάλει τη μαθήτρια την ξανθιά με το μαύρο μπλουζάκι. Αυτός έβγαλε τη μαυρομάλλα με το κίτρινο φόρεμα. Να απολυθεί αμέσως.

 

Πανικός και πάλι στο κοντρόλ.

 

Μαθήτρια: Μας κλείνουν τα σχολεία, απολύουν τους καθηγητές μας, χάνονται ώρες λόγω έλλειψης καθηγητών, το χειμώνα δεν θα έχουμε πετ…

Ανοιχτά μικρόφωνα: Τι γίνεται; Ας βάλει κάποιος μια τάξη. Ρίξτε μαύρο. Μαύρο γρήγορα γιατί γίναμε ρεζίλι. Γρήγορα μαύρο.

Όλγα Ατρόμητη: Κυρίες και κύριοι, διακόπτουμε για λίγο τη ροή των ειδήσεων. Με την ευκαιρία ας δούμε λίγο και τους χορηγούς μας.

Χορηγοί:

ΙΕΚ ΠΑΡΑΚΜΗ

ΙΕΚ ΑΝΑΔΟΜΗΣΗ

ΙΕΚ ΠΙΚΡΗ

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ «ΖΗΤΩ ΟΙ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ»

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΑΣ

 

Όλγα Ατρόμητη: Κυρίες και κύριοι, ας μην ασχοληθούμε άλλο με την απεργία των καθηγητών. Άλλωστε τα ποσοστά συμμετοχής που δίνει η ΟΛΜΕ, αμφισβητούνται έντονα από το υπουργείο παιδείας και όπως γνωρίζουμε η ΟΛΜΕ δεν φημίζεται για την αξιοπιστία της. Το υπουργείο όμως…

Μπλα, μπλα, μπλα….

 

Τίτλοι τέλους γι΄αυτά τα δελτία ειδήσεων.

 

Ετικέτες: ,

Ας λέμε το όνομά του

 

ΑΣ ΛΕΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ

 

Ας λέμε το όνομά του.

Παύλος Φύσσας.

Αμήχανες τηλεοπτικές κεφαλές πετροβολούν τώρα με ασυνάρτητες λέξεις αποχαυνωμένους αστούς και τους υπαγορεύουν ότι πρέπει να ξυπνήσουν από τον Όμορφο Μεγάλο  Ζαχαρωτό Ύπνο στον οποίο τους είχαν εκπαιδεύσει. Το μασκαρεμένο Τέρας που συνόδευε γριούλες στην τράπεζα, το Λυσσασμένο Σκυλί που τα βράδια, έστηνε φονικό καρτέρι σε σκουρόχρωμους, αυτό το τόσο Βολικό Τέρας που χάριν διασκέδασης έριχνε κανένα χαστουκάκι, να που έσπασε την αλυσίδα του φανερώνοντας, πίσω απ’ τον μπερντέ της «δημοκρατίας» τα αφεντικά του και αφαιρώντας το άλλοθι από τους μικροαστούς.

 

Ας λέμε το όνομά του.

Παύλος Φύσσας.

Εργάτης, μουσικός και ποιητής του δρόμου.

Ιδιότητες τις οποίες οι δίαυλοι της αντικειμενικής ενημέρωσης προσπάθησαν, δεκαετίες τώρα να μας πείσουν ότι είναι ασύμβατες η μία με την άλλη.

Ως εργάτης θα έπρεπε να είναι απαίδευτο ανδρείκελο, αποκτηνωμένος από κούραση και κατανάλωση μαζικής χυδαιότητας. Θα έπρεπε να μισεί τους πάντες και δηλητηριάζεται από τα αδιέξοδά του.

Ως καλλιτέχνης θα έπρεπε: να έχει αλλάξει γειτονιά, να βγάζει τους δίσκους του, να κάνει όπως κάθε «καλό παιδί» τις δημόσιες σχέσεις του, να κονομάει όπως μπορεί για να αυγαταίνει τους λογαριασμούς του, να αλλάζει γυναίκα κάθε εξάμηνο, να δίνει συνεντεύξεις στις οποίες δεν έχει τίποτα να πει, να χασκογελάει σαν ηλίθιος και να είναι συγκρατημένα προπετής καθότι το «υφάκι» διδάσκεται ως τρόπος ζωής. Να μιμείται την τάση της πιάτσας- με το αποκρουστικό τσιφτετέλι της ξανθιάς πάνω στα τραπέζια- παρά να φτύνει την αηδία του στην υποκρισία με έμμετρη επανάσταση και μελωδικό έρωτα.

Και πάνω απ’ όλα θα έπρεπε να έχει ξεχάσει την καταγωγή του και να δίνει συμβουλές για το πώς μπορεί κανείς να γίνει υποταγμένος και ποταπός, δηλαδή «επιτυχημένος».

 

Ας λέμε το όνομά του.

Παύλος Φύσσας.

Εργάτης και καλλιτέχνης.

Ιδιότητες οι οποίες όταν συνυπάρχουν δημιουργούν αρρυθμίες στην Θεριζοαλωνιστική Μηχανή του υφέρποντος φασισμού.

 

Παύλος Φύσσας.

Τον δολοφόνησαν ναζιστές.

 

 

Απόστολος Λυκεσάς

Συγγραφέας-δημοσιογράφος στην ΕΤ3

 

Ετικέτες:

Μια απάντηση σε άρθρο της Ελευθεροτυπίας

Μια απάντηση σε άρθρο της Ελευθεροτυπίας

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

 

Στο φύλλο της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» με ημερομηνία 5/9/2013, δημοσιεύτηκε στη στήλη «Ναι μεν αλλά…» ένα άρθρο με τίτλο «Το αίσχος της βαθμοθηρίας» που υπογράφεται από τον κύριο Πέτρο Μακρή.

Το άρθρο αναφέρεται στις εξαγγελίες του υπουργού παιδείας για το νέο Λύκειο σχετικά με την τριετή βαθμολογία και το συνυπολογισμό της βαθμολογίας αυτής στις εισιτήριες εξετάσεις για τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=384002

 

Κύριε Μακρή

Σεβόμενος τη μακρά σας πορεία ως δημοσιογράφος, από την Ελευθεροτυπία και την Πρωινή μέχρι την ΕΡΤ αισθάνθηκα την ανάγκη να σας πω την άποψή μου παρακινούμενος από την πικρία και την απογοήτευση που ένιωσε ένας συνάδελφός μου στο σχολείο από το χώρο των ανθρωπιστικών επιστημών και μαθημάτων, γέροντα τον αποκαλώ εγώ, με 30 χρόνια προϋπηρεσία γεμάτα προσφορά στους μαθητές ο οποίος δεν ανήκει σ’ αυτούς τους «ορισμένους» που εμφανίζουν «διδακτική ανεπάρκεια» όπως αναφέρετε στο άρθρο σας.

«Μικρέ, διάβασε να δεις σε πόση υπόληψη μας έχουν οι δημοσιογράφοι και οι εφημερίδες που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη», μου είπε.

Το μυαλό μου πήγε σε ορισμένους-ευτυχώς όχι όλους-διπλοθεσίτες δημοσιογράφους, σε ορισμένους-ευτυχώς όχι όλους- κατευθυνόμενους δημοσιογράφους και σε ορισμένους-ευτυχώς όχι όλους- δημοσιογράφους που υπηρετούν την λεγόμενη «κίτρινη δημοσιογραφία».

Η αλήθεια είναι πως ησύχασα και ανακουφίστηκα διαβάζοντας το βιογραφικό σας γιατί διαπίστωσα ότι δεν ανήκετε στους «ορισμένους» από τους παραπάνω δημοσιογράφους.

Τώρα, όσον αφορά στα υπόλοιπα που αναφέρετε στο άρθρο σας.

Θεωρείτε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα, γιατί εκεί επικεντρώνετε, με τις αλλαγές στο νέο Λύκειο είναι αυτοί οι «ορισμένοι», όπως λέτε εκπαιδευτικοί που θα εκμεταλλευτούν εκβιαστικά την κατάσταση για να τσιμπήσουν ιδιαίτερα και όχι ο αποκλεισμός και η εκδίωξη μιας μεγάλης μερίδας μαθητών από το λύκειο;

Το λέω αυτό γιατί συζητιέται η προσαρμογή του προφορικού βαθμού στον γραπτό κατά τα πρότυπα των πανελλαδικών κάτι που αναιρεί το επιχείρημά σας σχετικά με τη δυνατότητα εκβιασμού εκ μέρους του εκπαιδευτικού.

Η δε συμμετοχή του εκπαιδευτικού στις γραπτές εξετάσεις θα είναι στο 50% επί των θεμάτων και τέλος, να μην ξεχνάμε ότι ο μαθητής έχει τη δυνατότητα επανεξέτασης του γραπτού του, αν θεωρήσει ότι αδικήθηκε εσκεμμένα, όπως εννοείτε, ή όχι.

Ξέρετε κάτι κύριε Μακρή; Στις μέρες μας οι εύποροι γονείς θα προτιμήσουν να στείλουν το παιδί τους σε κάποιο ιδιωτικό σχολείο παρά να πληρώσουν ιδιαίτερα σε έναν από τους «ορισμένους», όπως τους αποκαλείτε, εκπαιδευτικούς. Οι βιοπαλαιστές θα προτιμήσουν, αν αντέχουν οικονομικά, τα φροντιστήρια και όσοι δεν αντέχουν…καταλαβαίνετε.

Και θα επιλέξουν πολλοί τα φροντιστήρια γιατί ο ανταγωνισμός για την εισαγωγή σε μια σχολή υψηλής ζήτησης που προσφέρει μια μεγαλύτερη επαγγελματική ασφάλεια είναι πολύ μεγάλος και θα γίνει πιο έντονος.

Βλέπετε, εκεί θα βρουν τάξεις με 7 και 10 μαθητές και όχι με 25. Για τους οικονομικά ασθενέστερους μαθητές και για όσους εμφανίζουν μαθησιακές δυσκολίες η ο δρόμος προς την έξοδο από το λύκειο φαντάζει, μάλλον, ως μονόδρομος.

Προσωπικά θα περίμενα, χωρίς αυτό να σημαίνει κάτι, με την εμπειρία σας, την ευαισθησία που σας διακρίνει και την κριτική σας ματιά να αναδεικνύατε το πραγματικό, κατά τη γνώμη μου, πρόβλημα των αλλαγών στο νέο Λύκειο που είναι η μετατροπή του σε ένα μακροχρόνιο προπαρασκευαστικό εξεταστικό κέντρο μακριά και πέρα από τις ανάγκες και τις προσδοκίες των νέων παιδιών, των γονιών τους και της κοινωνίας ολόκληρης.

Εννοείται πως το δικαίωμα στο τι θα επιλέξετε για να αναδείξετε μέσα από τα άρθρα σας ανήκει απολύτως σε σας και την εφημερίδα σας.

Εγώ απλώς, ασκώντας το δικό μου δικαίωμα στο να κρίνω τα γραφόμενά σας θεωρώ ότι, όχι εσκεμμένα, μεγιστοποιήθηκε το μικρό και εξαφανίστηκε το μεγάλο.

 

 

 

Ετικέτες:

Με το χέρι στην καρδιά κύριε Αρβανιτόπουλε

Με το χέρι στην καρδιά κύριε Αρβανιτόπουλε

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 

 

Ξεκίνησα να διαβάζω τη συνέντευξη του υπουργού παιδείας κυρίου Αρβανιτόπουλου που παραχώρησε στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής στις 8/9/2013 χωρίς καμία πρόθεση προκατάληψης έχοντας κατά νου ότι ο κύριος υπουργός μιλάει «από καρδιάς».

Με την ίδια διάθεση ακολουθούν και τα παρακάτω σχόλια σε πολλά σημεία της συνέντευξης.

Είπε ο υπουργός…

 

«Δεν θέλουμε δηλαδή να παρκάρουμε τα παιδιά σε ένα λύκειο στο οποίο τα παιδιά να περνούν τις τάξεις με μέσο όρο 9, να περνούν στο πανεπιστήμιο με 8, και στο τέλος να έχουν πτυχία χωρίς αντίκρισμα»

 

Αλήθεια δεν θέλετε το «παρκάρισμα» των παιδιών στο λύκειο κύριε υπουργέ; Θέλω να σας πιστέψω αλλά η υπογραφή σας για την αύξηση του αριθμού των μαθητών σε κάθε τμήμα σας δεσμεύει. Αν πράγματι δεν θέλατε το παρκάρισμα θα αποφασίζατε τη μείωση και όχι την αύξηση του αριθμού των μαθητών σε κάθε τμήμα.

Γνωρίζετε πολύ καλά πως ο μέσος όρος ήταν 9,5 και όχι 9. Θέτοντας ως βάση το 10 για να περνούν οι μαθητές την τάξη θεωρείται ότι θα συντελεστεί ποιοτική αναβάθμιση ή απλώς με τον τρόπο αυτό περισσότεροι «μαθητές του 10» θα βρεθούν εκτός σχολείου;

Γνωρίζετε, επίσης, πολύ καλά πώς τα αποτελέσματα μιας εξέτασης έχουν άμεση εξάρτηση με τη δυσκολία των θεμάτων. Γιατί η αποτυχία στα μαθηματικά στις φετινές πανελλαδικές ήταν διαφορετική από πέρυσι; Το γεγονός δεν είχε να κάνει κυρίως, να μην πω αποκλειστικά, με το επίπεδο δυσκολίας των θεμάτων. Τα ποσοστά επιτυχίας ή αποτυχίας στις πανελλαδικές ξέρετε πως είναι πολύ εύκολο να προκαθοριστούν.

Ως Πανεπιστημιακός δάσκαλος που είστε, σίγουρα θα έχετε ακούσει τη γνωστή φοιτητική απορία πριν από μία εξεταστική σε κάποιο μάθημα: «Πόσους θα κόψει ο τάδε;».

Το αν ένα πτυχίο έχει αντίκρισμα έχει να κάνει με τη βάση εισαγωγής στην αντίστοιχη σχολή ή το ανάποδο; Το αντίκρισμα του πτυχίου όμως καθορίζεται από την αγαπημένη σας «αγορά».

Υψηλές βάσεις αποκτούν οι σχολές των οποίων οι πτυχιούχοι έχουν μεγαλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση και χαμηλές βάσεις αυτές των οποίων οι πτυχιούχοι δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.

Δείτε λίγο τη διακύμανση των βάσεων στις παιδαγωγικές σχολές τα τελευταία 30 χρόνια. Οι βάσεις ανέβαιναν όταν οι δάσκαλοι διορίζονταν και έπεφταν όταν η απορρόφησή τους ήταν μικρή.

 

Ιδιαίτερη εντύπωση μου προκάλεσε η παρακάτω αναφορά σας:

 

¨Εμείς θέλουμε να ανατρέψουμε τη νοοτροπία που δημιουργήθηκε την τελευταία τριακονταετία, αυτή της ήσσονος προσπάθειας τα αποτελέσματα της οποίας βιώνουμε σήμερα¨

 

Δηλαδή, κύριε υπουργέ υιοθετείτε ευθέως την τελείως αντιπαιδαγωγική άποψη πως για την αποτυχία ή την επιτυχία ενός μαθητή, ο μοναδικός παράγοντας είναι η δική του προσπάθεια συνδέοντας μάλιστα την αποτυχία ή την επιτυχία με το αν πιάνει ή όχι τη βάση μετά από μια εξεταστική διαδικασία.

Δεν μπορείτε να απαλλαγείτε από την καταστροφική λογική, την οποία μεταφράζετε σε πολιτικό λόγο και πράξη, ότι το λύκειο πρέπει να είναι ένα μακροχρόνιο εξεταστικό εργαστήριο μέσα στο οποίο τα πειραματόζωα-μαθητές θα προετοιμάζονται για τη μητέρα όλων των εξετάσεων-πειραμάτων που είναι οι πανελλαδικές εξετάσεις αποκτώντας συγκεκριμένα επίκτητα χαρακτηριστικά που θα τα κάνουν ικανά να ανταποκριθούν σε όσο το δυνατόν περισσότερες και δυσκολότερες εξεταστικές δοκιμασίες.

Δεν λαμβάνεται πουθενά μέριμνα για τη διατήρηση και την ενίσχυση των ιδιαίτερων ικανοτήτων και ταλέντων που έχει ο κάθε μαθητής αφού αυτά υποτάσσονται στη «μεγάλη ιδέα» των ενδοσχολικών και πανελλαδικών εξετάσεων.

Όμως, ακόμη και αν δεχτώ τη λογική σας «περί ήσσονος προσπάθειας» θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας πως δεν ζουν όλοι οι μαθητές, ειδικά στις μέρες μας, στις πιο ιδανικές συνθήκες που θα τους επιτρέψουν να καταβάλλουν τη μέγιστη προσπάθεια.

Μπορείτε να φανταστείτε την όρεξη και τη διάθεση για προσπάθεια, ενός μαθητή που πάει το πρωί στο σχολείο χωρίς, ίσως, να έχει να πάρει ένα κουλούρι και επιστρέφει στο σπίτι όπου, ίσως, το φαγητό να είναι λειψό, ο ένας ή οι δύο γονείς να είναι άνεργοι, το ρεύμα να είναι απλήρωτο και ο πλειστηριασμός να τους χτυπάει την πόρτα;

Δεν θεωρείτε ότι αυτά τα παιδιά έχουν μικρότερες έως ελάχιστες πιθανότητες να μπορέσουν να καταβάλλουν την «προσπάθεια» που εσείς επιθυμείτε; Γιατί έμμεσα τους κολλάτε την ταμπέλα του τεμπέλη;

Η κοινωνική, οικονομική και ψυχολογική κατάσταση των εκπαιδευτικών δεν παίζει και αυτή το ρόλο της;

Ακόμη και αυτή η απαραίτητη τακτική επιμόρφωση των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών έχει καταντήσει μια διεκπεραίωση τόσο για τους επιμορφωτές όσο και για επιμορφούμενους. Βέβαια φέτος δεν υπάρχουν νεοδιόριστοι…

 

Σε ένα άλλο σημείο δηλώνετε:

 

¨…θα λάβουμε μέτρα τόσο για μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες όσο και για να μην αυξηθούν τα ποσοστά ανεξεταστέων ή απορριπτόμενων…¨

¨Το υπουργείο παιδείας έχει προγραμματίσει τη λήψη μέτρων ενισχυτικής και πρόσθετης διδασκαλίας με αξιοποίηση των εκπαιδευτικών ώστε να βοηθήσουμε τους μαθητές να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και να μειωθεί το ποσοστό ανεξεταστέων ή απορριπτόμενων¨

 

Σε ποια ενισχυτική και πρόσθετη διδασκαλία αναφέρεστε. Μήπως έχετε κατά νου την ενισχυτική που εξαγγείλατε την περασμένη σχολική χρονιά λίγο πριν το Πάσχα; Με τι χρήματα; Από κάποιο ΕΣΠΑ;

Από τα λεγόμενά σας παραδέχεστε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι περιμένετε αύξηση των ανεξεταστέων και απορριπτέων εφαρμόζοντας τα όσα εξαγγείλατε για το νέο Λύκειο. Δέχεστε, δηλαδή, ότι το εξεταστικό σύστημα που προτείνετε οδηγεί με βεβαιότητα σε αύξηση της σχολικής αποτυχίας και σε πέταμα ενός μεγάλου αριθμού μαθητών, έξω από το λύκειο.

 

Τελειώνοντας, θα ήθελα να σταθώ σε ένα ακόμη σημείο της συνέντευξής σας:

 

«Υπάρχει μία αντίληψη που έχει οδηγήσει τον πολίτη να σέβεται περισσότερο τα 200 ευρώ που καταβάλλει άμεσα στο φροντιστήριο από τα πολλαπλάσια που καταβάλλει μέσω του φόρου του για να υπάρχει δημόσια δωρεάν παιδεία. Αυτή η νοοτροπία πρέπει να αλλάξει»

 

Καταρχάς, τα χρήματα είναι πολύ περισσότερα από τα 200 ευρώ στα οποία αναφέρεστε.

Ξέρετε, υπάρχουν και οι ξένες γλώσσες, υπάρχουν και τα ειδικά μαθήματα όπως γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο, μουσική, Ισπανικά, Ιταλικά κλπ.

Αυτά τα ειδικά μαθήματα, τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα ΔΕΝ διδάσκονται στα δημόσια σχολεία. Έτσι δεν είναι κύριε υπουργέ;

Για ποια νοοτροπία μιλάτε; Με τμήματα 27 ατόμων ψάχνετε την αιτία στη νοοτροπία; Με θέματα στις πανελλαδικές πέρα και έξω από το σκοτωμένο πνεύμα των σχολικών βιβλίων, ψάχνετε την αιτία στη νοοτροπία;

Ακόμη και αν αυτή η νοοτροπία υπάρχει, πώς διαμορφώθηκε έτσι αυτόματα;

Οι πολιτικές επιλογές οι δικές σας και των προκατόχων σας τη δημιούργησαν.

Χωρίς σοβαρή πρόσθετη και ενισχυτική διδασκαλία που να αρχίζει με την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ψάχνετε την αιτία στην νοοτροπία;

Ειλικρινά δεν κάνω δίκη προθέσεων. Θα ήθελα να σας πιστέψω και να σας εμπιστευτώ αλλά η εμπειρία των προηγούμενων ετών και η πολιτική σας, δεν μου αφήνουν περιθώρια να το κάνω.

Και ένα τελευταίο.

Διαβάζοντας τα επιχειρήματα που παρουσιάσατε στη συνέντευξη σχετικά με την ανάγκη να ανοίξουν τα σχολεία χωρίς κινητοποιήσεις, δεν είμαι σίγουρος ότι δεν θα προβείτε πάλι στην επιστράτευσή μας. Είναι ακριβώς τα ίδια που χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογήσουν την προληπτική μας επιστράτευση στις πανελλαδικές εξετάσεις. Το μόνο που αλλάζει είναι η δική μας αποφασιστικότητα και η αποκάλυψη των πραγματικών σας προθέσεων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

 

Αυτά!
 
 

 

Ετικέτες: , ,

 
απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

blog it

QUAERE VERUM:ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

aioroumenesskepseis

The greatest WordPress.com site in all the land!

dpa2007

Just another WordPress.com site

Blogs Of The Day

Just another WordPress.com weblog

e-βιβλια

... επειδή η μόρφωση είναι προνόμιο όλων!

Συνταγες

Μαγειρικής & Ζαχαροπλαστικής

enter7.net

all about tech

Kyrgiakischristos's Blog

πεζογραφία-σχολιασμός επικαιρότητας-σάτιρα και πολλά άλλα

Βιο...λογισμοί

Βιολογία | Εκπαίδευση | Υγεία

fysikhlykeiou

Ασκήσεις-Προβλήματα-Διαγωνίσματα-Μεθοδολογία φυσικής λυκείου και πανελληνίων εξετάσεων και ...πολλά άλλα

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Αρέσει σε %d bloggers: